1ο Στοιχείο: 17 χρόνια μετά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεχίζει να είναι κεντρικός πυλώνας της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Ελλάδα.
Η 6η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 4-5 Απριλίου 2026 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με μεγάλη μαζικότητα και ζωντανή συζήτηση για τα επίδικα της περιόδου. Η ίδια η ύπαρξη του αντικαπιταλιστικού μετώπου, 17 χρόνια μετά τη γέννησή του και ύστερα απ’ όλα τα εκβιαστικά διλήμματα που τέθηκαν στα χρόνια της κρίσης, είναι μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία. Στη συνδιάσκεψη συμμετείχαν 600 αντιπρόσωποι που εξελέγησαν από 71 τοπικές και κλαδικές επιτροπές σε όλη την Ελλάδα. Αξιοσημείωτη είναι και η συμμετοχή των νέων συντρόφων και συντροφισσών που πύκνωσαν τις γραμμές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
H Πολιτική Οργάνωση “Κόκκινο Νήμα” παραβρέθηκε στην συνδιάσκεψη ως παρατηρητής. Το θεωρούμε ένα θετικό βήμα προς την μεγαλύτερη συσπείρωση των αντικαπιταλιστικών και επαναστατικών δυνάμεων.
Σε σχέση με την προηγούμενη Συνδιάσκεψη, ο αριθμός των αντιπροσώπων και των μελών έχει μείνει σχεδόν αμετάβλητος (ελαφρά αυξημένος) με την διαφορά της μικρής αύξησης στην Αττική έναντι μιας μικρής υποχώρησης στην περιφέρεια. Αυτή η αριθμητική συγκράτηση αντανακλά την συνεπή στάση που έχει κρατήσει το σύνολο των μελών και των οργανώσεων της σε κρίσιμα ζητήματα όπως η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό, το αίτημα για εθνικοποίηση του σιδηρόδρομου χωρίς αποζημίωση για την Hellenic Train και υπό εργατικό έλεγχο, τους εργατικούς αγώνες ενάντια στο 13ωρο, την αξιολόγηση, την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού κ.ο.κ, την διάλυση και ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, την καταγγελία της δολοφονικής αντιμεταναστευτικής πολιτικής που υλοποιεί το ελληνικό κράτος, την μαχητική αντίσταση στη λυσσαλέα επίθεση ενάντια στη νεολαία των πανεπιστημίων και την κατάργηση του ασύλου, την υπεράσπιση των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων.
2ο Στοιχείο: Οι θέσεις που υιοθετεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήμερα είναι πιο πολιτικά αιχμηρές από ποτέ.
Στις ψηφοφορίες για εκλογή οργάνων, το 56% στήριξε το ψηφοδέλτιο Κ.Α.-ΕΚΚΕ, το 35% το ψηφοδέλτιο του ΣΕΚ και το 9% (έναντι 7% από την προηγούμενη συνδιάσκεψη) στήριξε το ψηφοδέλτιο της Πρωτοβουλίας για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική (ΠΑΑΕ). Παρά τις όποιες αντιφάσεις, η 6η Συνδιάσκεψη με τις θέσεις της, επιβεβαίωσε τη στρατηγική για την οικοδόμηση του Αντικαπιταλιστικού Πόλου της Αριστεράς σε ανεξαρτησία από τον ρεφορμισμό, το αστικό κράτος και τους θεσμούς του. Για άλλη μια φορά απορρίφθηκαν ο κοινοβουλευτικός δρόμος και η λογική του «μικρότερου κακού» με στήριξη αριστερών ή φιλολαϊκών κυβερνήσεων και η εμπιστοσύνη σε οποιοδήποτε ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Το ζήτημα του πολέμου και της εμπλοκής της Ελλάδας σε αυτόν αναδείχθηκε ως ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα στο οποίο πρέπει να απαντήσει η αριστερά. Επιπλέον, ο πόλεμος που μαίνεται επηρεάζει καθοριστικά το πλαίσιο για όλη τη δράση μας, από τους αγώνες για το μισθό και την κοινωνική μέριμνα μέχρι τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα. Υπ’ αυτή την έννοια οι διεθνιστικές αρχές που διαπερνούν τις θέσεις στις οποίες κατέληξε η συνδιάσκεψη είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για τους αγώνες της περιόδου. Είναι σημαντική πολιτική κατάκτηση η καταγγελία της εξίσου επιθετικής και επικίνδυνης στρατηγικής του ελληνικού κράτους που οξύνει τον ανταγωνισμό με την Τουρκία για να εξυπηρετήσει καπιταλιστικά συμφέροντα.
Η συμβολή της ΠΑΑΕ μέσα στα χρόνια ήταν καθοριστική σε όλα αυτά τα ζητήματα. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι οι θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πολιτικά πιο αιχμηρές και πιο ώριμες από ποτέ, ενώ εκτείνονται σε μια μεγαλύτερη γκάμα ζητημάτων φέρνοντας σε αμηχανία τις υπόλοιπες οργανώσεις που παρεμβαίνουν στο κίνημα. Είτε πρόκειται για την στρατηγική, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, είτε πρόκειται για τον ελληνικό εθνικισμό και τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υιοθετεί πλέον θέσεις οι οποίες λογοδοτούν αποκλειστικά και ξεκάθαρα στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων, χωρίς μεσοβέζικες διατυπώσεις.
Ως ΠΑΑΕ μέσα στις συνελεύσεις που προηγήθηκαν αλλά και εντός της διαδικασίας της 6ης Συνδιάσκεψης τοποθετηθήκαμε θετικά ως προς το προτεινόμενο κείμενο που διαμορφώθηκε από το Π.Σ.Ο. ως μία καλή βάση εκκίνησης της συζήτησης, υπό τον όρο του εμπλουτισμού του από αυτήν. Η συμβολή μας στις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επικεντρώθηκε κυρίως στο να προσφέρουμε έναν ειλικρινή απολογισμό για τα προβλήματα λειτουργίας που αντιμετωπίζει το μέτωπο, να ερμηνεύσουμε τους λόγους για τους οποίους αυτά έχουν προκύψει και να δείξουμε τον δρόμο ώστε να ξεπεραστούν. Στη βάση αυτού του απολογισμού, η ΠΑΑΕ παρουσίασε τη δική της πλατφόρμα. Δίχως έναν τέτοιο απολογισμό, ο οποίος δυστυχώς δεν έγινε τελικά δεκτός ως τροποποίηση στις θέσεις από την πλειοψηφία του σώματος, το κείμενο παρέμεινε πολύ φτωχό, για να συμβάλλει στην επανεκκίνηση της δραστηριότητας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως τέτοιας, γι’ αυτό και δεν το υπερψηφίσαμε εν τέλει.
3ο στοιχείο: Ο ρόλος που μπορεί να παίξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης υποτιμήθηκε.
Ο τρόπος διεξαγωγής της συζήτησης ήταν ο αναμενόμενος, αν σκεφτεί κανείς την ελλιπή έως ανύπαρκτη λειτουργία των τοπικών επιτροπών από την προηγούμενη συνδιάσκεψη μέχρι σήμερα. Πολύς χρόνος καταναλώθηκε για τη συζήτηση της τακτικής σε επιμέρους χώρους και αγώνες. Χρόνος, ο οποίος θα μπορούσε να αφιερωθεί στην εμβάθυνση στη στρατηγική και την οικοδόμηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ρόλου που μπορεί να παίξει στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης. Ένα τέτοιο επίπεδο διαλόγου θεωρούμε ότι δεν αντιστοιχεί στη σοβαρότητα των ερωτημάτων που θέτει η περίοδος. Το μέτωπο χρειάζεται μια σταθερή και ζωντανή εσωτερική λειτουργία που θα απαντάει άμεσα στα πολιτικά επίδικα, όσα μικρά και μεγάλα προκύπτουν στο ενδιάμεσο των συνδιασκέψεων, αντί να συνωστίζονται στη συζήτηση της συνδιάσκεψης εκτοπίζοντας από την ημερήσια διάταξη τα στρατηγικά ερωτήματα.
Ακόμα χειρότερα, η έντονη διαμάχη πάνω σε ζητήματα επιμέρους τακτικών που συνοδεύτηκε σε αρκετές στιγμές και με μία γηπεδική αντισυντροφική ατμόσφαιρα μέσα στο αμφιθέατρο, αναδεικνύει και μία υποτίμηση της αξίας του ίδιου του αντικαπιταλιστικού μετώπου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλει, ασφαλώς, να επιδιώκει την ενοποίηση των παρεμβάσεών της σε όλα τα πεδία, στους εργατικούς χώρους, στα πανεπιστήμια, στο αντιρατσιστικό κίνημα, γύρω από τα οποία είναι επομένως θεμιτή η αντιπαράθεση, αλλά οφείλει επίσης να μην χάνει την προσήλωση στην κύρια αποστολή της.
Η αποστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι να προσφέρει πολιτική κατεύθυνση και διέξοδο στις αγωνιζόμενες μάζες στις περιόδους εκείνες που η ταξική πάλη οξύνεται και η συνείδηση είναι ρευστή. Μία τέτοια περίοδος ήταν αυτή του χειμώνα του 2025. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέτυχε να δείξει τον δρόμο της κλιμάκωσης και της σύγκρουσης στον κόσμο του κινήματος των Τεμπών ο οποίος ξεκάθαρα απαιτούσε την πτώση της κυβέρνησης χωρίς μάλιστα να δείχνει εμπιστοσύνη σε κάποιο άλλο κοινοβουλευτικό κόμμα. Σε τέτοιες περιόδους, ο κόσμος δεν αναζητά μια συνδικαλιστικού τύπου εκπροσώπηση˙ αναζητά πολιτική εκπροσώπηση! Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλει όχι απλά να εκπροσωπήσει τον αυθορμητισμό των αγωνιζόμενων μαζών αλλά να τους δείξει τον τρόπο, τα συνθήματα και τα μέσα για την αυτοοργάνωση τους, προκειμένου να αντιπαραβάλουν την δική τους δύναμη και εξουσία ενάντια στην εξουσία της αστικής τάξης.
Μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ που θα ήταν σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο θα ήταν μία ΑΝΤΑΡΣΥΑ που καταρχήν θα λειτουργούσε. Για να μπορεί να επηρεάσει κόσμο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να βάλει σάρκα και οστά στα αδειανά πουκάμισα των τοπικών επιτροπών. Αυτό το απλό ζήτημα οι δύο μεγάλες οργανώσεις το ξεπέρασαν στην συνδιάσκεψη ως τετριμμένο. Και βέβαια, δεν παρουσίασαν κάποιον επαρκή απολογισμό ως προς το γιατί δεν καταφέραμε να παίξουμε κάποιο πιο αναβαθμισμένο ρόλο μέσα στο κίνημα ή ακόμα χειρότερα το ανήγαγαν στο ζήτημα των συμμαχιών.
4ο Στοιχείο: Η αφηρημένη συζήτηση περί Ενιαίου Μετώπου δείχνει ότι τα σενάρια συμπόρευσης παραμένουν στο τραπέζι ακόμα κι όταν δεν κατατίθεται συγκεκριμένη πρόταση.
Μέσα από την συζήτηση φάνηκε ότι το φάντασμα της συμπόρευσης με δυνάμεις της ρεφορμιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, πλανάται ακόμα πάνω από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έστω και αν δεν τέθηκε κάποια συγκεκριμένη πρόταση στο τραπέζι όπως τις προηγούμενες φορές. Έχουν υπάρξει εξ αρχής και διαχρονικά ταλαντεύσεις πάνω σε αυτό το ζήτημα (στάση απέναντι στον ανερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ και την πρότασή του για αριστερή κυβέρνηση, «συμπόρευση» με το Σχέδιο Β του Αλαβάνου, διαπραγματεύσεις με τη ΛΑΕ). Είναι το πολιτικό πρόβλημα που ταλαιπώρησε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Υπενθυμίζουμε ότι μόλις πριν από 3 χρόνια, στην 5η Συνδιάσκεψη, είχε τεθεί από το ΣΕΚ η πρόταση εκλογικής συμμαχίας με την ΛΑΕ και δυνάμεις που είχαν αποχωρήσει από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (πρωτοβουλία του STUDIO).
Αυτή την φορά οι σ.σ. του ΣΕΚ επιχείρησαν να δικαιολογήσουν τόσο την παραμονή τους εντός των ΕΑΑΚ όσο και την στήριξή τους στον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ στον β’ γύρο των εκλογών για τον Δήμο της Αθήνας, βαφτίζοντας αυτή την τακτική στην κολυμβήθρα του Ενιαίου Μετώπου. Παρακολουθήσαμε μια επιχειρηματολογία, που, ακόμη μια φορά, παριστάνει ότι ξαναβρήκε την ίδια μαγική λύση για την απεύθυνση σε πλατιές λαϊκές μάζες. Ξεχειλωμένες ιστορικές αναλογίες, ακόμα και απροκάλυπτη παραχάραξη της πρόσφατης ιστορίας, υποστήριζαν μία πολιτική κατεύθυνση που περισσότερο θύμιζε κεκαλυμμένη εκδοχή του Λαϊκού Μετώπου, ένα, πιο μοντέρνο, Αντι-δεξιό Μέτωπο.
Ως απάντηση σε αυτή τη διασταλτική ερμηνεία του Ενιαίου Μετώπου, η Κ.Α. υπερτόνισε τα “ανεξάρτητα κέντρα αγώνα”, αρνούμενη να παραδεχτεί τη σημασία ενιαιομετωπικών πρακτικών, που και η ίδια, άλλωστε, εφαρμόζει σε διάφορες περιστάσεις . Εντελώς αντιφατικά, υπερασπίστηκαν την απόφαση που πήραν να ενταχθούν σε ένα πλατύ αριστερό ψηφοδέλτιο στον Δήμο της Αθήνας, κατέβασμα με κατ’ εξοχήν κεντρικοπολιτικά χαρακτηριστικά, υποβαθμίζοντας την ανάγκη για ένα αυτοτελές αντικαπιταλιστικό κατέβασμα.
Είναι για μας φανερό, ότι παρά την έντονη αντιπαράθεση των δύο μεγάλων οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσα στην συνδιάσκεψη, και οι δύο έχουν έναν κοινό τόπο στην ανάλυσή τους: ότι οι δυνατότητες ανάπτυξης του αντικαπιταλιστικού πόλου περνάνε σε μεγάλο βαθμό μέσα από τις διαπραγματεύσεις είτε με ρεφορμιστικές (κατά το ΣΕΚ), είτε με ενδιάμεσες (κατά την ΚΑ) ηγεσίες. Ότι δηλαδή εμείς, η αντικαπιταλιστική αριστερά μπορεί με διαπραγματεύσεις να πετύχει προγραμματικές συμφωνίες που θα φέρουν πιο κοντά στις θέσεις μας, δυνάμεις που έχουν de facto άλλο στρατηγικό σχέδιο. Πράγμα που, ταυτόχρονα, υποδηλώνει υπερεκτίμηση της επιρροής που έχουν αυτές οι ηγεσίες πάνω στις μάζες.
Η πραγματικότητα δείχνει όμως ότι τέτοιες ηγεσίες είναι εν πολλοίς χρεωκοπημένες, όπως υποδεικνύει το γεγονός ότι δεν έπαιξαν κανέναν αξιόλογο ρόλο στην κινητοποίηση του κόσμου στις πρόσφατες εντυπωσιακές στιγμές της ταξικής πάλης, με προεξέχουσα την απεργία της 28ης Φλεβάρη του 2025. Η πλειοψηφία του κόσμου που κινητοποιήθηκε δεν έχει οργανική σχέση με καμία ηγεσία και έδρασε αυθόρμητα. Η κοινή δράση με αυτόν τον κόσμο που κινείται ανεξάρτητα και αποσπασματικά είναι το κρίσιμο ζητούμενο του επόμενου διαστήματος και σε αυτό οφείλει να σκύψει το επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτός ήταν ο λόγος που εμείς σε εκείνη την φάση, προτείναμε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να πάρει την πρωτοβουλία και να καλέσει σε αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις με την φιλοδοξία να εγκολπώσει ευρύτερο κόσμο στην λογική της αυτοοργάνωσης, παράλληλα και σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες, που έπαιρναν οι δυνάμεις μας μέσω των πρωτοβάθμιων σωματείων για απεργιακή κλιμάκωση.
5ο Στοιχείο: Η επαναλειτουργία των τοπικών με αφορμή την Συνδιάσκεψη μπορεί να αξιοποιηθεί για να μην πέσουν ξανά σε αδράνεια.
Χαιρετίζουμε τις εκατοντάδες των συνέδρων που συμμετείχαν σε αυτή τη διήμερη διαδικασία και υπενθύμισαν, ότι η ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά είναι επίκαιρη και αναγκαία. Οι απόψεις μας για το πώς αυτή η Αριστερά μπορεί να ενισχυθεί, παρ’ όλο που δεν πλειοψήφησαν, είχαν σημαντική απήχηση. Δηλώνουμε την ικανοποίησή μας για την απήχηση της τροπολογίας που καταθέσαμε στις θέσεις της Συνδιάσκεψης και για την ενσωμάτωση πολλών από τις απόψεις μας στην Πολιτική Απόφαση, την οποία υπερψηφίσαμε κριτικά. Η ΠΑΑΕ βγαίνει ενισχυμένη από αυτή τη συνδιάσκεψη, με αυξημένη εκπροσώπηση στα όργανα και με ανανεωμένη δύναμη για να βάλει πλάτη στην ανασυγκρότηση του μετώπου.
Μένουμε συνεπείς στον απολογισμό που κάνουμε και πιστεύουμε ότι η επαναλειτουργία του μετώπου πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα. Η Συνδιάσκεψη μας επέτρεψε να ξαναπιάσουμε το νήμα που είχε χαθεί. Θεωρούμε ότι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλουν να συζητήσουν από κοινού, αφενός την αποτίμηση της Συνδιάσκεψης και αφετέρου τον σχεδιασμό και την παρέμβαση το επόμενο διάστημα. Το αμέσως επόμενο διάστημα, οι τοπικές επιτροπές οφείλουν να καλέσουν το δυναμικό που ενδιαφέρεται για το σχέδιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε νέες αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις. Ταυτόχρονα, το μέτωπο πρέπει να εφαρμόσει τα μέτρα οργανωτικής και πολιτικής αναβάθμισης που αποφάσισε. Καλούμε τα νεοεκλεγέντα όργανα να εφαρμόσουν τις αποφάσεις. Από την πλευρά μας, θα αφιερώσουμε τις δυνάμεις μας σε αυτούς τους σκοπούς, παίρνοντας και όποια πρωτοβουλία χρειαστεί.
Κ.Ε. της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος
