Όλοι και όλες στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία. 10:30 Προπύλαια.
Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την ιστορική εξέγερση του Σικάγο, όταν οι εργάτες ξεσηκώθηκαν για να διεκδικήσουν το 8ωρο. Η 8ωρη εργασία δεν αποτέλεσε μια απλή συνδικαλιστική απαίτηση. Σηματοδοτεί την συνειδητοποίηση της εργατικής τάξης που είναι δεμένη με τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς στον καπιταλισμό, ότι δικαιούται να ζει, όχι απλά να επιβιώνει. 8 ώρες δουλειάς, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες ζωή! Σήμερα, που η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να απελευθερώσει ακόμα περισσότερο χρόνο από την καταπιεστική εργασία, τα μηνύματα που φέρει η επέτειος της Εργατικής Πρωτομαγιάς είναι απολύτως επίκαιρα.
Πριν από λίγους μήνες ψηφίστηκε ο νόμος που επιτρέπει την 13ωρη εργασία ενώ μετράμε όλο και πιο πολλούς νεκρούς και τραυματισμένους εργάτες λόγω εντατικοποίησης της εργασίας. Ταυτόχρονα δρομολογούνται αλλαγές οι οποίες θα κάνουν ακόμα πιο ανίσχυρη την Επιθεώρηση Εργασίας. Εργατικά δυστυχήματα σαν αυτό στο εργοστάσιο της Βιολάντα δείχνουν ότι τα μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας είναι ανύπαρκτα και αντιμετωπίζονται σαν κόστος από την εργοδοσία. Αλλά το μήνυμα της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρο: Η εργοδοσία μπορεί να εξαντλεί, να θέτει σε κίνδυνο, να καταπατάει κάθε δικαίωμα των εργαζόμενων, και η κυβέρνηση θα σταθεί στο πλάι της. Μόνο η οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης μπορεί να βάλει φρένο σε αυτή την ασυδοσία.
Ενόψει της φετινής επετείου, είμαστε ακόμα πιο συγκινημένοι και συγκινημένες αφού πριν λίγο καιρό είδαν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες που δείχνουν το μεγαλείο των 200 κομμουνιστών αγωνιστών λίγο πριν την εκτέλεση τους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Όπως αποτυπώνεται και στις φωτογραφίες, οι μελλοθάνατοι στάθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα με ψηλά το κεφάλι. Την 1η Μαΐου του 1944, ο ναζιστικός στρατός εκτέλεσε εκδικητικά τους 200 κομμουνιστές ως αντίποινα για την δράση του αντιστασιακού κινήματος. Η πλειοψηφία τους ήταν ήδη – πριν ξεσπάσει ο πόλεμος – κυνηγημένοι και φυλακισμένοι από το δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου και είχαν παραδοθεί στους Ναζί. Ήταν εχθροί και για τους ντόπιους και για τους ξένους δυνάστες. Με αυτές τις εικόνες, μας γίνεται πιο ξεκάθαρο πόσο μεγάλη απάτη είναι η εθνική ενότητα. Ο μόνος συνεπής υπερασπιστής της ελευθερίας είναι η συνειδητοποιημένη εργατική τάξη που παλεύει για την ανατροπή του καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Όμως, την ίδια στιγμή που κατεβαίνουμε στον δρόμο για να τιμήσουμε με αγώνες τον ηρωισμό της τάξης μας, κάποιοι μας καλούν να θυσιαστούμε για ξένα συμφέροντα. Ο καπιταλιστικός κόσμος, βουτηγμένος βαθιά μέσα στην κρίση και τις αντιφάσεις, οδηγείται προς τον πόλεμο. Ακόμα και εξαντλώντας τα περιθώρια της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης δεν μπορεί να βρει διέξοδο στο πρόβλημα της κερδοφορίας του. Μέσα από τον λυσσασμένο ανταγωνισμό τους, οι ιμπεριαλιστές ανοίγουν μέτωπα και συγκρούσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν γρήγορα σε γενικευμένη ανάφλεξη. Έτσι γεννιούνται και τα σύγχρονα πολεμικά δόγματα. Στην Ευρώπη, την βαθιά πληγωμένη από τους δύο παγκόσμιους πολέμους, η εργατική τάξη καλείται επίμονα να ξαναδώσει το αίμα της.
Η κυβέρνηση της ΝΔ τοποθετείται ξεκάθαρα για την προοπτική μας σε αυτή την κατάσταση. Δίνει όρκο πίστης προς το ΝΑΤΟ και το πολεμικό δόγμα της ΕΕ, για αύξηση των πολεμικών δαπανών. Δίνει κάθε τύπου διευκόλυνση και συνδρομή προς τους συμμάχους για να ρημάξουν την Μέση Ανατολή, να σφάζουν τον λαό της Παλαιστίνης, του Ιράν και του Λιβάνου. Επέτρεψε στους κομάντος του ισραηλινού στρατού να σουλατσάρουν δίπλα από την Κρήτη και να απαγάγουν τα μέλη του στολίσκου Global Somoud Flotilla που κατευθύνονταν προς την αποκλεισμένη Γάζα, με ανθρωπιστική βοήθεια. Προσφέρει γη και ύδωρ στις μεγάλες εταιρείες Chevron και Helleniq Energy για να κάνουν εξορύξεις νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης. Αυστηροποιεί το καθεστώς της υποχρεωτικής στράτευσης ώστε η νεολαία να πειθαρχήσει και να εμπεδώσει ότι πρόκειται να γίνει κρέας για τα κανόνια. Και μέσα στο σκηνικό όξυνσης των γεωπολιτικών συγκρούσεων, κλιμακώνει την αντιπαράθεσή της με την αστική τάξης της Τουρκίας, υπονομεύοντας την φιλία μεταξύ των δύο λαών με εθνικιστικές απάτες.
Η Εργατική Πρωτομαγιά, δεν είναι απλά μια επέτειος μνήμης, αλλά ένα κάλεσμα αγώνα στο σήμερα. Ένα κόκκινο νήμα που συνδέει το παρελθόν με το τώρα. Το εργατικό κίνημα πρέπει να σηκώσει το ανάστημά του ενάντια στο μαύρο μέλλον που προδιαγράφουν τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις τους για την τάξη μας και τη νεολαία. Να συσπειρώσει τους κατά τόπους αγώνες, να τους συντονίσει και να τους αναβαθμίσει. Κόντρα στα γραφειοκρατικά εμπόδια που θέτουν οι ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος. Κόντρα στον εκβιασμό της δημοσιονομικής ισορροπίας. Κόντρα στο δόγμα ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική». Κόντρα στο αφήγημα της εξωτερικής απειλής. Να δείξει ότι ο εχθρός είναι μέσα στην ίδια μας την χώρα. Είναι το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό. Να κηρύξει πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών. Να βάλει τέλος με τους αγώνες του στο καθεστώς μιζέριας και αέναης πάλης για την επιβίωση στο οποίο μας έχουν καταδικάσει.
