Τις τελευταίες εβδομάδες γινόμαστε μάρτυρες ενός κύματος αντίδρασης που έχει σαρώσει την Ευρώπη, με την νεολαία σε Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία και Αλβανία να κατεβαίνει μαζικά στον δρόμο, διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που της επιφυλάσσουν, χωρίς πόλεμο, ανεξέλεγκτη ακρίβεια, ρατσισμό και αυταρχικότητα.

Η μαθητιώσα νεολαία στη Γαλλία, κατάφερε με τους αγώνες της να συμπαρασύρει τόσο την φοιτητική κοινότητα, όσο και σημαντικούς κλάδους εργαζομένων της παιδείας και της υγείας, σε ένα κίνημα που φαίνεται να απειλεί ευθέως την κυβέρνηση Μακρόν και την πολιτική που αυτή εφαρμόζει: λιτότητα, υποβάθμιση των δημοσίων αγαθών, κερδοφορία των καπιταλιστών στις πλάτες των φτωχών.
Όλα αυτά ξεκίνησαν από επίμονες κινητοποιήσεις μαθητών, που κάθε χρόνο αντιμετωπίζουν στα σχολεία τους διαλυμένες υποδομές, ελλείψεις σε καθηγητές, εντατικοποιημένα-εξαντλητικά ωράρια, ενώ ταυτόχρονα η πρόσβαση τους στα πανεπιστήμια λιγοστεύει και η κυβέρνηση τους καλεί να στρατευθούν σε πολέμους, που καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντά τους.
Με συνθήματα αντιπολεμικά, εμπνευσμένα από τον Μάη του ‘68, μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι, συγκρούονται καθημερινά με τις κατασταλτικές δυνάμεις – με κορύφωση τις τεράστιες συγκεντρώσεις της 17ης Οκτώβρη- γιατί αρνούνται να υποταχθούν στο μέλλον που τους ετοιμάζουν και γνωρίζουν πολύ καλά πως η μόνη λύση στο αδιέξοδο των πολέμων, της ακρίβειας και της εργασιακής επισφάλειας, είναι ο ξεσηκωμός της πολυεθνικής εργατικής τάξης.
…ήρθε η ώρα να κάνουμε το ίδιο!
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η νεολαία στην Γαλλία, αλλά και στην Ισπανία με την ανεξέλεγκτη στεγαστική κρίση, είναι ακριβώς τα ίδια και στην χώρα μας. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά έχει ρίζες στην πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ, που οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη φτωχοποίηση της εργατικής τάξης προκειμένου να βγουν κερδισμένοι οι λίγοι.
Ειδικότερα, παρατηρούμε ότι και στην χώρα μας στο στόχαστρο μπαίνει η παιδεία. Η κατάσταση που επικρατεί με τα σχολεία να βρίσκονται υπό κατάρρευση, με ελλείψεις εκπαιδευτικών και υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων, επιδεινώνεται με μία σειρά νομοσχεδίων που επιδιώκουν συνολική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση: Διαγραφές φοιτητών, ιδιωτικά πανεπιστήμια, σχέδια ασφαλείας, ΕΒΕ και όξυνση των ταξικών φραγμών σε μία προσπάθεια να μειώσουν την πρόσβαση των φτωχότερων στρωμάτων στην τριτοβάθμια. Ειδικά ο αγώνας για την ανατροπή των διαγραφών συνεχίζεται, με τις πρώτες διαγραφές στις 5ετείς σχολές να δρομολογούνται για το τέλος του 2026, απαιτώντας μαζικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις για την απόκρουσή τους. Ακόμα, στο πλαίσιο των εξοπλιστικών δαπανών και του ReArm Europe, τα ιδρύματα συνεργάζονται όλο και πιο στενά με την πολεμική βιομηχανία, κατεύθυνση που επικυρώνεται και με την πρόσφατη απόπειρα αναθεώρησης του κανονισμού δεοντολογίας του ΕΜΠ από τον Πρύτανη Χατζηγεωργίου, ώστε να επιτραπεί η άμεση συμμετοχή στα ερευνητικά προγράμματα του ΝΑΤΟ. Πρωτοφανής είναι και η προσπάθεια της κυβέρνησης πέρυσι -σε μία συνθήκη γενικού αναβρασμού- να ποινικοποιήσει την πολιτική-συνδικαλιστική δράση μέσω των πειθαρχικών διώξεων σε φοιτητές, επιδιώκοντας να καμφθεί κάθε είδους αντίδραση και συλλογική διεκδίκηση.
Σε όλα αυτά απαντάμε όπως οι Γάλλοι συμφοιτητές μας!







