ΝΕΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ:
Η ΟΜΗΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Όσοι μετανάστες δεν άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ναρκοπέδια του Έβρου ή στα σύγχρονα εργατικά κάτεργα που απασχολούνται σε καθεστώς μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, περίμεναν το νέο μεταναστευτικό νόμο ως «3η ευκαιρία» για νομιμοποίηση. Τα όσα όμως ευαγγελιζόταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. περί «φιλελεύθερης επανάστασης» υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών-στριων και επίλυσης των προβλημάτων που είχαν συσσωρευτεί από τη διακυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποδείχθηκαν υποκριτικές κορώνες, μόλις έγιναν γνωστές οι διατάξεις του νέου νόμου.
Στην ουσία το νέο νομοσχέδιο αποτελεί ένα μνημείο ξενοφοβίας και αντιδραστικότητας, διαπνεόμενο πλήρως από ένα πνεύμα «ευγονικής», διαχωρισμού των μεταναστών σε «καλούς» και «κακούς». Όλες οι τροποποιήσεις που εισάγονται εξυπηρετούν τον πολιτικό στόχο της κυβέρνησης για καλύτερο κρατικό έλεγχο των διαδικασιών νομιμοποίησης και δεν αποβλέπουν σε καμία περίπτωση στη λύση της ομηρίας εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων αλλά αντίθετα προσθέτουν εμπόδια στη διαδικασία νομιμοποίησης.
Χαρακτηριστικά, για την ανανέωση των αδειών παραμονής δεν έχουν δικαίωμα οι μετανάστες να αλλάξουν περιφέρεια και απασχόληση. Την ίδια ώρα, εξακολουθεί να ισχύει η συλλογή ενσήμων ως προϋπόθεση για ανανέωση της άδειας παραμονής (ένσημα που πληρώνει ο μετανάστης αντί για τον εργοδότη), καθώς επίσης και το παράβολο-χαράτσι των 150 ευρώ το χρόνο, ποσό το οποίο για τους «προνομιούχους» μετανάστες της πενταετούς άδειας θα ανέρχεται πλέον στα 900 ευρώ, ενώ η διαδικασία της οικογενειακής συνένωσης δυσχεραίνεται καθώς αυξάνονται τα εισοδηματικά όρια (12000 ευρώ το χρόνο).
Όσον αφορά δε το καθεστώς «μακροχρόνιας διαμονής», είναι σχεδόν απαγορευτικό, αφού προβλέπει ότι για να ενταχθεί κάποιος σ’ αυτό θα πρέπει να παραμένει συνεχώς επί 5 χρόνια στη χώρα, με έτος ενάρξεως της πενταετίας το 2006. Παράλληλα θα ελέγχεται το «ήθος», η «προσωπικότητα» και η επάρκεια γνώσης της ελληνικής γλώσσας, ιστορίας και πολιτισμού από αρμόδια επιτροπή! Πρόκειται για θεσμοποιημένο και δια νόμου πλέον ρατσισμό, μέσω του δόγματος της πολιτισμικής και ηθικής ανωτερότητας της χώρας υποδοχής.
Είναι ενδεικτικό δε το γεγονός ότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης καθίσταται αρμόδιο για την παραμονή των μεταναστών, παραδίδοντας τους μετανάστες σ’ έναν τεχνολογικά αναβαθμισμένο μηχανισμό μαζικού φακελώματος αλλά και παρακολούθησης της συμπεριφοράς τους.
Η χρόνια βαθιά αντιμεταναστευτική και ρατσιστική πολιτική του ελληνικού κράτους εντείνεται με το νέο νομοσχέδιο κρατώντας εγκλωβισμένους χιλιάδες μετανάστες σε καθεστώς ομηρίας, έρμαιους στην εργοδοτική αυθαιρεσία και στην ασυδοσία των κατασταλτικών και διωκτικών μηχανισμών. Παράλληλα με μια καλά ενορχηστρωμένη επιχείρηση επιδιώκεται η έξαρση του εθνικισμού και η καλλιέργεια εχθρότητας της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στους μετανάστες που αποτελούν το πλεον καταπιεσμένο κομμάτι της εργατικής τάξης, διασπώντας το εργατικό κίνημα σε μια περίοδο σκληρής νεοφιλελεύθερης επίθεσης. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και οι κοινοί αγώνες όλων των εργαζομένων «ντόπιων και ξένων» αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση για την αναχαίτιση της καπιταλιστικής επίθεσης και τη νικηφόρα προοπτική όλων των αγώνων.
· ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ
· ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ – ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
· ΑΣΥΛΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
· ΕΝΩΤΙΚΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΟΚΔΕ Σπάρτακος (ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς)
Διεθνιστική Σοσιαλιστική Παρέμβαση
