Όσο και αν το απεύχεται η κυβέρνηση και η εργοδοσία, η φετινή Πρωτομαγιά θα είναι μέρα εργατικών διεκδικήσεων. Η εξαγγελία της κυβέρνησης ότι ο «εορτασμός» της Πρωτομαγιάς μεταφέρεται για τις 9 Μαΐου, ημέρα Σάββατο, είναι μια προκλητική επέμβαση στην ανεξαρτησία των συνδικάτων. Όμως οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δεν διαδηλώνουν όποτε τους το ζητήσει ή τους το επιτρέψει η κυβέρνηση. Διαδηλώνουν, κινητοποιούνται και απεργούν όποτε έχουν λόγο να το κάνουν.
Η εργατική τάξη έχει κάθε λόγο να διαδηλώνει και να διεκδικεί. Η κρίση του κορονοϊού φορτώθηκε από την πρώτη στιγμή στις πλάτες της, με τις μαζικές απολύσεις, τις περικοπές μισθών, τις υποχρεωτικές άδειες, τις αναστολές συμβάσεων, την εκ περιτροπής εργασία, την αιχμαλωσία της Εργάνης, τους περιορισμούς της συνδικαλιστικής δράσης. Είναι βέβαιο ότι θα κληθεί να επωμιστεί και την οικονομική ύφεση που θα γίνει πολύ χειρότερη την επόμενη μέρα. Έρχεται μαζική ανεργία, λιτότητα και περικοπές στο όνομα των έκτακτων ελλειμμάτων. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δεν πρόκειται να το δεχτούν έτσι αδιαμαρτύρητα.
Η εργατική τάξη έχει κάθε δικαίωμα να διαδηλώνει και να διεκδικεί. Ήταν αυτή που κράτησε και κρατάει την κοινωνία όρθια μέσα στην επιδημία, στα σούπερ μάρκετ και τα καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης, στις αποθήκες, στα νοσοκομεία και τις δομές υγείας, στα απορριμματοφόρα και τα γκαράζ των δήμων, στα μηχανάκια των ντελίβερι, στην ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες, τα callcenter. Τήρησε μέτρα προστασίας για να προστατέψει τον εαυτό της και τα φτωχά στρώματα της κοινωνίας, γιατί ήξερε πολύ καλά ότι καμία κυβέρνηση δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί σοβαρά για την υγεία της. Είναι χυδαία υποκρισία και πρόκληση να θεωρείται μια εργατική κινητοποίηση, σε ανοιχτό χώρο και με μέτρα προστασίας, υγειονομικός κίνδυνος, τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να δουλεύουν σε μαζικούς χώρους εργασίας τους οποίους οι εργοδότες δεν θέλησαν να κλείσουν για να μην ζημιωθούν, εξακολουθούν να στοιβάζονται σε ρατσιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών, εξακολουθούν να συνωστίζονται στα σούπερ μάρκετ επειδή δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος ή μέριμνα για διανομή των αναγκαίων αγαθών.
Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη να διαδηλώνει και να διεκδικεί. Το απέδειξε στις κινητοποιήσεις στα νοσοκομεία στις 7 και στις 28 Απρίλη, στην κινητοποίηση στο Υπουργείο Εργασίας στις 14 Απρίλη, στη διαδήλωση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, μόνιμων και αναπληρωτών, εναντίον του αυταρχικού ταξικού νομοσχεδίου για την εκπαίδευση στις 23 Απρίλη, στις διεκδικήσεις των εργαζομένων της Beat, της Teleperformance και των εργοταξίων του Άκτορα, σε πολυάριθμες τοπικές δράσεις. Θα το κάνει και την 1η Μάη.
Μετράμε αντίστροφα για την πρώτη πράξη της καραντίνας, αλλά η επιδημία και οι συνέπειές της δεν πρόκειται να τελειώσουν καθόλου σύντομα. Η κυβέρνηση δεν έχει καμία διάθεση να ενισχύσει το εντελώς ανεπαρκές σύστημα υγείας, τα χαμηλά όρια αντοχής του οποίου ήταν που επέβαλαν την καραντίνα και την κοινωνική παράλυση. Μέσα στην πανδημία, ακόμα και οι ανεπαρκείς εξαγγελίες προσλήψεων και ενίσχυσης με εξοπλισμό του ΕΣΥ πήγαν αμέσως περίπατο, ενώ η ιδιωτική υγεία, αντί να επιταχθεί για τις ανάγκες της κοινωνίας, ευνοήθηκε για μια ακόμα φορά. Τα μόνα πραγματικά χρήματα που έπεσαν στην υγεία πήγαν στους ιδιώτες. Η κυβέρνηση και οι σοφοί του κράτους, που κάθε μέρα μας κουνάνε το δάχτυλο, οφείλουν το «success story» τους στον αυτοπεριορισμό της πλειοψηφίας της κοινωνίας και την αυτοθυσία της εργατικής τάξης που για μια ακόμα φορά κράτησε την κοινωνία όρθια, παρά κι ενάντια στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, κι όχι συμπληρωματικά ή κάτω από το πρόσταγμά τους.
Ένας δεύτερος γύρος της επιδημίας, που είναι περισσότερο από πιθανός, θα έχει και πάλι τα ίδια αποτελέσματα. Εξάλλου, η σταδιακή έξοδος από τη σημερινή καραντίνα είναι σαφές ότι δεν θα γίνει με υγειονομικά, αλλά με οικονομικά κριτήρια, για να δουλέψουν οι επιχειρήσεις των καπιταλιστών και να μην χαθεί τελείως η τουριστική σεζόν. Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης διά στόματος Τσιόδρα και Χαρδαλιά είναι σαφέστατες. Είναι η εξυπηρέτηση των επιχειρηματιών, οι οποίοι άλλωστε ήταν και οι μόνοι που πραγματικά υποστηρίχτηκαν, με διάφορες διευκολύνσεις και ζεστό χρήμα εξαρχής και σκανδαλωδώς. Τα τεράστια ελλείμματα και ο νέος δημοσιονομικός εκτροχιασμός, που έχουν τις πραγματικές τους ρίζες στην ίδια την κρίση του καπιταλισμού, θα οδηγήσουν σε νέα μνημόνια, με αυτή ή με άλλη ονομασία.
Η κυβέρνηση και οι πληρωμένοι επιδημιολόγοι της μπορεί σήμερα να φαίνονται δημοφιλείς, πάνω στον πανικό που έχει σπείρει ο ιός και η διαχείρισή του, καθώς η εργατική τάξη όλο και περισσότερο συνειδητοποιεί ότι αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμη. Μπορεί να παριστάνουν τους εθνικούς σωτήρες, σύντομα όμως θα εισπράξουν την κοινωνική οργή, που θα βράζει όσο γίνονται σαφείς οι βαθιές συνέπειες της επιδημίας και της κρίσης.
Είπαμε και λέμε όχι στην «εθνική προσπάθεια» και την καμπάνια της κυβέρνησης, την οποία έσπευσαν να πλαισιώσουν τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Προστατεύουμε τον εαυτό μας και την τάξη μας, δεν συνεργαζόμαστε με τους υπαίτιους της εκμετάλλευσης και της δυστυχίας, τους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους. Δεν ήμασταν «όλοι μαζί» πριν την πανδημία, δεν είμαστε μαζί σε αυτήν, δεν θα είμαστε μαζί μετά απ’ αυτήν.
· Απαιτούμε μέσα προστασίας και συνθήκες υγιεινής σε κάθε χώρο δουλειάς. Καμία απόλυση, καμία μείωση μισθού, όχι στην εκ περιτροπής εργασία και τις ελαστικές σχέσεις. Τα αφεντικά δεν μοιράστηκαν ποτέ μαζί μας τα κέρδη τους, δεν θα μοιραστούμε εμείς τις ζημίες τους.
· Απαιτούμε ελευθερία συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης, που περιορίζεται ασφυκτικά με αφορμή την επιδημία.
· Απαιτούμε μαζικά τεστ, ανίχνευση και χαρτογράφηση έστω και τώρα για να μη σημαίνει η έξοδος από την καραντίνα νέους κινδύνους για τον πληθυσμό, αυξημένη προστασία και όχι τιμωρία ή στιγματισμό των ευπαθών ομάδων, για μια έξοδο από την υγειονομική κρίση με γνώμονα την προστασία όλου του πληθυσμού και όχι τη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας.
· Απαιτούμε να μην ξαναφτάσουμε ποτέ στο σημείο της τυφλής γενικής καραντίνας. Δημόσιο δωρεάν σύστημα υγείας, με μαζικές προσλήψεις γιατρών και υγειονομικών, σχεδιασμένο σύμφωνα με τις συνηθισμένες και έκτακτες υγειονομικές ανάγκες, και όχι σύμφωνα με τα λογιστικά κριτήρια των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της ανταποδοτικότητας.
· Απαιτούμε να κλείσουν τα ρατσιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών, όπου δεν έχει εκτιμηθεί ακόμα η πραγματική διάσταση της πανδημίας, να εξασφαλιστεί άσυλο, χαρτιά και αξιοπρεπής στέγη για όλους και όλες.
Δεν θα λογαριαστούμε μετά. Λογαριαζόμαστε με τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους παντού και πάντα, πριν, κατά και μετά την επιδημία. Προσαρμοζόμαστε στις συνθήκες, δεν κηρύσσουμε ανακωχή. Μόνο η οργάνωση και οι αγώνες των εργαζομένων θα μας σώσουν από την επιδημία, την καταπίεση και την εκμετάλλευση.
Συμμετέχουμε στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις για την εργατική Πρωτομαγιά.
Αθήνα 10.30 στα Χαυτεία και πορεία προς το Σύνταγμα
Θεσσαλονίκη 11.00 στην Καμάρα
Βόλος 19.00 στο Άγαλμα Ελευθερίας
Ηράκλειο Κρήτης 10.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου
