Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το βράδυ που μας υπενθύμισε την καταστροφή που μπορεί να φέρει η κυβερνητική πολιτική και το ιδιωτικό συμφέρον. Η χρόνια παρακμή του σιδηρόδρομου, που κατακερματίστηκε και ξεπουλήθηκε οδήγησε στο θάνατο 57, κατά πλειοψηφία νέους, ανθρώπους. Οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες που βαρύνουν την σημερινή κυβέρνηση και τους προκατόχους τους είναι τεράστιες.
Το κίνημα που γεννήθηκε με αφορμή το δυστύχημα ήταν συγκλονιστικό. Από το 2023 που οι εργαζόμενοι απάντησαν με 2 διαδοχικές Γενικές Απεργίες, μέχρι την παλλαϊκή απεργία της 28ης Φλεβάρη του 2025 που καθήλωσε την ελληνική οικονομία και πλημμύρισε ακόμα και τη μικρότερη πόλη με πρωτόγνωρα πλήθη, ο τόνος δόθηκε: το εργατικό κίνημα θα αναλάβει την πολιτική πάλη για την ανατροπή της πολιτικής που οδήγησε στο έγκλημα. Μπορεί τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης και οι γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες να έβαλαν φρένο στην τεράστια αυτή δυναμική, αρνούμενες να προτείνουν πολιτικούς στόχους και σχέδιο κλιμάκωσης. Ωστόσο, η φωτιά που άναψε δεν σβήνει εύκολα.
Η σημερινή κατάσταση επιφορτίζει την 28η Φλεβάρη με νέα καθήκοντα. Μπορεί οι γραφειοκρατίες του εργατικού κινήματος να αρνήθηκαν την πρόταση των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων για μια διήμερη απεργία, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που θα παρέλυε τη χώρα. Ωστόσο, οι συγκεντρώσεις και η απεργία του ιδιωτικού τομέα το Σάββατο 28 πρέπει να αποτελέσει κόμβο για το σύνολο των αγωνιστικών δυνάμεων. Στη χώρα όπου η πραγματικότητα για τον κόσμο της εργασίας σημαίνει πάνω από 200 νεκρούς σε εργατικά ατυχήματα σε έναν χρόνο, όπου το εργοστάσιο Βιολάντα παίρνει άδεια λειτουργίας αφήνοντας πίσω του νεκρές εργαζόμενες, τα αιτήματα για εργατικό έλεγχο παντού γίνονται ολοένα και πιο επιτακτικά.
Η κυβέρνηση δεν κάνει πίσω: συνεχίζει τις μεταρρυθμίσεις, δυσχεραίνοντας τους όρους ζωής μας, νομιμοποιώντας το 13ωρο, διασφαλίζοντας ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις θα είναι κουρελόχαρτα, παγιώνοντας μια πραγματικότητα ακρίβειας και στάσιμων μισθών.
Την ίδια ώρα, η γενοκτονική πολιτική στην Παλαιστίνη δεν έχει σταματημό. Από τη λεγόμενη «εκεχειρία» και μετά, μετράμε εκατοντάδες νεκρούς Παλαιστίνιους από σιωνιστικά πυρά. Στην πλάτη του Παλαιστινιακού λαού χτίζονται τα αφηγήματα του ιμπεριαλισμού για την συνολική επαναχάραξη των συνόρων της περιοχής. Η αγαστή συνεργασία κυβέρνησης ΝΔ και Νετανιάχου δείχνει την συνενοχή του ελληνικού κράτους και κεφαλαίου στο εν εξελίξει έγκλημα. Η συμφωνία µε την αμερικανική Chevron για εξορύξεις στη Μεσόγειο φέρνει πιο κοντά τον κίνδυνο του πολέμου και ενός οικολογικού ολοκαυτώματος.
Η κυβερνητική πολιτική που δολοφονεί φαίνεται και στην συνεχή πρακτική του Λιμενικού– Ελληνικής Ακτοφυλακής. Οι μετανάστες, τα ταξικά μας αδέρφια, που έρχονται στην Ευρώπη για µια θέση σε εργοτάξια όπως του Ελληνικού, καταλήγουν πνιγμένοι. Το ρατσιστικό μίσος που οπλίζει το Λιμενικό είναι άφθονο, και η κάλυψη που τους παρέχει η κυβέρνηση επίσης.
Οι εικόνες που γεννιούνται στις ράγες των Τεμπών, στα κύματα ανοιχτά της Χίου και στα ερείπια στην Γάζα μας εμπνέουν για τους αγώνες του σήμερα. Να παλέψουμε για έναν δημόσιο ασφαλή σιδηρόδρομο και μεταφορές µε εργατικό έλεγχο, να παλέψουμε για ίσα δικαιώματα για τους μετανάστες, για νόμιμη και ασφαλή διέλευση. Να παλέψουμε για την απεμπλοκή του Ελληνικού κράτους από τα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα. Να βάλουμε φραγμούς στον Ιμπεριαλισμό παντού.
Να οργανώσουμε τον αγώνα μόνοι μας, μέσα από τα σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις, τις επιτροπές μας.
-
Άμεση απαλλοτρίωση της Hellenic Train χωρίς καμία αποζημίωση. Δημόσιος σιδηρόδρομος κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων.
-
Κρατικοποίηση των µεταφορών, της ενέργειας, των µεγάλων οικονοµικών µονάδων, χωρίς αποζηµίωση, µε εργατικό έλεγχο.
-
Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Διάλυση του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ. Για µια Παλαιστίνη κοσµική, ενιαία, σοσιαλιστική και δηµοκρατική, µε ισότιμη συνύπαρξη όλων των εθνοτήτων.
-
Ανοιχτά σύνορα για όλους τους πρόσφυγες και µετανάστες/στριες. Άσυλο για όλους και όλες, νομιμοποίηση για όσους και όσες το επιθυμούν. Ενότητα ντόπιων και ξένων εργαζομένων ενάντια στον κοινό εχθρό, τους καπιταλιστές.
-
Τιµωρία των δολοφόνων του λιμενικού στη Χίο και στην Πύλο. Απαγόρευση των επαναπροωθήσεων. Κατάργηση της FRONTEX. Αφοπλισμός της αστυνομίας.
-
Όχι στις εξορύξεις στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Όχι στους εξοπλισμούς. Συναδέλφωση των εργαζοµένων σε Ελλάδα και Τουρκία.
Τέμπη – Πύλος – Παλαιστίνη
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη
