Μια και η αστική δημοκρατία είναι ιστορικά χρεοκοπημένη, δεν είναι πια σε θέση να αμυνθεί στο δικό της χωράφι ενάντια στους εχθρούς της από τα δεξιά και τα αριστερά. Δηλαδή, για να διατηρηθεί το δημοκρατικό καθεστώς πρέπει προοδευτικά να διαλυθεί μέσα από αναγκαστικούς νόμους και διοικητικές αυθαιρεσίες […] καθώς βαθαίνει η κοινωνική κρίση, όλα αυτά τα μέτρα θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο με δεκαπλάσια ένταση.
Λέων Τρότσκι, Γράμμα στον Henk Sneevliet
Η πρόσφατη παλινωδία της ελληνικής δικαστικής εξουσίας, η υφ’ όρον αποφυλάκιση του 82χρονου Γιωτόπουλου, μόνο και μόνο για να ανακληθεί άρον άρον μετά από την δυσαρέσκεια που διακοίνωσε η κεφαλή της καθ’ ημάς ιμπεριαλιστικής αλυσίδας, εκθέτει σε κοινή θέα τον πανικό των αστικών επιτελείων μπροστά στην κοινωνική κρίση που βαθαίνει και μάλιστα απότομα, καθώς παροξύνεται από τη συνδρομή της κλασικής δομικής κρίσης του καπιταλισμού με την κλιματική κρίση της καπιταλοκαίνου.
Ο διεθνής καπιταλισμός μακελεύει στα κάθε σημαίας σύνορα τους κατατρεγμένους της Γης, ενώ επικαλείται το δίκαιο, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξία της ανθρώπινης ζωής για να ακονίσει το νομικό του οπλοστάσιο με «αντιρατσιστικούς» και «αντιφασιστικούς» νόμους. Είναι οι νόμοι που χρησιμοποιούνται ήδη ενάντια στον εχθρό του, το προλεταριάτο και που αποδεικνύονται όχι μόνο ψευδεπίγραφοι αλλά και το θρεπτικό υγρό του φασιστικού βακίλου, ο οποίος καταγράφει ήδη εκλογικές επιτυχίες.
Το γεγονός ότι αυτή η διεθνής τάση πήρε στην Ελλάδα την γκροτέσκα μορφή του «ξαναμπές στη φυλακή προσωρινά μέχρι να σκαρώσω έναν νόμο αναδρομικής ισχύος, που θα αυξάνει κατά έντεκα χρόνια το ελάχιστο χρόνο φυλάκισης, ώστε να μην ξαναβγείς ποτέ», δεν θα μπορούσε να σκεδάσει την ωμή όσο και αλαζονική παραβίαση της αστικής «νομιμότητας», που τόσο υποληπτόταν άλλοτε η προδικτατορική κοινοβουλευτική αριστερά και, σήμερα, οι πολιτικοί της επίγονοι.
Το πράγμα γίνεται πολύ πιο σοβαρό, καθώς η ανάκληση της απόλυσης του Γιωτόπουλου, που εκτίει 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για την «ηθική αυτουργία» στη δολοφονική δράση τρομοκρατικής οργάνωσης, συμπίπτει χρονικά με την χαριστική απόλυση του φασίστα δολοφόνου Κασιδιάρη, που εκτίει μόλις 13,5(!) χρόνια, όχι για την ηθική αυτουργία (γιατί όχι;) αλλά για την, πολύ χειρότερη, ενεργό διεύθυνση της δολοφονικής δράσης τρομοκρατικής οργάνωσης.
Ακόμα χειρότερα, στην ίδια πολιτική συγκυρία, στην υπόθεση Στεργιάδη, επιστρατεύεται ο «αντιτρομοκρατικός» νόμος και το άρθρο 187Α ενάντια στην πολιτική δράση μιας αναρχικής συλλογικότητας και, ειδικότερα, ενάντια σε μια συνδικαλιστική δράση, βαφτίζοντας εκβιασμό σε βάρος του εργοδότη τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων μισθών του Στεργιάδη!
Καθώς το οικοδόμημα της αστικής δημοκρατίας καταρρέει στα κεφάλια μας, η υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών γίνεται όρος για την ίδια την επιβίωση των αποκάτω. Τα δικαιώματα των φυλακισμένων δεν είναι διαπραγματεύσιμα! Η «μεταμέλεια» δεν μπορεί να είναι ειδική, για πολιτικούς κρατούμενους, προϋπόθεση αποφυλάκισης.
Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους
-
Να βγει από τη φυλακή ο Γιωτόπουλος!
-
Να βγουν από τη φυλακή οι υπόλοιποι της 17 Νοέμβρη
-
να καταργηθούν οι «αντιτρομοκρατικοί » νόμοι και το άρθρο 187Α
-
Κάτω τα χέρια από τη συνδικαλιστική δράση
