Καταγγέλλουμε το όργιο αυταρχισμού και καταστολής από την αστυνομία εις βάρος των συγκεντρώσεων αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κάμψει τη μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις διότι φοβάται τη δυναμική των αγώνων που σπάνε την εικόνα που προσπαθεί να χτίσει.
Τα νέα “έξυπνα” μέτρα και οι περισσότεροι περιορισμοί εντός του ήδη υπάρχοντος λοκντάουν δηλώνουν την αποτυχία της πολιτικής της εν μέσω του νέου κύματος διασποράς του ιού. Έχει χάσει τον έλεγχο της διαχείρισης της πανδημίας, όσο κι αν ισχυρίζεται το αντίθετο. Γνωρίζει ότι υπάρχει κοινωνική δυσαρέσκεια εις βάρος της πολιτικής της. Αντί να ενισχύσει, όμως, τη δημόσια υγεία, τους ελέγχους και τα πρωτόκολλα προστασίας στους χώρους δουλειάς αλλά και τα ΜΜΜ, απαντά με ένταση της καταστολής, του αυταρχισμού και του κοινωνικού ελέγχου. Συκοφαντεί τις διαδηλώσεις ως χώρους διασποράς της νόσου.
Η μόνη απάντηση απέναντι στην πολιτική της είναι οι μαζικοί αγώνες που υπερασπίζονται τα δημοκρατικά δικαιώματα και σπάνε τις αυταρχικές απαγορεύσεις, την κρατική τρομοκρατία, τον φόβο του αυταρχισμού και στην προκειμένη περίπτωση την απομόνωση του κρατούμενου απεργού πείνας.
Η αλληλεγγύη στα δικαιώματα των κρατουμένων δεν γίνεται μόνο για λόγους “ανθρωπιστικούς”. Καμιά ζωή, βέβαια, δεν είναι αναλώσιμη, αλλά στην υπόθεση Κουφοντίνα, η εξόντωσή του είναι – εκτός από εκδικητική εμμονή των Μητσοτάκηδων – συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης, της αστικής τάξης και της πρεσβείας των ΗΠΑ.
Μαζί με την καταστολή εις βάρος των διαδηλωτών, παρατηρείται και κλίμα παραπλάνησης της κοινής γνώμης από μεριάς συστημικών ΜΜΕ. Παίρνει χαρακτήρα, με εμμονικό τρόπο, στημένων ρεπορτάζ, που είναι διαρροές της αστυνομίας, για επιχείρηση κλοπής αποθηκών του στρατού, στοχευμένων καταδρομικών επιθέσεων από “υποστηρικτές” του Κουφοντίνα, και ηθικολογικής επίκλησης ενάντια στην δράση του. Δεν ξεχνάμε μάλιστα τη λογοκρισία στα ΜΜΕ αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αποσιώπησαν τελείως σχόλια και εικόνες από τις χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσε τις προηγούμενες ημέρες. Δεν τους άρεσαν ιδιαίτερα οι μαζικές κινητοποιήσεις αυτής της εβδομάδας και έπρεπε να απαντήσουν σ’ αυτές. Έτσι κι έγινε και το Σάββατο. Με αύρες, κρότου λάμψης, ξύλο και συλλήψεις.
Όμως κανένας αγωνιστής και καμιά αγωνίστρια δεν είναι μόνος και μόνη.
Στηρίζουμε τους προσαχθέντες και συλληφθέντες αγωνιστές/στριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις.
Το κίνημα αλληλεγγύης παρά τον αυταρχισμό θα συνεχίσει να κατεβαίνει στον δρόμο.
Θα ενωθεί με τους αγώνες των εργαζομένων, τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, τις αντιφασιστικές μάχες και τον ξεσηκωμό ενάντια στη σεξιστική βία, για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.
