Οργανωτικό κείμενο
Το στάδιο ανάπτυξης της οργάνωσης
· Η οργάνωση το προηγούμενο διάστημα, παρά τις αδυναμίες και τα προβλήματα, βρήκε ένα διακριτό πολιτικό στίγμα σε ορισμένα κεντρικά ζητήματα της συγκυρίας της ταξικής πάλης αλλά και της σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής: αντιφασιστικό κίνημα και ανάλυση του φασισμού, πολιτική και ιδεολογική μάχη ενάντια στο σύγχρονο λαϊκομετωπισμό (συμπόρευση). Οι τοποθετήσεις της διακινήθηκαν και έγιναν αντικείμενο συζήτησης περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν.
· Τα μέλη και οι φίλοι της οργάνωσης ενεπλάκησαν ενεργά στους περισσότερους κοινωνικούς αγώνες της περιόδου, όπου η παρέμβασή τους ήταν δυνατή. Σε ορισμένες περιπτώσεις πήραν σημαντικές πρωτοβουλίες ή έπαιξαν ρόλο στη λήψη τους (ματαίωση του φασιστικού κάμπινγκ στην Καλαμάτα, αντιφασιστικό τριήμερο στην Αθήνα, πρωτοβουλία αλληλεγγύης στον Ουκρανικό αντιφασιστικό αγώνα, συνέδριο ΑΔΕΔΥ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ LGBTG). Παρόλα αυτά είναι σαφές ότι τόσο η σχετικά ενισχυμένη πολιτική ορατότητα, όσο και οι ανάγκη μιας σφαιρικής και συντονισμένης παρέμβασης στο κίνημα απαιτούν ανάπτυξη και εξέλιξη της οργάνωσης σε ένα νέο στάδιο.
· Με βάση την εκτίμηση ότι οι εξελίξεις μέσα και γύρω από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σημαντικές για την απαραίτητη προοπτική της ανάπτυξης ενός επαναστατικού κόμματος και παράλληλα ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την προγραμματική ασάφεια, τις δεξιές πιέσεις και τους χαλαρούς οργανωτικούς δεσμούς, συγκεντρώνει ένα σημαντικό δυναμικό της αγωνιστικής πρωτοπορίας εργαζομένων και νεολαίας, είναι βασικός πολιτικός στόχος της οργάνωσης η αύξηση της επιρροής της στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παράλληλα με την οικοδόμηση του ίδιου του μετώπου σε αντικαπιταλιστική βάση.
· Στο διεθνές επίπεδο η οργάνωση, παρά τα προβλήματα που τις δημιούργησαν τοποθετήσεις μελών των κεντρικών οργάνων της 4ης Διεθνούς υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να αποτελέσει ένα έστω μικρό σημείο αναφοράς στη διεθνή συζήτηση, προωθώντας επαφές με ορισμένες διεθνιστικές οργανώσεις εντός και εκτός 4ης. Η επιτυχημένη διοργάνωση του κάμπινγκ επαναστατικών νεολαιών στην Ελλάδα πέρσι συνέβαλε σε αυτό.
· Υπό αυτές τις συνθήκες και μπροστά σε αυτά τα καθήκοντα, η κατάσταση της οργάνωσης είναι ανεπαρκής. Παρατηρείται έλλειψη συντονισμού, περιορισμένες διαθεσιμότητες για τις πολιτικές δουλειές, και μικρή συμμετοχή στις διαδικασίες των πυρήνων. Χρειάζεται όχι μόνο ένας μεγαλύτερος από τον σημερινό ρυθμός ανάπτυξης, αλλά και μια μετεξέλιξη της φυσιογνωμίας, σε συμφωνία και με τις απαιτήσεις μια περιόδου βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης και έντονης ταξικής πάλης. Πρέπει να περάσει από το στάδιο της οργάνωσης ζύμωσης και προπαγάνδας σε αυτό της οργάνωσης παρέμβασης. Από ένα σύνολο στελεχών με ιδεολογικούς και πολιτικούς δεσμούς, τα οποία όμως παρεμβαίνουν κατά μονάδες (αν και συχνά πολύ επιτυχημένα) στο κίνημα, πρέπει να αναβαθμιστεί σε οργάνωση συντονισμένης δράσης. Με συναίσθηση, φυσικά, των μεγεθών και μακριά από γελοιογραφικές εκδοχές που ανάγουν μια μικρή οργάνωση σε κόμμα φετιχοποιώντας τις δομές και τις ρουτίνες του. Πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι τα στελέχη μας θα πρέπει να είναι σε θέση να παρεμβαίνουν πρωτοβουλιακά στους χώρους τους χωρίς άμεση καθοδήγηση, αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη λήψης συντονισμένων και σχεδιασμένων πρωτοβουλιών και μιας πιο σφιχτής συλλογικής λειτουργίας.
Οργανωτική κατάσταση
· Μέλη: Η οργάνωση έχει μια μικρή ενίσχυση σε μέλη σε σχέση με την προηγούμενη συνδιάσκεψη, παρά τις αποχωρήσεις ορισμένων παλιών και σημαντικών συντρόφων το φθινόπωρο του 2013. Παράλληλα παρουσιάζει μια πολύ μεγαλύτερη πανελλαδική διασπορά από ό,τι στο πρόσφατο παρελθόν, παρότι η αναλογία της Αθήνας είναι ακόμα πολύ μεγάλη. Εκτός Αθήνας έχουμε συντρόφους (μέλη ή δόκιμα μέλη) στις εξής περιοχές: Ηράκλειο Κρήτης, Χανιά, Σάμο, Άνδρο, Θήβα, Βόλο, Γιάννενα, Ξάνθη, Κέρκυρα, Καρδίτσα. Υπάρχει ξανά δυνατότητα παρέμβασης στη Θεσσαλονίκη. Ταυτόχρονα, είναι όλο και συχνότερο το φαινόμενο της προσωρινής παραμονής συντρόφων και συντροφισσών σε πόλεις της επαρχίας, πράγμα που απαιτεί τη δημιουργία ενός καναλιού σταθερής επικοινωνίας με την οργάνωση.
· Κεντρική Επιτροπή και Πολιτικό Γραφείο: Γενικά τηρήθηκε το πλάνο της μηνιαίας συνάντησης της ΚΕ. Η ΚΕ συνέταξε και ψήφισε ενδιάμεσες αποφάσεις για την πολιτική κατάσταση, καθώς και οργάνωσε δύο ολομέλειες, μία για την κατάσταση στην 4η Διεθνή και μία για την παρέμβαση στις τριπλές εκλογές του Μαΐου. Παρόλα αυτά παρατηρήθηκαν και πάλι αρκετές απουσίες μελών σε πολλές από τις συνεδριάσεις. Η απαρτία ήταν κάποιες φορές οριακή. Ταυτόχρονα, δεν συμμετείχαν όλα τα μέλη της ΚΕ ισότιμα και ισόρροπα στον καταμερισμό εργασίας του οργάνου.
Το πολιτικό γραφείο συνεδρίαζε τακτικά, εκτός από ένα διάστημα πριν τις εκλογές. Το γραφείο διευρύνθηκε από 5μελές σε 7μελές, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στα τρέχοντα καθήκοντα. Παρόλα αυτά, εμφανίστηκαν και εδώ ανάλογες δυσλειτουργίες.
· Πυρήνες: Υπάρχουν 5 πυρήνες στην Αθήνα (Κέντρο, Βόρεια, Πατήσια-Δυτικά, Ζωγράφου-Γκύζη-Βύρωνα, Νότια) και 2 στην επαρχία (Κρήτη, Γιάννενα). Ο τρόπος και οι ρυθμοί της λειτουργίας των πυρήνων ποικίλουν σημαντικά. Άλλοι δουλεύουν τακτικά και αναπτύσσουν αξιόλογη τοπική δραστηριότητα, ενώ άλλοι λειτουργούν αραιά (Γιάννενα) ή τακτικά μεν, αλλά με ασταθή σύνθεση (Κέντρο).
· Συνδικαλιστική παρέμβαση: Πρέπει να γίνει ακριβής καταγραφή των συντρόφων και συντροφισσών που παρεμβαίνουν σε σωματεία, ομοσπονδίες και συλλόγους. Τα στοιχεία που κρατάει η γραμματεία της συνδιάσκεψης είναι μια πρώτη τέτοια καταγραφή.
· Αντιφασιστικό κίνημα: Συμμετέχουμε σε τοπικές αντιφασιστικές πρωτοβουλίες (το σε ποιες επίσης πρέπει να καταγραφεί με τη βοήθεια της γραμματείας), καθώς και στον αντιφασιστικό συντονισμό Αθήνας-Πειραιά.
· Εκλογές: τις εκλογές του Μαΐου συμμετείχαμε με 39 αντιπροσώπους σε περιφερειακά και δημοτικά αντικαπιταλιστικά σχήματα και με 2 εκπροσώπους στο ευρωψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι υποψήφιοί μας σε γενικές γραμμές πήγαν πολύ καλά, περισσότερο από ό,τι θα αντιστοιχούσε στο μέγεθός μας. Είχαμε προεκλογικό έντυπο και αφίσα, τα οποία όμως διακινήθηκαν σε μέτριο βαθμό.
· ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Η εικόνα για την ένταξη και συμμετοχή στις διαδικασίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αντιφατική. Από τη μία, αρκετά μέλη της οργάνωσης παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις τοπικές τους και αποτελούν τον κορμό αυτών. Από την άλλη, παρατηρείται πως πολλά μέλη της οργάνωσης δεν συμμετέχουν στις διαδικασίες αυτές ή συμμετέχουν αποσπασματικά. Είναι κρίσιμο οι πυρήνες να οργανώνουν και να συντονίζουν την παρέμβαση της οργάνωσης στις τοπικές τη ΑΝΤΑΡΣΥΑ με όλα τα μέλη τους.
Στην ΚΣΕ και στο ΠΣΟ η παρουσία των εκπροσώπων μας ήταν τακτική. Η παρέμβασή μας στα ΠΣΟ ήταν σχεδιασμένη, είχε την έγκριση της ΚΕ και, δεδομένων των δυσχερών συσχετισμών, απέφερε αξιόλογα αποτελέσματα.
· Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ 2013: Στη συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκλέξαμε 36 αντιπροσώπους, 11 περισσότερους από την πρώτη συνδιάσκεψη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, σύντροφοί και συντρόφισσες μας δεν πήγαν να ψηφίσουν, αν και το φαινόμενο δεν ήταν εκτεταμένο.
· Ανακοινώσεις: Γενικά η οργάνωση τοποθετείται σε τακτική βάση για τα περισσότερα θέματα και αρκετά έγκαιρα.
· Έντυπα: Ο Σπάρτακος βγαίνει με μεγάλη δυσκολία και αραιά. Από την προηγούμενη συνδιάσκεψη έχουν βγει μόνο 4 τεύχη, παρότι η ποιότητά τους, σύμφωνα με την αποτίμηση, ήταν πολύ καλή. Η απουσία, για διαφορετικούς λόγους, ορισμένων συντρόφων οι οποίοι παλιότερα έπαιζαν κεντρικό ρόλο στη συντακτική επιτροπή είναι ένα εμπόδιο που δεν έχει υπερβληθεί. Η σημερινή σύνθεση της ΣΕ δεν είναι σταθερή κι έτσι το περιοδικό βασίζεται στον εθελοντισμό λίγων συντρόφων και συντροφισσών. Η κολεκτίβα της σελιδοποίησης, από την άλλη, παρότι ολιγομελής, δεν ευθύνεται για καθυστερήσεις.
Η διακίνηση του Σπάρτακου έχει επίσης προβλήματα και δεν παρακολουθείται στενά από την ΚΕ. Παρότι τα τελευταία τεύχη έχουν σχεδόν εξαντληθεί, τα έσοδα δεν είναι ανάλογα, επειδή αρκετά τεύχη μένουν απούλητα σε σπίτια συντρόφων και συντροφισσών ή δίνονται δωρεάν. Το αποτέλεσμα είναι να μην έχουμε σαφή εικόνα για τη διακίνηση. Η διάθεση σε βιβλιοπωλεία είναι περιορισμένη, καθώς παλιότερη προσπάθεια να προωθηθεί εκεί το περιοδικό δεν ολοκληρώθηκε.
Από την προηγούμενη συνδιάσκεψη εκδόθηκαν 3 ειδικά δελτία εν είδει εφημερίδας (συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, 40 χρόνια Πολυτεχνείο, εκλογές). Η υποδοχή των δελτίων είναι πολύ θετική.
Το φοιτητικό δελτίο παρέμβασης επανεκδόθηκε τον Απρίλη μετά από αρκετό καιρό. Νέο δελτίο, με μεγάλη συμμετοχή από νέους συντρόφους και συντρόφισσες, προετοιμάζεται τώρα.
· Ηλεκτρονικός τύπος: Το νέο σάιτ της οργάνωσης έχει ολοκληρωθεί και πρέπει να λειτουργήσει σε πιο δυναμική βάση από το παλιό. Το μπλογκ του περιοδικού Σπάρτακος, στο οποίο αναρτήθηκαν 3 τεύχη, θα αντικατασταθεί από αντίστοιχη ενότητα στο νέο σάιτ. Το μπλογκ της νεολαίας που είχε αποφασιστεί στην προηγούμενη συνδιάσκεψη λειτουργεί (http://okde-youth.blogspot.gr), αν και δεν προωθείται ούτε ανανεώνεται όσο θα έπρεπε. Υπάρχει παράλληλα ένα αγγλόφωνο μπλογκ που έγινε από ομάδα συντρόφων και δημοσιεύει κείμενα στα αγγλικά (http://4thinternational.blogspot.gr).
Την προηγούμενη περίοδο, ωστόσο, αρκετά περισσότερες ανακοινώσεις της οργάνωσης ή άρθρα συντρόφων και συντροφισσών διακινήθηκαν ηλεκτρονικά σε ιστοτόπους του χώρου ή μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.
· Βιβλία: Μετά από 2 χρόνια από το τελευταίο βιβλίο που εκδώσαμε, είναι σε διαδικασία έκδοσης η «Επαναστατική στρατηγική σήμερα» του Ντανιέλ Μπενσαίντ. Έχει προγραμματιστεί ένα ακόμα βιβλίο για τα λαϊκά μέτωπα, καθώς επίσης υπάρχει το αίτημα για την επανέκδοση του ειδικού τεύχους του Σπάρτακου για το φασισμό, που είχε μεγάλη επιτυχία, σε μπροσούρα. Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν προτάσεις και διαθεσιμότητες για την εκδοτική μας δραστηριότητα. Είναι αναγκαία η συγκρότηση αντίστοιχης ομάδας υπό την επίβλεψη της Κ.Ε.
· Λέσχη: Από το δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, η Λέσχη έχει καταφέρει να λειτουργεί σε τακτική βάση, με συζητήσεις σχεδόν κάθε Σάββατο. Το ακροατήριο ποικίλει από 15 έως 60 άτομα. Παρότι ορισμένες φορές η κινητοποίηση δεν είναι ικανοποιητική, η Λέσχη έχει συμβάλει τόσο στη μόρφωση των μελών, όσο και στην προσέλκυση αρκετών αγωνιστριών και αγωνιστών που δεν ανήκουν στην οργάνωση. Οι εισηγήσεις γενικά ήταν πολύ καλής ποιότητας.
· Ινστιτούτο Παντελής Πουλιόπουλος: Ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Παντελής Πουλιόπουλος με προσωρινή Επιστημονική Επιτροπή που αποτελείται από μέλη της οργάνωσης και λίγους ακόμα συντρόφους. Η διοίκηση του ινστιτούτου υπάγεται στο Ινστιτούτο Πολιτικών και κοινωνικών Ερευνών που είχαμε και προηγουμένως. Σκοπός του Ινστιτούτου η οργάνωση του αρχείου μας, η διοργάνωση σεμιναρίων, ημερίδων ή άλλων εκδηλώσεων και η προετοιμασία εκδόσεων, σε συνεργασία και με την Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη.
Στις 12 και 13 Δεκεμβρίου το Ινστιτούτο θα κάνει την πρώτη του διημερίδα, στο Μαράσλειο, με ομιλητές από την οργάνωση και άλλους χώρους και θέμα τα 80 χρόνια από το έργο “Δημοκρατική ή σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα”.
Προτάσεις:
· Πυρήνες: Οι υφιστάμενοι πυρήνες στην Αθήνα πρέπει να λειτουργήσουν με τρόπο ώστε να καλύπτουν όλο το λεκανοπέδιο: Βόρεια, δυτική Αθήνα/Δυτικά, Κέντρο, Ανατολικά, Νότια. Ανεξαρτήτως του πού γίνονται, οι πυρήνες συζητούν την τοπική παρέμβαση παντού όπου υπάρχουν σύντροφοι ή συντρόφισσες μέσα στην ευρύτερη περιοχή που καλύπτουν. Χρειάζεται προσπάθεια για δημιουργία πυρήνα Πειραιά.
Η λειτουργία των πυρήνων πρέπει να γίνεται με άξονα τη συζήτηση για τα πολιτικά ζητήματα της περιόδου, τις διαδικασίες και αποφάσεις των οργάνων και την οργάνωση της παρέμβασης τοπικά, στα μέτωπα της περιοχής, στο εργατικό κίνημα και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η πολιτική εκπαίδευση των νέων μελών είναι ευθύνη των πυρήνων, ωστόσο οι πολύ γενικές θεωρητικές συζητήσεις μπορούν να καλυφθούν από τη Λέσχη.
Οι πυρήνες είναι η βασική μονάδα πολιτικής συζήτησης, αλλά και παρέμβασης της οργάνωσης. Πρέπει να παρεμβαίνουν οργανωμένα, να αναλαμβάνουν πολιτικές και κινηματικές πρωτοβουλίες, να οργανώνουν την προώθηση των υλικών και των απόψεων της οργάνωσης, να κάνουν εξορμήσεις και να στρατολογούν. Πρέπει να κατανέμουν καθήκοντα σε όλους τους συντρόφους και συντρόφισσες, ώστε να συμμετέχουν όλοι στη ζωή της οργάνωσης. Πρέπει επίσης να συζητούν κάθε θέμα που απασχολεί την οργάνωση, ώστε να εμπλέκεται όλο το δυναμικό της στην εσωτερική συζήτηση και να εξασφαλίζεται ο δημοκρατικότερος δυνατός τρόπος λήψης των αποφάσεων.
Οι πυρήνες, μέσω των γραμματέων, έχουν την ευθύνη να διατηρούν επαφή με τα μέλη και δόκιμα μέλη της περιοχής που για διάφορους λόγους ενδεχομένως αδυνατούν να συμμετάσχουν τακτικά.
· Φοιτητική ομάδα: Το φοιτητικό της οργάνωσης διήνυσε μια περίοδο εκτεταμένης κρίσης και αδράνειας, την οποία αναγνωρίζουμε. Θέτουμε ως πρωταρχικό στόχο την ανάκαμψη από την οργανωτική δυσκολία, αντιμετωπίζοντας με συνθετικό και προωθητικό για το κίνημα τρόπο τις εσωτερικές διαφωνίες αλλά και προτείνοντας συγκεκριμένα βήματα για την επάνοδο της παρέμβασης της νεολαίας της οργάνωσης. Αν και τα μέλη τα οποία παραμένουμε σε θέσεις όπου μπορούμε να παρέμβουμε και να οργανώσουμε το φοιτητικό κίνημα έχουμε λιγοστέψει, η ποιοτική παρουσία των τελευταίων μηνών ήδη δείχνει αποτέλεσμα.
Η τακτικότητα των διαδικασιών και η πιο έντονη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε την παρέμβασή μας στο κίνημα είναι μερικά από αυτά τα βήματα. Τα αυξημένα καθήκοντα της περιόδου μας εμπνέουν να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στο πιο κινηματικά ελπιδοφόρο κομμάτι της καταπιεζόμενης πλειοψηφίας, τους φοιτητές, τους μαθητές και τους νέους εργαζομένους.
Το φοιτητικό χαρακτηρίζεται πλέον από μεγαλύτερη διασπορά σε σχολές συγκριτικά με παλιότερα έτη, κάτι που είναι εξαιρετικά θετικό, καθώς μας δίνεται η δυνατότητα να δοκιμάζουμε τη γραμμή μας σε αμφιθέατρα με διαφορετικά αντανακλαστικά.
Η παρουσία μας στο τελευταίο κάμπινγκ της νεολαίας της 4ης Διεθνούς χαρακτηρίστικε ως επιτυχημένη. Τόσο η θεωρητική μας δουλειά όσο και οι συντροφικές σχέσεις που χτίσαμε μας έβγαλαν από τη διαδικασία ενδυναμωμένους. Παρευρεθήκαμε 14 σύντροφοι-ισσες, 8 μέλη και 6 επαφές. Το κρίσιμο στοίχημα πάντα ήτανε να κρατήσουμε πολιτική επαφή με τους-ις συντρόφους-ισσες που δεν ήταν μέλη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, κάτι που επιτυγχάνεται.
Πρόταση: Το φοιτητικό προτείνει στην οργάνωση την σύσταση «Σχολείου» προκειμένου να γίνεται πιο εύκολο να ανταπεξέλθουμε στο ύψος των περιστάσεων της περιόδου. Αν και έχει γίνει πρόοδος σε αυτή την κατεύθυνση από την τακτική διεκπόνιση εκδηλώσεων πάνω σε θεωρητικά ζητήματα από τη Λέσχη της οργάνωσης, θεωρούμε ότι υπάρχει μεγάλο πεδίο εμβάθυνσης. Προτείνουμε να συσταθεί μια επιτροπή η οποία θα προτείνει κύκλους «σεμιναρίων» πάνω σε ζητήματα θεωρητικής ανάλυσης(συγκεκριμένα και απαραίτητα βιβλία-εφόδια, εφαρμογή της θεωρίας σε σειρά ιστορικών παραδειγμάτων, εισαγωγικά σεμινάρια στις έννοιες του μαρξισμού κλπ). Τα σεμινάρια θα έχουν στόχο την ολοκληρωμένη κατάρτιση γύρω από ένα ζήτημα(την σημασία της διαφωνίας πάνω στο ζήτημα την εποχή που δημιουργήθηκε και σήμερα, την προσέγγιση διαφορετικών ρευμάτων στο ζήτημα και τη δική μας). Τα σεμινάρια θα διενεργούνται σε εύλογα χρονικά διαστήματα για να γίνεται κατανοητό το περιεχόμενο της κουβέντας, ενώ θα απευθύνονται κυρίως σε μέλη και κοντινές επαφές της οργάνωσης, σε αντίθεση με τις εκδηλώσεις που έχουν πιο δημόσιο χαρακτήρα. Στόχος είναι να συσσωρευθεί ικανή εμπειρία τόσο στα νέα μέλη αλλά και στα νυν μέλη της οργάνωσης, καθώς έτσι κατασκευάζεται το περίβλημα της παράδοσης πάνω στην οποία στρατολογούμε, κάτι που θα την κάνει πολύ πιο αποτελεσματική. Επιπλέον θα δουλεψουμε ενάντια στην θεωρητική σύγχυση που έχουμε σε ορισμένα θέματα λίγο-πολύ όλοι μας, ενώ την ίδια στιγμή θα μαθαίνουμε το πως γειώνουμε τις θεωρητικές μας αναζητήσεις στην καθημερινότητα της ταξικής πάλης. Καλούμε σε σύσταση ανοιχτής, για τα μέλη, επιτροπής μετά το πέρας της συνδιάσκεψης η οποία θα συντονίζει αυτή τη διαδικασία και επίσης όλους-ες τους/τις συντρόφους-ισσες οι οποίοι-ες έχουν την δυνατότητα να βοηθήσουν να το κάνουν με όλες τους τις δυνάμεις. Γνωρίζουμε ότι στην οργάνωσή μας το δυναμικό επαρκεί, γι αυτό και προσπαθούμε να το αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
· LGBTQ κίνημα: Σήμερα.
Το LGBT κίνημα στην Ελλάδα τον τελευταίο τουλάχιστον ένα χρόνο βρίσκεται σε διαρκή άνοδο, παρά την μη συμπερίληψή του από την Αντικαπιταλιστική Αριστερά στο σύνολό της, στις διεκδικήσεις της πολιτικής της στρατηγικής, ως όφειλε.
Η δημιουργία της ομάδας φύλου και σεξουαλικότητας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα τέλη του 2013-αρχές 2014, όχι μόνο αποτέλεσε ιστορικό προηγούμενο για την Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, αλλά δοκίμασε τις πολιτικές σχέσεις εντός και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Σε επίπεδο κινήματος η χρονιά βρήκε την LGBTQ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ να πρωταγωνιστεί από το σύνολο της Αριστεράς στο δρόμο σε όλες τις αυτόνομες προσπάθειες του ΛΟΑΤ κινήματος να διεκδικήσει τα αυτονόητα της κοινότητάς του. Η διεθνής διαμαρτυρία για την κύρωση ομοφυλοφυλικών πράξεων και δημόσιας εκδήλωσης της ΛΟΑΤ διάθεσης στην Ρωσία από τον Πούτιν, βρήκε σύμμαχο και στη χώρα μας, με 6 πόλεις να συμμετέχουν ταυτόχρονα σε δημόσια διαμαρτυρία για την κατάσταση τον προηγούμενο Γενάρη (Καλλιμάρμαρο) και την πρωτοεμφάνιση της ομάδας να αποτελεί γεγονός.
Η συνεχιζόμενη επίθεση στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της κοινότητάς μας αποτέλεσε πρόκληση, με την επανεμφάνιση σκοταδιστικών λογικών από την εκκλησία και συγκεκριμένους μητροπολίτες, καθώς και εκ πολιτικών προσώπων εντός κοινοβουλίου με (ακρο)δεξιό πρόσημο, την κορύφωση της οποίας αποτέλεσε ο χαρακτηρισμός της διαφορετικής σεξουαλικότητάς και ταυτότητας φύλου ως “κτηνοβασία”.
Τέλος θα πρέπει να αναφερθούμε και στις συνεχιζόμενες σωματικές επιθέσεις (τουλάχιστον τραμπουκισμούς) από άτομα του ακροδεξιού και ναζιστικού χώρου, σε 7-8 περιπτώσεις μέσα στο καλοκαίρι, σε ομόφυλόφιλα και τρανς άτομα. Η LGBT κοινότητα για ακόμη μία φορά αφέθηκε μόνη της από τη σύμμαχο Αριστερά (τουλάχιστον στην διοργάνωση) και κάλεσε μόνη της, σε σταθμό-κορύφωση για την ίδια, μια πορεία από τον τότε τελευταίο χώρο επίθεσης (Παγκράτι-Πλατεία Βαρνάβα) στο τέλος του καλοκαιριού, με συμμετοχή περίπου 2.000 συμμετεχόντων, ανάμεσα στους οποίους και τις οποίες βρίσκονταν σύντροφοι και συντρόφισσες της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος καθώς και της ομάδας φύλου και σεξουαλικότητας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με οργανωμένη και εμφανή παρουσία.
Οι επιθέσεις μέχρι και τώρα δεν έχουν σταματήσει, με τελευταίο θύμα ξυλοδαρμού την 17χρονη στο Θησείο στις αρχές του φθινοπώρου, μόνο και μόνο επειδή κρατούσε το χέρι της συντρόφου της…
Η λύση στις συνεχείς απειλές, τραμπουκισμούς και ξυλοδαρμούς δεν είναι η λιγότερη εκδήλωση του/της εαυτού/εαυτής μας στους δημόσιους χωρους, αλλά η ενίσχυσή της προσωπικότητάς μας ΚΑΙ σε αυτούς, με την προσθήκη της πολιτικής τοποθέτησης και υπεράσπισης της μειοψηφικής (έναντι υπολοίπων) καθημερινότητάς μας.
LGBTQ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η νεοσύστατη ομάδα φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατάφερε και αποτέλεσε την ομάδα αιχμής για τα συγκεκριμένα ζητήματα απασχόλησης, το χρόνο που μας πέρασε. Όχι μόνο γιατί κατάφερε και τοποθέτησε την Αντικαπιταλιστική Αριστερά μέσα στο ΛΟΑΤ κίνημα, δίνοντας μάλιστα και σε σχετική δημοσκόπηση για τις τάσεις ψήφου της ΛΟΑΤ κοινότητας στις ευρωεκλογές περίπου ένα 7% στην ίδια την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και γιατί κατάφερε και δίχασε ακόμα και σταλινογενείς οργανώσεις στο εσωτερικό τους.
Η εσωτερική επίθεση που δέχτηκε η ομάδα για την εξωστρεφή δράση της, σε ένα μόλις εξάμηνο παρουσίας της στο κινηματικό χώρο, κατόρθωσε και έφερε στην επιφάνεια εκείνα τα στοιχεία που καταδεικνύουν την διαφορά μεταξύ των διαφορετικών παραδόσεων εντός της.
Η συνεισφορά, όμως, τόσο της γυναικείας ομάδας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο και συντροφισσών από σταλινογενείς χώρους, διαρρηγνύοντας τις δικές τους πολιτικές ιδεολογίες, βοήθησε στην προσωρινή απόκρουση και ενίσχυση εκείνων των επιχειρημάτων που τοποθετούνταν υπέρ της κοινωνικής και σεξουαλικής χειραφέτησης.
Η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη και στο εσωτερικό του ΛΟΑΤ κινήματος, καθώς ομάδες με δεξιό και νεοφιλελεύθερο πρόσημο, αντιμετώπιζαν την ομάδα τουλάχιστον με πολιτικό σαρκασμό. Η συντροφικότητα έτερων ομάδων ήταν λιγοστή. Άλλες από αυτές, προερχόμενες κυρίως από τα αριστερά της ρεφορμιστικής αριστεράς και την αυτονομία, έβλεπαν περισσότερο και άλλες λιγότερο την ανάγκη μιας αντικαπιταλιστικής προσέγγισης στο ζήτημα της απελευθέρωσης των LGBT ατόμων.
Η κατάσταση αυτή τη στιγμή στην ομάδα της LGBTQ– ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι η επιθυμητή, καθώς έχει αποσυντονιστεί οργανωτικά από προβλήματα αποστράτευσης, τόσο από τα εντός όσο και από τα εκτός συντροφικά “χτυπήματα”. Πάρα ταύτα αναδιοργανώνεται και καινούρια μέλη και αγωνιστές/αγωνίστριες ζητάνε την ενεργή συμμετοχή τους μέσα σε αυτήν τον τελευταίο καιρό, γεγονός που οδηγεί στην περαιτέρω και αναγκαστική ενεργή συμμετοχή της στο γενικότερο κίνημα με εκδηλώσεις, θεματικές συνελεύσεις/συζητήσεις, συμμετοχή σε πορείες και την απαραίτητη για την ύπαρξη της ιδίας συμμετοχή στην συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον Ιανουάριο.
ΟΚΔΕ-Σπάρτακος
Τον τελευταίο ένα χρόνο έχουν γίνει ελάχιστα μέσα στην οργάνωση για την ανάδειξη των ζητημάτων φύλου και σεξουαλικότητας, πέρα από μια πολύ επιτυχημένη συζήτηση-εκδήλωση με τις συντρόφισσες του LGBT/Κόκκινο και των Queertrans, με ευθύνη και του υπογραφόμενου. Το μεγαλύτερο κομμάτι/αφοσίωση τάχθηκε για την ανάδειξη ζητημάτων υπέρ της ομάδας LGBTQ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Φέτος όμως με την ύπαρξη καινούριων συντροφισσών/συντρόφων στην οργάνωση, θα μπορούσε ένας LGBT πυρήνας, με την προσθήκη συντροφισσών από την γυναικεία ομάδα του Σπαρτάκου, καθώς και την ενίσχυση από συντρόφους είτε μεγαλύτερης ηλικίας, είτε μεγαλύτερης εμπειρίας (είτε και από τα δύο) να συνεισφέρει στην δημιουργία ομάδας με ενασχόληση τα συγκεκριμένα ζητήματα, πρωτίστως για την ίδια την οργάνωση και δευτερευόντως για την ΛΟΑΤ κοινότητα, με εκδηλώσεις, συζητήσεις, επαφές, έτσι ώστε να προχωρήσει και η ίδια η οργάνωση στο συγκεκριμένο ζήτημα.
· Ομάδες/φράξιες παρέμβασης: Προκειμένου να περάσει η οργάνωση στο επόμενο στάδιο, αυτό της συντονισμένης παρέμβασης στο κίνημα, είναι απαραίτητη η λειτουργία ομάδων παρέμβασης ανά χώρο εργασίας, κλάδο ή κινηματικό πεδίο. Οι ομάδες συντονίζουν τις παρεμβάσεις «ιδιαίτερου ενδιαφέροντος», χωρίς να υποκαθιστούν ή να επικαλύπτονται με τους πυρήνες. Με αυτή τη λογική δημιουργήθηκαν η φοιτητική και η γυναικεία ομάδα. Ορισμένες συναντήσεις μηχανικών δεν μπόρεσαν ακόμα να μετασχηματιστούν σε ομάδα με τακτική λειτουργία. Πρέπει να καταγραφεί το δυναμικό και να διαπιστωθεί πού μπορούν να συγκροτηθούν τέτοιες ομάδες: δημόσιο, ΟΤΑ, εκπαιδευτικοί, μηχανικοί, βιβλιοϋπάλληλοι, γιατροί, οικοδόμοι κλπ. Οι ομάδες αυτές μπορούν να εξετάσουν τη δυνατότητα να εκδίδουν ως τέτοιες έντυπο υλικό όταν υπάρχει ανάγκη ή και σε τακτική βάση.
Κάθε μέλος της Κ.Ε. θα αναλαμβάνει μια υπευθυνότητα για συγκεκριμένους τομείς δουλειάς και θα δίνει τακτική ενημέρωση στην Κ.Ε. ή/και στο Π.Γ.
· Οργανωτικό γραφείο (Ο.Γ): Στη βάση του σκεπτικού που αναφέρθηκε για την έλλειψη συντονισμού, ιδρύεται 4μελές οργανωτικό γραφείο από μέλη της Κ.Ε., του οποίου (τουλάχιστον) το ένα μέλος είναι μέλος του Π.Γ. Δουλειά του Ο.Γ. θα είναι ο συντονισμός των δράσεων και των πυρήνων, ο έλεγχος της λειτουργίας των πυρήνων, ο συντονισμός των μελών της οργάνωσης για την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων και η επαφή με τους πυρήνες επαρχίας. Δεν έχει πολιτικό χαρακτήρα, αλλά μόνο οργανωτικό, και απολογείται στην Κ.Ε. και το Π.Γ.
· Στρατολογίες: Οι πολιτικές επαφές της οργάνωσης πρέπει να καταλήγουν σε ένταξη σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα και με οργανωμένο τρόπο. Η περίοδος δοκιμασίας που προβλέπεται καταστατικά έχει νόημα μόνο αν είναι σχεδιασμένη και χρονικά περιορισμένη. Οι μακρόχρονες επαφές δείχνουν σε πολλές περιπτώσεις πολιτική αμηχανία, εμφανίζεται δε συχνά το φαινόμενο της δυσκολίας να γίνεται αποδεκτός κάποιος ή κάποια ακόμα και ως δόκιμος/η. Κανονικά, σε όσους προσκαλούνται και παρακολουθούν διαδικασίες (με την εξαίρεση ειδικών ευκαιριακών περιπτώσεων) θα πρέπει να προτείνεται το καθεστώς του δόκιμου, ώστε η πολιτική τους σχέση με την οργάνωση να είναι δομημένη, και μετά από ένα διάστημα να καλούνται να αποφασίσουν, τόσο οι ίδιοι όσο και η οργάνωση, αν θα γίνουν πλήρη μέλη ή όχι.
Η στρατολόγηση γίνεται χωρίς ελιτίστικες αντιλήψεις και σεκταριστικές πρακτικές, στη βάση του αντικαπιταλισμού και της επαναστατικής πολιτικής, της συνεργασίας και συμφωνίας στα βασικά πολιτικά στοιχεία της περιόδου και της αποδοχής των βασικών αρχών του κομμουνιστικού διεθνιστικού ρεύματος. Τα νέα μέλη δεν είναι απαραίτητο να έχουν ολοκληρώσει την πολιτική τους εκπαίδευση πριν μπουν στην οργάνωση, αφού η οργάνωση είναι μηχανισμός συλλογικής μόρφωσης η ίδια. Αρκεί να συμφωνούν με τους στόχους, τις γενικές αρχές και τον τρόπο δράσης της οργάνωσης. Τη μόρφωση και την πολιτική εκπαίδευση των νέων μελών αναλαμβάνουν οι πυρήνες και η Λέσχη. Σε μια τέτοια βάση, και χωρίς να πάμε σε μια λογική στρατολογιών χωρίς πολιτικά κριτήρια, πρέπει να προσελκύσουμε περισσότερους αγωνιστές και αγωνίστριες, με πιο ανοιχτό και άμεσο τρόπο. Χωρίς μια τέτοια μεθοδολογία δεν γίνεται να επιτευχθεί το οργανωτικό βήμα που απαιτείται στη σημερινή περίοδο.
Οι συμπαθούντες που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ενταχθούν στην οργάνωση θα πρέπει επίσης να μένουν σε επαφή (πρώτα από όλα να γίνει μαι διευρυμένη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου).
· Πυρήνες και μέλη εκτός Αθήνας: Στη νέα γεωγραφία των μελών της οργάνωσης που διαμορφώνεται, είναι αδύνατο η επικοινωνία των μελών της επαρχίας με το κέντρο της Αθήνας να παραμείνει στα επίπεδα χαλαρότητας στα οποία ήταν μέχρι τώρα. Η απομάκρυνση από την Αθήνα οδηγεί συχνά σε βαθμιαία αποστράτευση και απώλεια ή αδρανοποίηση πολύτιμων συντρόφων και συντροφισσών, παρότι αυτοί παραμένουν συνήθως ενεργοί στο κίνημα. Χρειάζεται για αυτό μια νέα λογική. Υπεύθυνοι για κάθε πόλη πρέπει να αναλάβουν τακτική επικοινωνία με τους αντίστοιχους συντρόφους και συντρόφισσες, οι οποίοι με τη σειρά τους ενθαρρύνονται να διατηρούν συχνές επαφές. Με τα σημερινά μέσα επικοινωνίας δεν είναι καθόλου δύσκολο κάποιος να αναλαμβάνει κεντρικά καθήκοντα της οργάνωσης (κείμενα, ενημέρωση σελίδων, εκπροσώπηση σε διαδικασίες κλπ) από απόσταση.
Πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα λειτουργίας νέων πυρήνων στην επαρχία, με κεντρική ενίσχυση της οργάνωσης όπου χρειάζεται. Επιπλέον, πρέπει να επιδιώκεται, με την ενίσχυση της οργάνωσης όταν είναι απαραίτητο, η συμμετοχή των συντρόφων και συντροφισσών της περιφέρειας στη συνδιάσκεψη, τις ολομέλειες ή άλλες διαδικασίες.
· Σπάρτακος: Χρειάζεται μια Συντακτική Επιτροπή ολιγομελής (πχ 5 μέλη), με μια ευρύτερη ομάδα υποστήριξης ή συνεργατών και ένα είδος υπευθύνου/συντονιστή. Συνεργάτες είναι όσοι και όσες είναι διατεθειμένοι να γράφουν κάθε φορά, προκειμένου να διευκολύνεται η εξεύρεση διαθεσιμοτήτων, που είναι κάποιες φορές δύσκολη για τη ΣΕ. Αυτό φυσικά δεν αποκλείει οποιονδήποτε άλλο σύντροφο ή συντρόφισσα, αντιθέτως ο εθελοντισμός ενθαρρύνεται με κάθε τρόπο. Το περιοδικό δεν πρέπει να χάσει τον θεωρητικοπολιτικό και ιδεολογικό του χαρακτήρα. Είναι ίσως προτιμότερο να βγαίνουν λιγότερα τεύχη, αλλά τακτικά (πχ 3 το χρόνο) και με καλή ποιότητα, και η τρέχουσα πολιτική αρθρογραφία να καλύπτεται από συχνότερα (πχ δίμηνα) δελτία παρέμβασης.
· Ομάδα ίντερνετ/γραφείο τύπου: Προτείνεται η σταθερή λειτουργία μιας ομάδας ίντρερνετ και τύπου, που θα συναντιέται κάθε Σάββατο απόγευμα στα γραφεία και θα ενημερώνει τα σάιτ, θα αναμεταδίδει ή θα μεταφράζει κείμενα, θα προωθεί τις ανακοινώσεις της οργάνωσης κλπ. Στο ενδιάμεσο, φυσικά, θα γίνονται τρέχουσες ενημερώσεις του σαιτ από τους διαχειριστές του.
· Μορφωτικά: Εκτός από το πρόγραμμα της Λέσχης, τα σεμινάρια του Ινστιτούτου Παντελή Πουλιόπουλου μπορούν να συμβάλουν στην πληρέστερη επιμόρφωση και τη διάδοση των ιδεών του κομμουνιστικού διεθνιστικού ρεύματος. Υπάρχει επίσης η πρόταση για διοργάνωση μιας τριήμερης καλοκαιρινής συνάντησης εν είδει εγχώριου κάμπινγκ, αν είναι δυνατό και με συμμετοχές από τα Βαλκάνια, δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών πολλών συντρόφων να παρακολουθήσουν τα κάμπινγκ της Διεθνούς.
Επιπλέον, υπάρχει η πρόταση για “εξαγωγή” εισηγήσεων που παρουσιάζονται στη Λέσχη και διοργάνωση εκδηλώσεων εκτός Αθήνας, ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτάσεις των κατά τόπους συντρόφων και συντροφισσών.
