Ως κάτοικοι και εργαζόμενοι του Πειραιά, το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει μάρτυρες μιας ολοένα αυξανόμενης προσπάθειας επανεμφάνισης των νεοναζί στις γειτονιές μας. Εκτός από κρεμασμένα πανό και μηνύματα σε τοίχους, τον τελευταίο μήνα έχουν εμφανιστεί στους δρόμους του Πειραιά, σε μικρές συγκεντρώσεις με τα διακριτικά και τα συνθήματα της, καταδικασμένης ως εγκληματική οργάνωση, Χρυσής Αυγής. Ταυτόχρονα, η πρόσφατη δολοφονική επίθεση με μαχαίρι σε 2 μετανάστες στην Αργυρούπολη όπως και ο ξυλοδαρμός 2 αγωνιζόμενων μαθητών σε διάστημα περίπου ενός χρόνου, μαρτυρούν την ύπαρξη ενεργών φασιστικών πυρήνων σε πολλές γειτονιές.
Η πύκνωση των εμφανίσεων φασιστικών μορφωμάτων και η επανεμφάνιση της ακροδεξιάς ρητορικής στον δημόσιο λόγο δεν αποτελεί φαινόμενο απομονωμένο στις περιοχές μας. Ενισχύεται πρώτα από όλα από την εκλογική νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ και τις ακραία ρατσιστικές και αντιλαϊκές επιθέσεις που εξαπολύει τους λίγους μήνες που βρίσκεται στην εξουσία (μαζικές απελάσεις μεταναστών κ.ά.). Και φυσικά έρχεται ως συνέχεια της συνολικής ακροδεξιάς στροφής σε όλη την Ευρώπη, μιας Ευρώπης της οποίας τα σύνορα, από τον Έβρο μέχρι τη Μεσόγειο, έχουν γίνει ένας απέραντος τάφος για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και που βάφει ολοένα και περισσότερο τα χέρια της με αίμα εξοπλίζοντας και διευκολύνοντας το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η προκλητική αλλά ταυτόχρονα δηλωτική τοποθέτηση Βορίδη στο Υπουργείο Μετανάστευσης, που δίνει το πράσινο φως στην ελληνική κυβέρνηση να βαθύνει ακόμα περισσότερο την απάνθρωπη, δολοφονική λογική των push backs, πρακτική που εκτός των άλλων κόστισε τη ζωή σχεδόν 700 ανθρώπων στο ναυάγιο της Πύλου και πιο πρόσφατα έπνιξε 8 ανθρώπους στη Λέσβο.
Η απειλή του πολέμου σε συνδυασμό με την κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας, δημιουργούν πρόσφορο έδαφος διάδοσης του φασιστικού δηλητηρίου. Σε μία περίοδο που ο λαός βιώνει την επίθεση του κεφαλαίου με τρόπο δυσβάσταχτο, που έχει εκτοξευθεί η ακρίβεια, σε μία περίοδο που ζήσαμε τον τεράστιο ξεσηκωμό, μετά το έγκλημα των Τεμπών, ενάντια στις πολιτικές που συγκαλύπτουν, δολοφονούν, ξεπουλάνε τα δημόσια αγαθά, η κυβέρνηση και το κεφάλαιο αναζητούν τρόπους να καταστείλουν τη λαϊκή οργή. Χέρι με χέρι λοιπόν έρχεται και η προσπάθεια επανεμφάνισης φασιστικών ομάδων, ως το μακρύ χέρι του κράτους. Πέρα από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών που θρέφουν τον φασισμό, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέχει απλόχερα δεκάδες προνόμια στους φυλακισθέντες Χρυσαυγίτες, όπως άδειες και αποφυλακίσεις, επιτρέπουν στον Κασιδιάρη να πραγματοποιεί διαδικτυακές εκπομπές μέσα από τη φυλακή κ.ά. Καθώς η κρίση βαθαίνει, είναι στοίχημα για το αντιφασιστικό κίνημα να μην αφήσει ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες και να δημιουργήσει κοινότητες αγώνα και αντίστασης ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση που υφίσταται. Οφείλουμε να μην εφησυχάσουμε. Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής αποτέλεσε μια νίκη-σταθμό, επιστέγασμα ενός μεγάλου και πολυετούς αγώνα.
Ξέρουμε καλά ότι τον φασισμό δεν τον πολεμάμε μέσα μόνο μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Δίνουμε τη μάχη σε όλα τα πεδία, με κυρίαρχο αυτό του δρόμου.
Σε αυτή την κατεύθυνση, καλούμε τη Δευτέρα 14 Απριλίου σε αντιφασιστική συγκέντρωση στον σταθμό του μετρό στα Μανιάτικα στις 18:30.
- Εργατική Λέσχη Κερατσινίου-Δραπετσώνας
- Κομμουνιστική Απελευθέρωση
- νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση
- ΟΚΔΕ Σπάρτακος
- ΣΕΚ
- Αντιφασίστες-τριες
