Ρίγος συγκίνησης διαπέρασε όσους και όσες είδαν τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν διαδικτυακά πριν λίγες ημέρες, μετά από ανάρτησή τους σε συλλογή υπό δημοπρασία σε διαδικτυακή πλατφόρμα. Οι φωτογραφίες δείχνουν να αποτυπώνουν χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στις 1/5/1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, σε ένα από τα πιο διαβόητα εγκλήματα του ναζισμού στην Ελλάδα. Οι εικόνες αποτυπώνουν καθαρά αυτό που γνωρίζαμε από σημειώματα που άφησαν κάποιοι εξ αυτών, προφορικές μαρτυρίες και τα έντυπα της εποχής: οι φυλακισθέντες αγωνιστές να βαδίζουν προς το θάνατο με αξιοπρέπεια, καθαρό βλέμμα, πολλοί κρατώντας τη γροθιά τους σηκωμένη ή τραγουδώντας. Μέχρι σήμερα δεν έχουν αποκαλυφθεί άλλα φωτογραφικά ντοκουμέντα από το γεγονός, με πολλά από τα στρατιωτικά αρχεία της περιόδου να μην είναι ακόμα προσβάσιμα, γεγονός που καθιστά το φωτογραφικό υλικό ανεκτίμητης αξίας. Ήδη οικογένειες εκτελεσθέντων αναγνώρισαν τα πρόσωπα κάποιων από τους δικούς τους ανθρώπους, ενώ σειρά πολιτικών οργανώσεων, κομμάτων αλλά και διανοούμενων απαιτούν να ενεργήσει άμεσα το ελληνικό κράτος προκειμένου να εκτεθούν στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, με αποτέλεσμα η δημοπρασία να έχει ήδη παγώσει.
Η επίθεση των επιγόνων των ναζιστών στο μνημείο των πεσόντων στις 15/2/26 αποδεικνύει περίτρανα πως η ακτινοβολία των 200 ακόμη και σήμερα είναι εκθαμβωτική. Η «σπορά των ηττημένων του ‘45» δε μπορεί ούτε σήμερα να ξεπεράσει το μεγαλείο των κομμουνιστών ηρώων. Είναι υπόθεση του εργατικού και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος να διαδώσει αυτές τις εικόνες και να φροντίσει ότι η «ανθρώπινη σκόνη» δε θα επανέλθει ποτέ ξανά στο προσκήνιο.
Δεν ξεχνάμε πως οι 170 από τους εκτελεσμένους ήταν κρατούμενοι στην Ακροναυπλία από τη δικτατορία Μεταξά. Με την κατάληψη της χώρας από τα ναζιστικά και φασιστικά στρατεύματα ο κρατικός μηχανισμός παρέδωσε τους κρατούμενους στις αρχές κατοχής. Αυτή η κίνηση αποδεικνύει περίτρανα ότι η λεγόμενη εθνική ενότητα είναι μία πλάνη. Η απέλπιδα προσπάθεια κυβερνητικών, ΜΜΕ, ακόμα και ακροδεξιών εφημερίδων να παρουσιάσουν τους εκτελεσμένους ως πατριώτες που έπεσαν στον δήθεν κοινό σκοπό υπεράσπισης της πατρίδας αποτελεί πρόκληση. Εχθροί για τους ντόπιους και γερμανούς φασίστες ήταν οι πρωτοπόροι εργάτες που πάλευαν για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό.
Τιμούμε όλους τους αγωνιστές που στάθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, μπροστά στα πολυβόλα των καθαρμάτων ναζιστών. Θα θέλαμε να κάνουμε μια αναφορά στους επτά κομμουνιστές διεθνιστές/ τροτσκιστές και τους πέντε αρχειομαρξιστές αγωνιστές που ήταν μεταξύ των 200 εκτελεσθέντων. Αυτή η αναφορά δεν γίνεται για να διαχωρίσουμε τους ήρωες της Καισαριανής, αλλά για να φωτίσουμε την πολιτική ένταξη αυτών των αγωνιστών, καθώς η γραφειοκρατία της επίσημης αριστεράς την έχει αποκρύψει. Πρόσφατα ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας έκανε μια ανιστόρητη δήλωση περί 200 μελών του ΚΚΕ. Τα ψέματα των γραφειοκρατών προσβάλουν την ιστορική αλήθεια και φυσικά τη μνήμη όλων των εκτελεσμένων. Η ηγεσία του ΚΚΕ, με την παροιμιώδη ιδιοκτησιακή αντίληψή της για το κομμουνιστικό κίνημα, αφενός προσπαθεί να διαγράψει την ιστορία (ας θυμηθούμε ότι πριν λίγα χρόνια τα ονόματα των 12 δεν διαβάζονταν στις εκδηλώσεις μνήμης, αφετέρου θέλει να αποκρύψει τις εγκληματικές ιστορικές της ευθύνες. Παρ’ όλο που τόσο οι τροτσκιστές κρατούμενοι της Ακροναυπλίας πρότειναν την απόδραση στο χρονικό διάστημα που είχε κλονιστεί ο κατασταλτικός μηχανισμός την άνοιξη του 41, η σταλινική ηγεσία Μπαρτζιώτα, Θέου, Ιωαννίδη απέτρεψε την απόδραση με τραγικά αποτελέσματα. Έτσι, εκατοντάδες αγωνιστές έπεσαν στο Κούρνοβο και την Καισαριανή, αφού πρώτα υπέφεραν στα στρατόπεδα των ναζιστών.
Ως ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, θεωρούμε πως η επιστροφή των φωτογραφιών στην Ελλάδα και η έκθεσή τους σε ένα καθολικά προσβάσιμο χώρο είναι αναγκαία. 82 χρόνια μετά τη μαύρη Πρωτομαγιά του ’44, οι οικογένειες των εκτελεσθέντων και το σημερινό εργατικό και λαϊκό κίνημα έχουν κάθε δικαίωμα να δουν αυτό το υλικό των ανθρώπων τους, των αγωνιστών που ενέπνευσαν και συνεχίζουν να εμπνέουν γενιές και γενιές αγωνιστών για ένα μέλλον χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για να μη ξεχάσει κανείς τη φρίκη του ναζισμού, αλλά και τους αγώνες που έχουν δοθεί και στην Ελλάδα για μια άλλη κοινωνία.
