Προκήρυξη της ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για την Πρωτομαγιά 2017
Εκατόν τριάντα ένα χρόνια έχουν περάσει από τον ηρωικό αγώνα των εργατών στο Σικάγο, όπου εκείνο το Μάη κατάφεραν και άνοιξαν ένα δύσβατο μονοπάτι, που οδήγησε τελικά στην κατάκτηση της 8ωρης εργάσιμης μέρας σε ένα μεγάλο κομμάτι του πλανήτη. Οι μάχες αυτές δόθηκαν κόντρα στις ορέξεις των καπιταλιστών που ήθελαν, τότε όπως και τώρα, τους εργάτες να ζουν κυριολεκτικά στο σκοτάδι, βλέποντας την ανατολή και τη δύση του ήλιου μόνο μέσα από τα τζάμια της φάμπρικας.
Σήμερα, σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά και παρά την ασύλληπτη πρόοδο της τεχνολογίας στην παραγωγή και παντού, αντί οι πολίτες να δουλεύουν 4 ώρες και να πληρώνονται για 8, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: δουλεύουν 8 και 10 ώρες και πληρώνονται για 4 ή και καθόλου. Τίποτα δε λείπει για έναν κόσμο με ειρήνη και ευημερία για όλους, υπάρχει άφθονη τεχνογνωσία και πρώτες ύλες. Και όμως, ζούμε σε έναν κόσμο πολέμων, φτώχειας και προσφυγιάς, όπου άστεγοι ζουν κάτω από κενά διαμερίσματα, όπου πεινασμένοι περνούν δίπλα από παραγεμισμένα ράφια και όπου μια τεράστια στρατιά πολιτών παραμένει άνεργη, αφού το παράλογο αυτό σύστημα αδυνατεί να τους βάλει σε κίνηση, στερώντας από τους ίδιους και από την κοινωνία πόρους και ευημερία.
Η Πρωτομαγιά είναι μια μεγάλη γιορτή με αδιαμφισβήτητο ταξικό πρόσημο, για να μας θυμίζει ότι η εργατική τάξη, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας μας, ό,τι έχει κερδίσει στον καπιταλισμό το πέτυχε με αγώνα, θυσία και αίμα και πως για όσο υπάρχει καπιταλισμός, θα είναι μια τάξη σκλαβωμένη.
Κόντρα σε κάθε άλλη γιορτή που μας επιβάλλουν οι καπιταλιστές και το κράτος τους, όπως οι εθνικές γιορτές που στόχο έχουν να κρύψουν την ταξική φύση του συστήματος παρουσιάζοντας μια κάλπικη εθνική ενότητα ή όπως οι θρησκευτικές γιορτές που μας προτείνουν ότι οι καλύτερες μέρες θα έρθουν απλώς κρατώντας ένα κερί στο χέρι εκλιπαρώντας προς τον ουρανό, η Πρωτομαγιά είναι μια γιορτή με πραγματικό νόημα και περιεχόμενο που λέει την αλήθεια: ότι ο κόσμος μας δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος με προσευχές και παρελάσεις, αλλά με οργάνωση για σύγκρουση με τους κλέφτες του ιδρώτα μας, με ταξική αντεπίθεση μέχρι την ολική αυτο-διεύθυνση των εργαζομένων, με ανυποχώρητο αγώνα για μια άλλη κοινωνία που η σημαία της θα γράφει «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνάμεις του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».
Όλοι και όλες στη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς, στο Μουσείο, στις 10.30 π.μ
