17 Οκτωβρίου… Για να ζήσουμε κι όχι απλώς να επιβιώσουμε, ας γενικεύσουμε την εξέγερση!

Η εξέγερση των μαθητ(ρι)ών διαπερνά ολόκληρη την κοινωνία. Η απάντηση του κράτους ήταν να κλείσει τα σχολεία και να στείλει την αστυνομία για να τους καταστείλει: απέτυχε πλήρως. Ξεκινώντας από τα προάστια της εργατικής τάξης, τα επαγγελματικά λύκεια και τις υπερπόντιες κτήσεις, το κίνημα έχει εξαπλωθεί σε άλλα λύκεια και σε πάνω από το 90% των πανεπιστημίων. Αφού η κυβέρνηση φοβάται μήπως το κίνημα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας, πώς αυτός της ο φόβος θα μπορούσαμε να τον επαληθεύσουμε;

«Οι αγωνιζόμενοι νέοι και νέες, δεν θα γίνουν θύματα!»

Η Γενιά Ζ αγωνίζεται για το μέλλον και την αξιοπρέπειά της. Η «ισότητα των ευκαιριών» δεν υπάρχει και ο πέλεκυς του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια Parcoursup πέφτει αποκλειστικά πάνω στην εργατική τάξη. Κάθε υπερφορτωμένη αίθουσα, κάθε ετοιμόρροπο σχολείο, κάθε κενή θέση εκπαιδευτικού συνιστά ακόμη μια πρόκληση. Αυτή η περιφρόνηση που βιώνουν οι νέοι από τα προάστια, η νοοτροπία του «ακολούθα τα εσκαμμένα» ή «βούλωσ’ το», είναι η ίδια η ταξική περιφρόνηση των αφεντικών, που προστάζουν «πιάστε τα νούμερα παραγωγής». Το νεανικό κίνημα εμπεριέχει τον αγώνα ενάντια σε ολόκληρη αυτή την κοινωνία: ενάντια στις ανισότητές της, στην κοινωνική και αστυνομική της βία, στο ρατσισμό και στον αυταρχισμό της, προκειμένου εξυπηρετηθούν τα εταιρικά κέρδη. Πώς όμως περνάμε από την εξέγερση στην επανάσταση;

Τραυλίζουν από τα πάνω… ας οργανώσουμε τη μάχη τα κάτω!

Η κυβέρνηση ήδη υποχωρεί˙ βρίσκεται αναγκασμένη να ανακοινώσει ημίμετρα και να αναζητήσει συνομιλητές ώστε να βρει «λύσεις». Δεν υπάρχει τίποτα προς διαπραγμάτευση˙ μόνο ο αγώνας αποδίδει. Για να διαδοθεί και να γίνει ακόμη πιο ισχυρό το κίνημα, μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες πρέπει να συνεχίσουν να οργανώνονται σε γενικές συνελεύσεις, να συντονίζουν τις δράσεις τους και να αποφασίζουν μόνοι για τον αγώνα τους, από το Α μέχρι το Ω.

Οι νέοι ανοίγουν το δρόμο. Όλος αυτή ο συσσωρευμένη οργή πρέπει να απελευθερωθεί τώρα. Για να τελειώσουμε με τους χαμηλούς μισθούς, τις απολύσεις και τις άθλιες συνθήκες εργασίας, ήρθε η ώρα να μπουν στο χορό οι εργαζόμεν(οι)ες! Η 17η Οκτωβρίου είναι στα χείλη όλων, ενάντια στην εκτόξευση της ακρίβειας και για την επανάληψη ενός κινήματος ανάλογης κλίμακας με εκείνο των «Κίτρινων Γιλέκων». Ας βγούμε μαζικά στους δρόμους στις 17, για να προχωρήσουμε προς ένα ενιαίο κίνημα και μια γενική απεργία, υπό την ηγεσία των ίδιων των εργαζομένων, που θα αμφισβητήσει άμεσα την εξουσία των εργοδοτών πάνω στην κοινωνία.

Αυτές ακριβώς τις προοπτικές γενικής κινητοποίησης και ανατροπής του καπιταλισμού επιδιώκουμε εμείς στο NPA-Révolutionaires καθημερινά, στο σημερινό κίνημα αλλά και στις προεδρικές εκλογές: ας βασιστούμε μόνο στους εαυτούς μας και στους αγώνες μας για να αλλάξουμε τον κόσμο!