ΚΡΑΤΑΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!
Τις τελευταίες μέρες ανακοινώθηκε η δωρεά των 4 συστημικών ελληνικών τραπεζών (Alpha Bank, Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Πειραιώς) στο ΕΜΠ, στa πλαίσια της δωρεάς συνολικά 160 εκατομμυρίων σε ΕΜΠ, ΕΚΠΑ και ΑΠΘ. Συγκεκριμένα, η δωρεά συνολικά 25 εκατομμυρίων στο ΕΜΠ προορίζεται ώστε την επόμενη τριετία να γίνει “ανάπλαση” του κτιρίου Γκίνη στο συγκρότημα της Πατησίων, και να μετεξελιχθεί σε “Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο «Τεχνών και Επιστημών» σε συνδυασμό με «Μουσείο Τεχνολογίας» και χώρων πολιτισμού” σύμφωνα με τα λεγόμενα του πρύτανη Χατζηγεωργίου.
Ο “πρύτανης αυτού του μαγαζιού” μας πληροφορεί πως οι τράπεζες με αυτή τους τη δράση “αναδεικνύουν το κοινωνικό τους πρόσωπο” – οι ίδιες τράπεζες που για να σωθούν ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, που για οφειλές φτωχών ανθρώπων βγάζουν τη λαϊκή κατοικία σε πλειστηριασμό. Οι τράπεζες αυτές, που στο πρώτο εξάμηνο του 2026 είχαν κέρδη 2,5 δισ. ευρώ, θέλουν να τους ευχαριστήσουμε για τα ψίχουλα που μας επιστρέφουν!
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα του πώς η υποχρηματοδότηση του δημόσιου πανεπιστημίου και η λογική της “αυτοχρηματοδότησης” το οδηγούν νομοτελειακά στο να αναζητά οικονομικούς πόρους από ιδιώτες. Οι οποίοι με αυτό τον τρόπο, θα έχουν λόγο για το τι θα γίνεται μέσα στα ιδρύματά μας, από το προπτυχιακό επίπεδο μέχρι το αντικείμενο της έρευνας, συμμορφώνοντάς τα στις επιταγές της αγοράς. Γιατί και ο πιο αφελής γνωρίζει πως ιδιώτες, επιχειρηματίες – και ειδικά τραπεζίτες – δεν κάνουν ποτέ αθώες δωρεές: κάνουν επενδύσεις.
Έτσι, άλλωστε, το βλέπουν κι οι ίδιοι:
«Η δωρεά των τεσσάρων τραπεζών στο ΕΜΠ αποτελεί μια ουσιαστική επένδυση στους νέους και τις νέες που θα χτίσουν το αύριο της χώρας. Οι τράπεζες στηρίζουμε διαχρονικά την Παιδεία γιατί πιστεύουμε ότι το ανθρώπινο κεφάλαιο που αναπτύσσεται μέσω της γνώσης, της κριτικής σκέψης και της εξειδίκευσης στα Πανεπιστήμια, είναι ο βασικός πυλώνας για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τη μακροπρόθεσμη ευημερία της κοινωνίας μας».
Οι διοικήσεις των μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών σφίγγουν το χέρι με τον πρύτανη που έχει επιτεθεί όσο λίγοι προκάτοχοί του στους Φοιτητικούς Συλλόγους και το φοιτητικό κίνημα: από τις συλλήψεις στη Βραδιά του Ερευνητή, τις αμέτρητες εισβολές της αστυνομίας στο άσυλο, το γκρέμισμα πολιτικών χώρων, μέχρι την εκκένωση της κατάληψης του Φ.Σ. αρχιτεκτονικής και τις αποτυχημένες προσπάθειες άσκησης πειθαρχικών διώξεων. Ο πρύτανης κάνει ό,τι περνάει απ’ το χέρι του για να προσδίδει σε αυτό το “ανθρώπινο κεφάλαιο” εκείνα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν “επιτυχημένη επένδυση” για τους τραπεζίτες και το κεφάλαιο, και εκείνοι τον ευχαριστούν: προετοιμάζει τους αυριανούς εργαζόμενους να μπουν στην αγορά εργασίας με σκυμμένο το κεφάλι και με αμφίβολα εργασιακά δικαιώματα, στρέφει την έρευνα στην κερδοφορία των επιχειρήσεων και την πολεμική βιομηχανία.
Όσο για τις διάφορες αναφορές τους στην ιστορική κληρονομιά του ιδρύματος, γνωρίζουμε πολύ καλύτερα ποια είναι αυτή: είναι η εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών, αλλά και οι δεκάδες φοιτητικοί, νεολαιίστικοι και εργατικοί αγώνες που όλα αυτά τα χρόνια ξεπήδησαν ή μπόλιασαν στο ιστορικό Κάτω Πολυτεχνείο. Κυβέρνηση και κεφάλαιο θέλουν να διαγράψουν από τη συλλογική μνήμη της νεολαίας, του λαού και της εργατικής τάξης όχι μόνο το μήνυμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αλλά και την ίδια τη δυνατότητα της εξέγερσης απέναντι στο σύστημα της 
βαρβαρότητας, του πολέμου και της φτώχειας. Γι’ αυτό και βάζουν στο στόχαστρο όχι μόνο το Πολυτεχνείο ως επέτειο και αφορμή για συνολική αμφισβήτηση, αλλά και τον ίδιο το χώρο που διαδραματίστηκε η εξέγερση.
Η κουβέντα για μουσειοποίηση του κτιρίου Γκίνη έχει ανοίξει εδώ και 20 χρόνια, και είναι ξεκάθαρο πως δεν αποσκοπεί σε μια επισκευή που θα κάνει το χώρο λειτουργικό για χρήση απ’ τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, αλλά σε ένα έργο-βιτρίνα με αποτέλεσμα έναν αποστειρωμένο χώρο. Είναι ξεκάθαρο σε όποιον και όποια έχει αγωνιστεί ότι το συγκρότημα της Πατησίων είναι ο χώρος εκείνος που στεγάζει τους αγώνες των καταπιεσμένων, από συντονιστικά Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων των Φ.Σ. μέχρι συνελεύσεις βάσης, από πολιτικές εκδηλώσεις οργανώσεων και συλλογικοτήτων μέχρι καταλήψεις στέγης προσφύγων. Ακόμα και στην εξέγερση του ‘73, είναι καταγεγραμμένο πως το κτίριο Γκίνη ήταν ο χώρος που συγκροτήθηκε η Εργατική Συνέλευση του Πολυτεχνείου, που λειτουργούσε στην κατεύθυνση του ενιαίου μετώπου φοιτητών – εργατών. Είναι σταθερή η προσπάθειά τους να κλείσουν τον χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου, να τον εξευγενίσουν, να τον μετατρέψουν από έναν χώρο έκφρασης των καταπιεσμένων σε ένα ακόμη αποστειρωμένο χώρο, “καθαρό” από οποιαδήποτε κοινωνική διεργασία. Το βλέπουμε κάθε χρόνο με τα παράλογα λοκ – άουτ, τις επιβολές περιορισμού του ωραρίου, το αυθαίρετο κλείσιμο χώρων που αξιοποιούνται από φοιτητ(ρι)ες, τις αστυνομικές επεμβάσεις και τις συλλήψεις φοιτητριών και ερευνητών.
-
Απέναντι στη μουσειοποίηση του κτιρίου Γκίνη και του Κάτω Πολυτεχνείου, κρατάμε ζωντανή τη μνήμη της εξέγερσης μέσα από τους σημερινούς κοινωνικούς – ταξικούς αγώνες!
-
Κόντρα στην αποστείρωση των πανεπιστημίων, υπερασπιζόμαστε το άσυλο ως χώρο πολιτικής δράσης και συνάντησης των αγώνων! Θέλουμε τις σχολές μας κοινωνικούς χώρους, όχι “συνεδριακά και εκθεσιακά κέντρα”!
-
Αντί για έργα – βιτρίνες με πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά και την εμπλοκή ιδιωτών και την επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων, θέλουμε πραγματική αναβάθμιση των υποδομών με δημόσια δαπάνη! Οι πολεμικοί εξοπλισμοί να παγώσουν και να γίνουν κοινωνικές δαπάνες!
Φοιτητική Ομάδα ΟΚΔΕ – ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
