Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι βρήκε «τους ένοχους» της Marfin. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια ακόμη επικοινωνιακή, εξοργιστική και επικίνδυνη σκευωρία.
Με αμφιβόλου αξιοπιστίας ή/και κατασκευασμένα στοιχεία (π.χ. ανώνυμο email, ταυτοποιήσεις φωτογραφιών κινητών αντικειμένων μέσω AI κ.ά.) προσπαθεί να συκοφαντήσει ανθρώπους, κατηγορώντας τους, ως υπεύθυνους/ες της πυρκαγιάς στη Marfin, που συνέβη στην γενική απεργία ενάντια στο πρώτο μνημόνιο, στις 5 Μαΐου του 2010.
Για την υπόθεση της Μarfin και παλιότερα είχαν συλληφθεί και συρθεί στα δικαστήρια αγωνιστές του κινήματος, με τις κατηγορίες εναντίον τους τελικά να πέφτουν στο κενό. Όπως σήμερα, έτσι και τότε, εξαπολύθηκε η ίδια επικοινωνιακή εκστρατεία από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, χωρίς κανένα σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας. Yιοθετώντας αμάσητες τις επίσημες ανακοινώσεις και διαρροές της αστυνομίας.
Την ώρα που οι από πάνω είναι λαλίστατοι να κατασκευάζουν ενόχους προκαλώντας κλίμα τρομοϋστερίας και ηθικού πανικού στην κοινωνία, αποσιωπούν την καταδίκη στελεχών της τράπεζας για τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας στο κτίριο (π.χ. δεν υπήρχαν έξοδος κινδύνου, μελέτη πυροπροστασίας κ.ά.). Ακόμη, αποσιωπούν τις απειλές και τους εκβιασμούς που υπήρχαν από τα κεντρικά της τράπεζας στους εργαζόμενους ώστε να μην απεργήσουν.
Η εκστρατεία της κυβέρνησης, της αστυνομίας και του αστικού κράτους δεν είναι ένα τυχαίο ούτε μεμονωμένο περιστατικό. Γίνεται σε μια άτυπη και παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, που κινείται πάνω σ’ ένα κλίμα συναίνεσης στις πολιτικές κατευθύνσεις της αστικής τάξης απ’ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
Η κυβέρνηση που δεν μπορεί πια να πείσει και είναι βουτηγμένη στα σκάνδαλα, βάζει στο στόχαστρο ό, τι δικαιώματα και ελευθερίες έχουν απομείνει, μέσω της αναθεώρησης του συντάγματος. Eπιλέγει το δόγμα του νόμου και τάξης ως κεντρικό στοιχείο της πολιτικής της, με σκοπό να συσπειρώσει εκλογικά το ακροατήριο της και να πάρει ψήφους από την ακροδεξιά.
Οι συλλήψεις των φερόμενων δραστών της υπόθεσης της Marfin έρχονται ως αντιπερισπασμός σε μια συγκυρία που ένας εικοσάχρονος πέθανε από πιστόλι μπάτσου στο Άργος. Που οι εργασιακοί χώροι έχουν γίνει κάτεργα εργοδοτικών εγκλημάτων, όπως συνέβη πρόσφατα με το εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο. Που κυριαρχούν οι διαλυμένες εργασιακές σχέσεις, οι χαμηλοί μισθοί, η εντατικοποίηση. Που τα δημόσια αγαθά έχουν διαλυθεί και ιδιωτικοποιηθεί με καταστροφικές συνέπειες στην ζωή της εργαζόμενης πλειοψηφίας και της νεολαίας, όπως ήταν η περίπτωση του εγκλήματος στα Τέμπη. Που το δικαίωμα στην διαμαρτυρία, στην απεργία και στις συνελεύσεις στις σχολές και στους χώρους δουλειάς έχει περιοριστεί. Που η κυβέρνηση παράλληλα με τον “εσωτερικό εχθρό” επενδύει και στον εξωτερικό εχθρό, τους μετανάστες, που τους πνίγει στο Αιγαίο επαναπροωθώντας τους ή τους αφήνει αναλώσιμους στους εργοδότες χωρίς χαρτιά και δικαιώματα. Που το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους υπέρ των συμφερόντων των δυτικών ιμπεριαλιστών και αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο του κράτους του Ισραήλ, το οποίο διαπράττει μια γενοκτονία στο λαό της Παλαιστίνης.
Η τωρινή κατασταλτική εκστρατεία θα πέσει στο κενό, μέσω της συλλογικής οργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης των από κάτω! Να μην περάσει το χτύπημα στα δημοκρατικά μας δικαιώματα, στη δυνατότητα αυτοοργάνωσης και κινητοποίησης της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων. Να μην περάσει η προσπάθεια απαξίωσης και συκοφάντησης του εργατικού κινήματος της περιόδου των μνημονίων, που προκάλεσε κρίση νομιμοποίησης στην αστική τάξη και στα κόμματα της.
Να πέσει η σκευωρία στο κενό!
Υπερασπιζόμαστε τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας απέναντι στην καταστολή και στον αυταρχισμό!
