Ολόκληρο το τεύχος εδώ
Editorial
Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από τη νέα εκστρατεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, με το επικείμενο νομοσχέδιο να προβλέπει ένα πολύ πιο ασφυκτικό περιβάλλον για τη συνδικαλιστική δράση και μια σειρά αυταρχικών μέτρων ενάντια στους εργαζόμενους, όπως η απελευθέρωση των απολύσεων και οι αλλαγές στο καθεστώς οργάνωσης των απεργιών. Η κυβέρνηση, πιεσμένη από τις διαδικασίες της αξιολόγησης, και με τις εκτιμήσεις για ανάπτυξη να έχουν πάει προ πολλού περίπατο, ετοιμάζει ένα νέο γύρο λιτότητας (το θέμα του ασφαλιστικού δεν μπορεί παρά να θεωρείται ακόμα ανοιχτό όσον αφορά διάφορες εκκρεμότητές του) προκειμένου να τηρήσει στο ακέραιο τις μνημονιακές δεσμεύσεις της και να δώσει διαπιστευτήρια αποτελεσματικότητας στα ντόπια αφεντικά και τους διεθνείς οικονομικούς και πολιτικούς οργανισμούς.
Στο πλαίσιο αυτό, η σημαντικότερη εξέλιξη των τελευταίων ημερών ήταν ο ανασχηματισμός του κυβερνητικού επιτελείου. Με λίγα λόγια, τοποθετούνται σ’αυτή, νέοι τεχνοκράτες από τον κομματικό σωλήνα της πάλαι ποτέ νεολαίας ΣΥΝ, στελέχη με αποδεδειγμένες καλές σχέσεις με τον σκληρό πυρήνα του επιχειρηματικού κόσμου αναλαμβάνουν ειδικές αποστολές (Σταθάκης στο Ενέργειας, Πιτσιόρλας στο Ανάπτυξης), ενώ απομακρύνονται ή μετατίθενται όσοι δεν κατάφεραν να φέρουν εις πέρας το μνημονιακό έργο τους χωρίς να δημιουργήσουν καθυστερήσεις και παλινωδίες ή να έρθουν σε κάποια σύγκρουση -εντελώς ασήμαντη και πολλές φορές προσχηματική- με την ηγετική ομάδα Τσίπρα. Προφανής είναι εξάλλου η ενίσχυση της ακροδεξιάς συνιστώσας της κυβέρνησης και η περαιτέρω υποταγή της στον κοινωνικό συντηρητισμό. Χαρακτηριστικότερα σημεία η απομάκρυνση Φίλη από το Υπουργείο Παιδείας, κατ’εντολή της Αρχιεπισκοπής, και η τοποθέτηση του Ζουράρι σε αυτό ως Υφυπουργού.
Είναι παρόλα αυτά εμφανές ότι αυτές οι κινήσεις περισσότερο αντανακλούν την αδυναμία της κυβέρνησης, κι όχι την ικανότητά της να διατηρεί τον έλεγχο παρά τους κλυδωνισμούς. Η συντριπτική πολιτική ήττα που υπέστη στο μέτωπο των τηλεοπτικών αδειών, παρά τους ανέξοδους λεονταρισμούς της και η δημοσκοπική χαμηλή πτήση είναι μερικές αποδείξεις. Την ίδια στιγμή η Δεξιά προσπαθεί να αναδιοργανωθεί και να αντεπιτεθεί, αν και με τόσο απαξιωμένο και φθαρμένο πολιτικό προσωπικό και με τόσο πρόσφατη την οδυνηρή εμπειρία της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου είναι δύσκολο να το καταφέρει σύντομα.
Την ίδια στιγμή, το εργατικό κίνημα, μουδιασμένο ακόμα και αμήχανο, ετοιμάζεται να απαντήσει στις προκλήσεις. Μετά την ήττα του ασφαλιστικού την Άνοιξη, η μεγάλη εργατική διαδήλωση της ΔΕΘ έδειξε διαθέσεις ανάκαμψης και αντεπίθεσης. Έχουμε απεργίες και πανελλαδικές κινητοποιήσεις στα νοσοκομεία, μεγάλα μαθητικά και φοιτητικά συλλαλητήρια, και η απεργία της 24/11 που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ μπορεί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο κλιμάκωσης. Στο μεταξύ, το τριήμερο του Πολυτεχνείου, μέσα στο οποίο θα γίνει και η επίσκεψη-πρόκληση του Ομπάμα, είναι σίγουρο ότι θα αποτελέσει ευκαιρία για μεγάλες πολιτικές συγκεντρώσεις πανελλαδικά.
Το παρόν τεύχος του Σπάρτακου κυκλοφορεί στο κλείσιμο μιας χρονιάς ενδιαφέρουσας και από ιστορικής άποψης. Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την κυκλοφορία της μπροσούρας του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό. Τα σύννεφα του πολέμου και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών πυκνώνουν πάνω από την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, ιστορικής σημασίας μάχες μαίνονται αυτή τη στιγμή (Μοσούλη, Χαλέπι) και νέες παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις επιχειρούν να αλλάξουν, προς όφελός της η καθεμιά, τον παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό χάρτη. Το τεύχος φιλοξενεί μια πλούσια συλλογή παλιών και νέων κειμένων για τον ιμπεριαλισμό που αποδεικνύουν την επικαιρότητα των λενινιστικών αντιλήψεων, ενάντια μάλιστα σε νεότερες θεωρητικές κατασκευές που τις αμφισβητούν.
Το 2016 είναι ακόμα η 80η επέτειος από τα συγκλονιστικά γεγονότα του ’36: την αρχή του Εμφύλιου Πολέμου στην Ισπανία, τις απεργίες και καταλήψεις εργοστασίων και την συνθηκολόγηση της κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία και τις επαναστατικού τύπου απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα, που κατεστάλησαν από το πραξικόπημα Μεταξά, σε αγαστή συνεργασία με τα αστικά κόμματα και το Παλάτι. Είναι η επέτειος μιας χρονιάς πυκνής σε επαναστατικά και αντεπαναστικά γεγονότα. Οι τρεις ενότητες του αφιερώματος (Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα) εξιστορούν σημαντικά ιστορικά γεγονότα και κυρίως θέτουν ζητήματα που άπτονται της επαναστατικής στρατηγικής και διατηρούν προφανή διαχρονική επικαιρότητα.
Ως κατακλείδα, θα λέγαμε ότι απέναντι στις προκλήσεις της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αναζωπυρώνεται η επικαιρότητα αυτής της επαναστατικής στρατηγικής. Μοναδική απάντηση είναι η άρθρωση και διαμόρφωση ενός μεταβατικού επαναστατικού προγράμματος, το οποίο μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσα από την αυτοοργάνωση των εργατικών και λαϊκών μαζών.
Περιεχόμενα
Ξανά στο επίκεντρο του κυκλώνα της κρίσης – Νίκος Τ.
Ιδιωτικοποιήσεις και εργατικό κίνημα – Ηλίας Λ.
Για την πολιτική πρόταση της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς – Μάνος Σκ.
Πολιτική απόφαση της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος
Αφιέρωμα: Ιμπεριαλισμός
Σχέδιο θέσων: Καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, ιμπεριαλισμοί, γεωπολιτικό χάος και οι επιπτώσεις τους – Πιέρ Ρ.
Η μπροσούρα του Λένιν για τον Ιμπεριαλισμό – Μάνος Σκ.
Ο Μαντέλ για τον Ιμπεριαλισμό – Κωστής Πλ.
Ο ρόλος του γερμανικού ιμπεριαλισμού σήμερα – Jacob S.
Οι στρατηγικές ζώνες – Claudio Κ.
“Ολοκληρωτικός καπιταλισμός”: το τέλος του “αντιμπεριαλιστικού” σταδίου του σταλινογενούς κεντρισμού – Νίκος Τ.
Αφιέρωμα στο 1936: Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα
Η στρατιωτική εξέγερση και η αποτυχία της Στάσης – Pelai Pages i Bl
Η οικονομία του πολέμου και οι πολεμικές βιομηχανίες – Pelai Pages i Bl.
Οι “μέρες του Μαΐου του 1937” στη Βαρκελώνη – Pierre Br.
Μαθήματα από την Ισπανία – Τελευταία προειδοποίηση – Leon Trotsky
Επανάσταση και Αντεπανάσταση στην Ισπανία – Παντελής Πουλιόπουλος
Η γενική απεργία του Μαΐου-Ιουνίου 1936 – Regine Vinon
Λαϊκό Μέτωπο, Λαϊκομετωπισμός – Pascal Morsu
Πού βαδίζει η Γαλλία – Leon Trotsky
Ο Μάης του 1936 στην Ελλάδα – Κώστας Π.
Μανιφέστο – ΟΚΔΕ 1936
Μετά τον εκτοπισμό των πολιτικών αρχηγών – Παντελής Πουλιόπουλος
