Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ είναι το ψηφοδέλτιο της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της αριστεράς που είναι ανεξάρτητη από τους αστικούς θεσμούς σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Το επίδικο των ευρωεκλογών αυτών είναι ακριβώς να αμφισβητηθούν οι θεσμοί αυτοί και να καταδικαστεί ο πολιτικός τους ρόλος.
Πρώτον, να καταδικαστεί η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, που είναι η εκλεκτή των καπιταλιστών σήμερα, δεν είναι όμως καθόλου παντοδύναμη, όπως ισχυρίζεται. Φάνηκε στις κινητοποιήσεις ενάντια στην κρατική δολοφονία στα Τέμπη, στις γενικές απεργίες, στο κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων, που ήταν το ισχυρότερο από το 2007, στην απεργία-αποχή των καθηγητών και δασκάλων ενάντια στην κρατική χειραγώγηση που λέγεται αξιολόγηση.
Να καταδικαστεί η προσπάθειά της να συντρίψει τα δικαιώματα των εργαζομένων και όλων των καταπιεσμένων και να διαλύσει όσα κοινωνικά αγαθά και κατακτήσεις έχουν απομείνει μετά από 15 και πλέον χρόνια διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης και μνημονίων. Μαζί και ο αυταρχισμός και η καταστολή που επιστρατεύει για να φέρει εις πέρας το έργο της. Με την εφαρμογή του νέου ποινικού κώδικα, τις διώξεις συνδικαλιστών, την ποινικοποίηση της απεργίας.
Δεύτερον, να καταδικαστεί και η πολιτική των αστικών δυνάμεων της αντιπολίτευσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση του τρίτου και σκληρότερου μνημονίου, έχει αφήσει οριστικά πίσω του ο,τιδήποτε μπορεί να θύμιζε αριστερά, κι έχει κάνει στρατηγικό άνοιγμα στο κέντρο και στα δεξιά, ενσωματώνοντας και στελέχη της καραμανλικής δεξιάς (Αντώναρος, Σπηλιωτόπουλος).
Το ΠΑΣΟΚ παλινωδεί ανάμεσα στην πολιτική ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Η Νέα Αριστερά δεν μπορεί να πείσει, γιατί ο κόσμος δεν ξεχνά πως η ηγεσία της μονοπωλείται από στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Πρέπει, πάνω απ’ όλα, να καταδικαστούν τα διάφορα παρακλάδια της ακροδεξιάς, από τις θρησκόληπτες σκοταδιστικές μέχρι τις ανοιχτά φασιστικές δυνάμεις. Να μην πάει καμία εργατική ψήφος στην πιο μαύρη και βάρβαρη μορφή του καπιταλιστικού συστήματος.
Τρίτον, πρέπει να καταδικαστεί η πολιτική της ΕΕ, που δεν είναι τίποτα άλλο από το διεθνές επιτελείο των ευρωπαίων καπιταλιστών, επιφυλάσσοντας για τους εργαζόμενους και τους καταπιεσμένους λιτότητα, ιμπεριαλιστικούς πολέμους, καταπάτηση κατακτήσεων δεκαετιών, καταστολή, ξενοφοβία, ρατσισμό, υστερική ισλαμοφοβία.
Όλοι οι μύθοι που έλεγαν για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ έχουν πλέον καταρριφθεί.
Έλεγαν ότι η ΕΕ θα αποτελέσει εγγύηση για τη δημοκρατία. Η ίδια όμως διοικείται από μια Ερωπαϊκή Επιτροπή που δεν εκλέγεται, και απλά εγκρίνεται από το ευρωκοινοβούλιο. Χρησιμοποιεί όλο και αυστηρότερους μηχανισμούς καταστολής και επιτήρησης εναντίον των λαών της, και είναι το μέρος με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ακροδεξιάς στον κόσμο.
Έλεγαν ότι η ΕΕ θα φέρει δικαιώματα και ελευθερίες. Όμως, η εικόνα είναι εντελώς αντίθετη. Η ΕΕ παραβιάζει το δικαίωμα στην αξιοπρεπή, καταργείται το 8ωρο και η 5νθήμερη εργασία, το δικαίωμα στην απεργία. Παραβιάζει βάναυσα ακόμα και το δικαίωμα στη ζωή, με τα ερμητικά κλειστά σύνορά της να μετατρέπονται σε τάφους χιλιάδων απελπισμένων και την Ελλάδα να πρωτοστατεί σε αυτό το έγκλημα, στην Πύλο και αλλού.
Έλεγαν ότι η ΕΕ θα φέρει ειρήνη. Η Ενωμένη Ευρώπη, όμως, είναι μηχανή πολέμου, συμμετέχοντας ενεργά ή υποδαυλίζοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα των ευρωπαίων καπιταλιστών. Συμμετέχει στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και συνεργάζεται διαχρονικά με το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ το οποίο υποστηρίζει ανοιχτά και έμπρακτα στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Ένθερμος υποστηρικτής και η ελληνική κυβέρνηση που έχει στείλει τη φρεγάτα “‘Υδρα” στην Ερυθρά θάλασσα.
Έλεγαν ότι η ΕΕ είναι η συνένωση και η συνεργασία των λαών. Άλλα “πόλεμος” διεξάγεται και στο εσωτερικό. Όχι με τα όπλα αλλά με τους ανελέητους ανταγωνισμούς των ευρωπαίων καπιταλιστών για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο μερίδιο της πίτας.
Το πρόγραμμά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ είναι ασυμβίβαστο με την ΕΕ, το κράτος, τις αστικές κυβερνήσεις και όλους τους αστικούς θεσμούς, προτάσσοντας:
- την αυτοοργάνωση των εργαζομένων και τους ανυποχώρητους αγώνες σήμερα,
- την ανεξαρτησία από κάθε αφεντικό, μεγάλο ή μικρό, ενάντια σε λογικές «εθνικής ενότητας» με τους καπιταλιστές,
- την αντικαπιταλιστική και διεθνιστική ρήξη με την ΕΕ, όχι στο όνομα ενός εθνικού καπιταλισμού, αλλά στο όνομα της συναδέλφωσης των εργαζομένων όλων των χωρών, μέσα από την έμπρακτη συνεργασία με τις αντικαπιταλιστικές οργανώσεις των άλλων χωρών,
- την εναντίωση στον πόλεμο και σε κάθε ιμπεριαλιστικό μηχανισμό, αρχίζοντας από τη μάχη για την ήττα των πολεμικών σχεδίων των ελληνικών κυβερνήσεων,
- τον πόλεμο ενάντια στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, τον κρατικό αυταρχισμό, τον μιλιταρισμό,
- τον πόλεμο ενάντια στον σεξισμό και την πατριαρχία.
Για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας υπέρ των εργαζομένων, των μεταναστών και μεταναστριών, των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων, των Ρομά, των εθνικών μειονοτήτων, Τούρκων, Μακεδόνων και κάθε άλλου.
Με αυτή την αριστερά θέλουμε να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ στους αγώνες και στις εκλογές.
