Οι διαδηλώσεις διατρέχουν τις ΗΠΑ και εκφράζουν την οργή !

Αναφέρει το Speak Out Now

Το Σάββατο 5 Απριλίου, οι διαδηλώσεις «Hands Off», «Κάτω τα χέρια» κάλυψαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και πορεύτηκαν, σαφές σημάδι της αυξανόμενης οργής για τις επιθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ στη μεσαία και στην εργατική τάξη. Οι διαδηλωτές έχουν εξοργιστεί για ένα ευρύ φάσμα αγώνων και αδικιών. Μεταξύ των βασικών μηνυμάτων ήταν ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται στους δισεκατομμυριούχους να γίνονται πλουσιότεροι παίρνοντας από όσα εμείς χρειαζόμαστε.

Φυσικά, οι μεγάλες πόλεις γνώρισαν και τις μεγαλύτερες πορείες. Παρά το κρύο και τη βροχή, η Νέα Υόρκη είδε 100.000 ή περισσότερους να γεμίζουν το Μανχάταν με μια δυνατή, παθιασμένη, ενεργητική πορεία στην 5η Λεωφόρο. Το Εθνικό Εμπορικό Κέντρο στην Ουάσιγκτον είδε επίσης μια συγκέντρωση περίπου 100.000 ατόμων. Πολλοί διαδηλωτές ήταν ομοσπονδιακοί, πολιτειακοί και δημοτικοί υπάλληλοι και τα συνδικάτα τους που δέχονται άμεση επίθεση από τον Έλον Μασκ, τον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γη. Επίσης στην Ουάσιγκτον, έγινε μια δεύτερη συνδεδεμένη πορεία με 40.000 ή περισσότερους να διαδηλώνουν για την υπεράσπιση των Παλαιστινίων. Πολλοί μεταπτυχιακοί φοιτητές, πολλοί από αυτούς σε συνδικάτα, συμμετείχαν επίσης, σχηματίζοντας ένα «Εργατικό Σώμα» για τη Γάζα. Εργαζόμενοι της Amazon και της Google ήταν επίσης παρόντες. Το Σικάγο είχε δεκάδες χιλιάδες συγκεντρωμένους στην κεντρική περιοχή Loop σε μια μαζική συγκέντρωση. Σχεδόν 10.000 συγκεντρώθηκαν στο Frank Ogawa Plaza στο κέντρο του Όκλαντ και στο Μπέρκλεϊ περίπου 3.000 συγκεντρώθηκαν σε έναν σταθμό BART. Στην άκρη του κόλπου στο Σαν Φρανσίσκο, δεκάδες χιλιάδες γέμισαν το Civic Center Plaza. Στη Βαλτιμόρη, περισσότεροι από 1.000 συγκεντρώθηκαν μπροστά από το Δημαρχείο μετά από μια προηγούμενη συγκέντρωση έξω από τα κεντρικά γραφεία της κοινωνικής ασφάλισης στο κοντινό Woodlawn. Στο Πόρτλαντ, τη Βοστώνη, το Λος Άντζελες και την Ατλάντα πλήθη κατά δεκάδες χιλιάδες έκαναν πορείες.

Αλλά δεν έγιναν μόνο σε μεγάλες πόλεις και σε παραδοσιακά Δημοκρατικές «μπλε» πόλεις ή πολιτείες αυτές οι συγκεντρώσεις. Στο Πόρτλαντ και την Αουγκούστα του Μέιν, την περήφανα ανεξάρτητη μικρή πολιτεία της Νέας Αγγλίας, υπολογίζεται ότι 3.000 συμμετείχαν στο καθένα, με άλλες δώδεκα συγκεντρώσεις να λαμβάνουν χώρα σε όλη την πολιτεία. Στη Βόρεια Καρολίνα, αρκετές χιλιάδες διαδήλωσαν στο Raleigh, ενώ εκατοντάδες διαδήλωσαν στο Durham και το Chapel Hill, ενώ άλλοι 3.000 διαδήλωσαν στο Charlotte. Στο Άσβιλ, που καταστράφηκε το περασμένο φθινόπωρο από τον τυφώνα Helene και χρησιμοποιήθηκε από τον Τραμπ στην εκστρατεία του για επανεκλογή, 7.000 ψυχωμένοι διαδηλωτές βγήκαν για να διαμαρτυρηθούν για την εγκατάλειψή τους. Υπολογίζεται ότι 3.000 διαδήλωσαν στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια και χιλιάδες ακόμη στο Όστιν του Τέξας, που πρόσφατα έγινε η έδρα του Έλον Μασκ. Στη μικρή πόλη Μακόν της Τζόρτζια, 300 διαδήλωσαν και σε τουλάχιστον τρεις ξεχωριστές πόλεις στη μικρή πολιτεία του Βερμόντ, περίπου 1.000 συγκεντρώθηκαν σε καθεμία κάτω από κρύα βροχή. Στην Αϊόβα, εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν όχι μόνο στις πόλεις, αλλά σε σχεδόν δώδεκα μικρές κωμοπόλεις, που όλες ψηφίζουν με συνέπεια Ρεπουμπλικάνους για δεκαετίες.

Ακόμη και στο Αϊντάχο, μια πολιτεία που έχει γίνει ένα είδος γης της επαγγελίας για τις προσκείμενες στον Τραμπ χριστιανο-εθνικιστικές ομάδες της λευκής υπεροχής, μερικές χιλιάδες συγκεντρώθηκαν με πάθος στο Μπόιζ κατά του Τραμπ και ενάντια στους πρόσφατους αντιτράνς νόμους που ψηφίστηκαν από το νομοθετικό σώμα της πολιτείας τους. Και στη Φλόριντα, την πατρίδα που διάλεξε ο Τραμπ και που τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει γίνει «κόκκινη», Ρεπουμπλικανική, χιλιάδες διαδήλωσαν σε δεκάδες μέρη. Εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν σε τρία μέρη στην κομητεία Παλμ Μπιτς, όπου ο Τραμπ ζει και παίζει γκολφ στο θέρετρό του στο Μαρ-α-Λάγκο. Ακόμη και στο «The Villages», μια περίφημη εύπορη και συντηρητική κοινότητα συνταξιούχων στην κεντρική Φλόριντα, εκτιμάται ότι 2.000 συμμετείχαν στις διαδηλώσεις.

Σε κάθε συλλαλητήριο οι συμμετέχοντες ήταν θυμωμένοι και ενεργητικοί, σε ζωηρές πορείες με συνθήματα σε όλη τη διάρκειά τους. Τα περισσότερα πλακάτ και πανό ήταν αυτοσχέδια. Κάποια ήταν δημιουργικά και κωμικά, σατιρίζοντας την αλαζονεία της τάξης των δισεκατομμυριούχων. Άλλα ήταν απλά, με λέξεις χαραγμένες έντονα με μαρκαδόρους ή μπογιές σε χαρτόνια ή πινακίδες, εκφράζοντας σχεδόν σωματικά την οργή των ανθρώπων που τις έγραψαν.

Οι διαμαρτυρίες έγιναν σε τόσο διαφορετικά μέρη και εξέφρασαν τόση οργή γιατί οι περικοπές, οι απολύσεις και οι επιθέσεις θα επηρεάσουν δεκάδες εκατομμύρια εργαζομένους και άλλους καταπιεσμένους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται ή τι χρώμα ή φύλο είναι ή ποιον ψήφισαν. Οι δισεκατομμυριούχοι θέλουν να πληρώσουμε για τις κρίσεις τους και θέλουν να μας πάρουν χρήματα και είδη πρώτης ανάγκης για να συνεχίσουν να γεμίζουν τις τσέπες τους. Η πραγματικότητα γίνεται πολύ προφανής για να την αγνοήσουμε, ακόμη και για πολλούς που για πάρα πολύ καιρό παρακολούθησαν τα ψέματα της μηχανής παραπληροφόρησης Τραμπ/Μασκ.

Οι παραπάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους το περασμένο Σάββατο μπορεί να είναι μόνο η αρχή. Μας δίνουν όμως μια ιδέα για την πιθανή δύναμη που διαθέτουμε. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τους Δημοκρατικούς ή τα δικαστήρια ή κάποιον άλλο να έρθει να μας σώσει. «Εμείς είμαστε αυτοί που περιμέναμε»¹.