Μετά την εισβολή και τη βάρβαρη ισοπέδωση της λωρίδας της Γάζας και τη, συνεχιζόμενη ακόμα, με δεκάδες χιλιάδες θύματα σφαγή και τον εξανδραποδισμό των Παλαιστινίων, μετά τους βομβαρδισμούς και την εισβολή στον Λίβανο, μετά τους βομβαρδισμούς στη Συρία και την επέκταση της κατοχής μέχρι τα περίχωρα της Δαμασκού, μετά τους βομβαρδισμούς στην Υεμένη και το Ιράκ, ο ισραηλινός στρατός επεκτείνει χωρίς κανένα δισταγμό τον πόλεμο και κατά του Ιράν. Για μια ακόμη φορά στο όνομα του δικαιώματος στην αυτοάμυνα(!) το κράτος- δολοφόνος του Ισραήλ χτυπά κατά βούληση σπέρνοντας την καταστροφή και το θάνατο. Όπως το έθεσε ο Νετανιάχου μια εβδομάδα μετά την έναρξη της επίθεσης στο Ιράν: “Η Γάζα δεν υπάρχει πια, ούτε ο Λίβανος, και το ίδιο θα ισχύει και για το Ιράν”.
Σε όλες αυτές τις επιθέσεις και τη βαρβαρότητα το Ισραήλ δεν είναι μόνο του. Απολαμβάνει την πλήρη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική στήριξη του δυτικού ιμπεριαλισμού: ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και οργανισμοί όπως η ΕΕ, οι G7 και το ΝΑΤΟ όχι μόνο βρίσκονται στο πλευρό του, αλλά στην πραγματικότητα πολεμούν μαζί του: στη Γάζα, τον Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη και τώρα στο Ιράν. Είναι φρικτή διαστρέβλωση κάθε λογικής σκέψης και κάθε πραγματικότητας η προπαγάνδα ότι οι πόλεμοι αυτοί γίνονται για τη σταθερότητα, την ειρήνη, τη δημοκρατία και την ελευθερία!
Καθόλου δεν ενδιαφέρει όλους αυτούς αν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα ένα θεοκρατικό καθεστώς που τρομοκρατεί και αποσταθεροποιεί την περιοχή. Αν ήταν έτσι δεν θα στήριζαν το σιωνιστικό αποικιακό κράτος εποίκων. Ένα κράτος-απαρτχάιντ που οικοδομείται πάνω στη βάση της αρχής ότι η γη της Παλαιστίνης ανήκει, δικαιωματικά και εκ Θεού, στους Εβραίους όλου του κόσμου. Ένα κράτος που κατέχει δεκάδες πυρηνικές κεφαλές χωρίς ποτέ να το παραδεχτεί, χωρίς ποτέ να ανακοινώσει το πυρηνικό του δόγμα και χωρίς να δεχτεί ποτέ οποιονδήποτε έλεγχο στο πυρηνικό του οπλοστάσιο. Ένα κράτος που έχει πραγματοποιήσει δεκάδες πολέμους και κατέχει στρατιωτικά για δεκαετίες ξένα εδάφη. Ένα κράτος που τρομοκρατεί, που χρησιμοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις του για να δολοφονήσει τους αντιπάλους του. Ένα κράτος που δεν διστάζει να βομβαρδίζει πυρηνικές εγκαταστάσεις με κίνδυνο να μολυνθεί με ραδιενέργεια όλη η περιοχή και να κινδυνεύσουν οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων!
Καθόλου δεν ενδιαφέρει όλους αυτούς να προωθήσουν τη δημοκρατία και την ελευθερία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Είδαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια πώς “απελευθέρωσαν” τους λαούς του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης, του Αφγανιστάν: δολοφονώντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, καταστρέφοντας χώρες ολόκληρες και αφήνοντας πίσω τους καμένη γη και χάος. Βλέπουμε σήμερα πως “απελευθερώνουν” τους Παλαιστινίους διαπράττοντας μια γενοκτονία. Κανένα πρόβλημα δεν έχουν να συνεργάζονται αρμονικά με τις χλιδάτες, διεφθαρμένες, καταπιεστικές, δικτατορικές και σκοταδιστικές μοναρχίες του Κόλπου ή με την υπό κοινοβουλευτικό μανδύα αιμοσταγή δικτατορία της Αιγύπτου.
Καθόλου δεν ενδιαφέρουν όλους αυτούς τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του Ιρανικού λαού. Μέχρι το 1979 δεν είχαν κανένα πρόβλημα να συνεργαστούν με το βάρβαρο και καταπιεστικό καθεστώς του Σάχη, τότε που το Ιράν αποτελούσε στενό σύμμαχο του Ισραήλ και της Δύσης. Υποστηρίζουμε τους αγώνες των εργαζομένων, των γυναικών, των καταπιεσμένων στρωμάτων στην ιρανική κοινωνία ενάντια στο σκοταδιστικό, θεοκρατικό και αντιδραστικό καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε μετά την ανατροπή του Σάχη. Όμως αυτοί οι αγώνες δεν μπορούν να γίνουν το άλλοθι για μια στρατιωτική ιμπεριαλιστική επέμβαση που σπέρνει το θάνατο και την καταστροφή. Η επίθεση στο Ιράν είναι πρώτα και κύρια επίθεση ενάντια στους αγώνες του ιρανικού λαού για κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και η επιτυχία της μόνο χειρότερα μπορεί να κάνει τα πράγματα για τους καταπιεσμένους του Ιράν. Η ανατροπή των τυράννων της Τεχεράνης μπορεί μόνο να είναι το έργο των καταπιεσμένων τάξεων και κοινωνικών ομάδων του Ιράν!
Αυτό που πραγματικά τους ενδιαφέρει όλους αυτούς είναι ότι το Ιράν μετά την επανάσταση του 1979 έφυγε από τη σφαίρα επιρροής τους. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ότι σήμερα αναπτύσσει στενές σχέσεις με τους κύριους ανταγωνιστές τους: την Κίνα και την Ρωσία. Αυτός είναι ο λόγος που έχουν βάλει στο στόχαστρο το Ιράν και τους συμμάχους του στην περιοχή. Αυτός είναι ο λόγος που όχι μόνο υποστηρίζουν με κάθε τρόπο το Ισραήλ αλλά πολεμούνστο πλευρό του. Οι ηγέτες της Δύσης διαπράττουν την εθνοκάθαρση και τα εγκλήματα πολέμου αγκαλιά με τον Νετανάχιου. Όπως το έθεσε ο πρόσφατα εκλεγείς Γερμανός καγκελάριος Μερτς εκφράζοντας το θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη του στον λαό και την ηγεσία του Ισραήλ: “Το Ισραήλ κάνει τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό μας”!
Επειδή όμως, παρά την συντριπτική του υπεροπλία, παρά την αμέριστη βοήθεια και την αμυντική προστασία που του παρέχεται, ο ισραηλινός στρατός δεν στάθηκε ικανός να τελειώσει αυτή τη “βρόμικη δουλειά”, οι δυτικές δυνάμεις μπαίνουν στον πόλεμο με πρώτες τις ΗΠΑ, που βομβάρδισαν πυρηνικές εγκαταστάσεις όπου οι Ισραηλινοί δεν μπορούσαν να φτάσουν. Οι ΗΠΑ έχουν συγκεντρώσει στην περιοχή μια πρωτοφανή δύναμη πυρός με τρία αεροπλανοφόρα, δεκάδες συνοδευτικά πολεμικά πλοία, δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και στρατηγικά βομβαρδιστικά. Μετά τον παλαιστινιακό λαό είναι ο λαός του Ιράν που βρίσκεται αντιμέτωπος με μια υπαρξιακή απειλή.
Η ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν δεν είναι απλώς μια επέκταση του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αναβαθμίζει τον πόλεμο αυτό στο επίπεδο μιας παγκόσμιας σύγκρουσης και εμπλέκει αντικειμενικά το σύνολο των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Αυτός είναι ο λόγος που ο εγκληματίας πολέμου Νετανιάχου δήλωσε περιχαρής: “Είπα ότι θα αλλάξουμε την όψη της Μέσης Ανατολής και τώρα λέω: αλλάζουμε την όψη του κόσμου”. Όλα τα, υπό διαμόρφωση ακόμα, στρατόπεδα έχουν μπει σε μια κούρσα εξοπλισμών που προετοιμάζουν τους πολέμους του μέλλοντος. Στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στις 24-25/06 θα παρθούν αποφάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της δολοφονικής συμμαχίας. Ανάμεσα στα άλλα προτείνεται ο υπερδιπλασιασμός των ελάχιστων στρατιωτικών δαπανών από 2% σε 5% του ΑΕΠ. Παράλληλα η ΕΕ σχεδιάζει να δαπανήσει εκατοντάδες δισ. ευρώ τα αμέσως προσεχή χρόνια σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς με το πρόγραμμα Rearm Europe. Στη Λιθουανία, π.χ., προγραμματίζεται μια νέα βάση για να φιλοξενήσει την πρώτη γερμανική μεραρχία, μετά την λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, που θα βρίσκεται εκτός των γερμανικών συνόρων.
Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι μέλος της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και έχει άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Συμμετέχει από την αρχή στον πόλεμο της Ουκρανίας στέλνοντας στρατιωτικό υλικό και παραχώρησε από την πρώτη στιγμή κρίσιμες στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές για τη μεταφορά εξοπλισμού με πρώτο στη σχετική λίστα το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Βρίσκεται από την αρχή του πολέμου και χωρίς κανένα δισταγμό αγκαλιά με τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου. Συμμετέχει στον πόλεμο με πλοία του πολεμικού ναυτικού στο μέτωπο της Υεμένης, παραχωρεί κρίσιμες υποδομές με πρώτη στην λίστα τη βάση της Σούδας, που γίνεται πλέον πολεμικός στόχος. Είναι πρωτοπόρος στη νέα κούρσα εξοπλισμών δαπανώντας ήδη πάνω από το 3,5% του ΑΕΠ. Συμβόλαια ύψους δεκάδων δισ. ευρώ έχουν ήδη υπογραφεί για την προμήθεια κάθε είδους φονικών οπλικών συστημάτων. Η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις όσον αφορά τις στρατιωτικές δαπάνες και στις τελευταίες όσον αφορά μισθούς συντάξεις, δαπάνες για υγεία – παιδεία. Ο ελληνικός καπιταλισμός παράλληλα προωθεί και τη δική του ατζέντα στην περιοχή. Προσπαθεί να επεκτείνει την κυριαρχία και τον έλεγχό του στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, να συμμετάσχει στην εκμετάλλευση νέων εξορύξεων, νέων εμπορικών δρόμων, νέων αγωγών και νέων καλωδίων στην περιοχή, έχοντας ως κύριο ανταγωνιστή τον τουρκικό καπιταλισμό. Ο ανταγωνισμός αυτός αποτελεί πρόσθετο κίνδυνο για τους λαούς των δύο χωρών.
Έχουμε μπει σε μια εποχή βαρβαρότητας και πολέμων. Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος οδηγεί το κεφάλαιο σε μια θανάσιμη παγκόσμια διαπάλη σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, πολιτικό, στρατιωτικό. Η συμπόρευση των εργαζομένων και των καταπιεσμένων κάθε χώρας με τα συμφέροντα των αφεντικών τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια καταστροφική σπείρα ολέθρου και καταστροφής. Μόνο η ανεξάρτητη οργάνωση και πάλη της παγκόσμιας εργατικής τάξης για το δικό της πρόγραμμα, μόνο η επαναστατική αμφισβήτηση της εξουσίας του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού μπορεί να την κάνει μια εποχή ελπίδας.
Παλεύουμε:
– για τη διάλυση του ρατσιστικού Σιωνιστικού Κράτους του Ισραήλ
– για μια Παλαιστίνη κοσμική, ενιαία, σοσιαλιστική και δημοκρατική από τον ποταμό μέχρι την θάλασσα, στην οποία θα επιστρέψουν όλοι/ες οι Παλαιστίνιοι/ες πρόσφυγες και θα ζουν ισότιμα όλες οι εθνότητες.
– για την ήττα των πολεμικών σχεδίων ΗΠΑ – ΕΕ – Ισραήλ και ΝΑΤΟ στο Ιράν
Καταγγέλλουμε την συμπαράταξη της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού κεφαλαίου με τους σφαγείς του παλαιστινιακού λαού και τη συμμετοχή του στην επίθεση εναντίον του ιρανικού λαού.
Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τα επιχειρήματα που δικαιολογούν αυτήν τη συμπαράταξη στο όνομα του εθνικού συμφέροντος και του ανταγωνισμού με την τουρκική αστική τάξη και το κράτος της. Οι εργατικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους, δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν πολεμώντας για τα συμφέροντα των αρχουσών τάξεών τους.
Δηλώνουμε ότι δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα των αφεντικών μας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Δεν πολεμάμε για εξορύξεις, καλώδια και αγωγούς. Δεν θα επιτρέψουμε πολεμικές ενέργειες του ελληνικού κράτους, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια και η μονομερής κήρυξη ΑΟΖ.
Παλεύουμε για την ανάπτυξη ενός πολιτικού κινήματος μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία και τα καταπιεσμένα στρώματα που θα εναντιωθεί στην πολεμοκάπηλη πολιτική του ελληνικού κεφαλαίου και των κομμάτων του και θα αγωνιστεί με διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις για:
– Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, για μισθούς, συντάξεις, υγεία και παιδεία. Όχι στους εξοπλισμούς, όχι στο πρόγραμμα Rearm Europe.
– Άμεσο κλείσιμο των βάσεων, καμία στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ, έξοδο από το ΝΑΤΟ
– Καμία συμμετοχή στους πολέμους σε Παλαιστίνη και Ιράν, άμεση επιστροφή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων
– Διακοπή οικονομικών, διπλωματικών, στρατιωτικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ
– Αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους άμεσα και χωρίς προϋποθέσεις
– Αποχαρακτηρισμό από το ελληνικό κράτος των παλαιστινιακών αντιστασιακών οργανώσεων (Χαμάς, PFLP, DFLP, κλπ.) ως “τρομοκρατικών” οργανώσεων
