• Τοποθέτηση της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για την κρίση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις εκλογές

    1.  Σε μια περίοδο κατά την οποία το εργατικό κίνημα βρίσκεται σε ύφεση, αλλά ωστόσο σημαντικά τμήματα των εργαζομένων έχουν αποκομίσει σημαντική πολιτική εμπειρία μέσα από το κίνημα και τις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων 10 χρόνων, η σημερινή κρίση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στερεί από την αντικαπιταλιστική αριστερά την ευκαιρία να διαδώσει τις απόψεις της και να συνδεθεί με ευρύτερα αγωνιστικά τμήματα.

    2.   Η κρίση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορεί απλώς να αναχθεί στην υπαρκτή πίεση τη πτώσης του κινήματος. Εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης διεθνούς κρίσης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τις αρχές του αιώνα. Το γαλλικό ΝΡΑ για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες δεν συμμετέχει στις ευρωεκλογές. Η αμερικάνικη ISO αυτοδιαλύθηκε. Πρακτικά όλες οι διεθνείς οργανώσεις αντιμετωπίζουν διασπάσεις και κρίσεις, με πιο πρόσφατη αυτή στη CWI. Κόμματα όπως το πορτογαλικό Bloco και η δανέζικη Κοκκινοπράσινη Συμμαχία έχουν ενσωματωθεί στο ρεφορμιστικό Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και στον ένα ή άλλο βαθμό τη διαχείριση του συστήματος. Η αγγλική αντικαπιταλιστική αριστερά αδυνατεί να διαχωριστεί από τους εργατικούς του Κόρμπυν. Μια σειρά στελέχη της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, μεταξύ των οποία και τα πιο γνωστά ονόματα του πολιτικού γραφείου της 4ης Διεθνούς, υπέγραψαν πρόσφατα το “Μανιφέστο για έναν νέο λαϊκό διεθνισμό στην Ευρώπη», ένα πρόγραμμα κυβερνητικής διαχείρισης για τις «λαϊκές αριστερές κυβερνήσεις» που δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις παλιότερες διαχειριστικές προτάσεις της πρωτοβουλίας αριστερών οικονομολόγων, του PlanB κλπ. Η κατάσταση απηχεί συνολικότερες αδυναμίες να παίξει η αντικαπιταλιστική αριστερά ρόλο κλειδί στην κρίση. Σε τελική ανάλυση, ωστόσο, το πρόβλημα ανάγεται στην ηγεμόνευση από τον ρεφορμισμό.

  • ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ – ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2019

    Μετρώντας πάνω από 10 χρόνια μνημονίων, οι εκλογές του 2019, δημοτικές, περιφερειακές και ευρωεκλογές διεξάγονται σε ένα βαρύ κλίμα με τους εργαζομένους, αλλά και τα μικροαστικά στρώματα να έχουν δεχθεί απανωτά και ισχυρά χτυπήματα. Το πολιτικό φόντο δεν είναι άλλο από το «τέλος των μνημονίων», αλλά με τη συνέχιση της ίδιας, γνωστής πια, μνημονιακής πολιτικής. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκινάει την προεκλογική της εκστρατεία με κίβδηλες και μίζερες υποσχέσεις για τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα με την υπόσχεση για σταθερότητα και κερδοφορία για τα αφεντικά. Η Νέα Δημοκρατία σε ένα κρεσέντο εθνικισμού και νεοφιλελεύθερων διακηρύξεων μπαίνει κι αυτή στο κυνήγι των εκλογών, προσπαθώντας να ξανακερδίσει την υποστήριξη της αστικής τάξης, με κύρια στρατηγική τις ιδιωτικοποιήσεις, την καταστρατήγηση των όποιων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν μείνει και το δόγμα της εντατικότερης «τάξης και ασφάλειας».

    Οι κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι στην κατάσταση αυτή είναι σήμερα πολύ κατώτερες από εκείνες που απαιτούνται, χωρίς όμως να έχουν εξαλειφθεί. Σε ένα έδαφοςόπου η κοινωνική συνείδηση αλλάζει με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς,αυτό το κλίμα είναι απόλυτα εφικτό να αναστραφεί. Προς το παρόν, ωστόσο, η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις έχει μειωθεί αισθητά, οι αγώνες έχουν περιοριστεί στους θιγόμενους κάθε φορά κλάδους και έχει αναπτυχθεί ένα κλίμα μοιρολατρίας και αναμονής. Σε μια χρονιά συνεχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων, το εργατικό κίνημα έχει την ευκαιρία να ξαναβγεί στο προσκήνιο και να μην μείνει στην αναμονή της εφαρμογής των όποιων προεκλογικών υποσχέσεων. Να αφήσει πίσω του την αμηχανία που του έφερε η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ και να μπει σε μια εποχή ανασυγκρότησης και μάχης.

  • Η λάμψη της εξέγερσης είναι παντοτινή! 45 χρόνια μετά…

    Το «τέλος» των μνημονίων και η συνέχεια των μνημονιακών πολιτικών είναι το πολιτικό φόντο του φετινού εορτασμού του Πολυτεχνείου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκινάει την προεκλογική της εκστρατεία με κίβδηλες και μίζερες υποσχέσεις για τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα με την υπόσχεση για σταθερότητα και κερδοφορία για τα αφεντικά. Η Νέα Δημοκρατία σε ένα κρεσέντο εθνικισμού και νεοφιλελεύθερων υποσχέσεων μπαίνει κι αυτή στο κυνήγι των εκλογών, προσπαθώντας να ξανακερδίσει την υποστήριξη της αστικής τάξης, με ιδιωτικοποιήσεις, πετσόκομμα εργασιακών δικαιωμάτων και περισσότερη «τάξη και ασφάλεια».

    Σε μια χρονιά συνεχών εκλογών το εργατικό κίνημα έχει την ευκαιρία να ξαναβγεί στο προσκήνιο και να μην μείνει στην αναμονή  της εφαρμογής των όποιων προεκλογικών υποσχέσεων. Να αφήσει πίσω του την αμηχανία που του έφερε η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ και να μπει σε μια εποχή ανασυγκρότησης και μάχης. Τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια υπάρχουν, από τις μαθητικές κινητοποιήσεις ενάντια στο σχολείο Γαβρόγλου, μέχρι τις οργισμένες διαδηλώσεις για τη ρατσιστική δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, και από την επιστροφή των γενικών φοιτητικών συνελεύσεων και καταλήψεων μέχρι τις απεργίες που επιμένουν να γίνονται παρά το ξεδιάντροπο σαμποτάζ της ΓΣΕΕ. Είναι καιρός το κίνημα να αντεπιτεθεί, κατανοώντας ότι στα βουλευτικά έδρανα, είτε της αστικής κυβέρνησης, είτε της αστικής αντιπολίτευσης, κάθονται μόνο εχθροί.

  • Προκήρυξη της ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για τη ΔΕΘ 2018

    Οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης ανήκουν στο εργατικό κίνημα

     

    Όχι σε εθνικιστές «Μακεδονομάχους» και σε φιέστες της κυβέρνησης

     

    Αν την περσινή χρονιά ο Τσίπρας «θυμήθηκε» τον Ανδρέα Παπανδρέου παραμονή της ΔΕΘ, φέτος είναι η σειρά μιας νέας μεταμφίεσης, αυτής του ομηρικού πολυμήχανου Οδυσσέα που με έξυπνο τρόπο μας οδήγησε έξω από τα μνημόνια. Από κοντά και ο Κούλης που φέτος ντύθηκε μακεδονομάχος Μεγαλέξανδρος στο πιο νεοφιλελεύθερο. Μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά του Άδωνη και Βορίδη, του εθνικιστή που έχει βαλθεί να πείσει ότι οι ιδέες της αριστεράς είναι ελαττωματικές.

    Στην πραγματικότητα αυτή η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τις αμφίπλευρες διευρύνσεις δεξιές (Παπακώστα, με δηλώσεις τύπου «οι πρόσφυγες είναι κατσαρίδες») και κεντροπασοκικές (Μ. Ξενογιαννακοπούλου) εξυπηρετεί πιστά τα συμφέροντα τα ελληνικά αστικά συμφέροντα, για λιτότητα και σταθεροποίηση του καπιταλισμού στο εσωτερικό, αλλά και για έναν επιθετικό διεθνή ρόλο. Με τη συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ για την εκμετάλλευση των ΑΟΖ, κλιμακώνει επικίνδυνα τον ανταγωνισμό με την Τουρκία, που απειλεί τους εργαζόμενους των δύο χωρών με αιματοχυσία για τα συμφέροντα των καπιταλιστών των δύο πλευρών. Ταυτόχρονα, η ελληνική κυβέρνηση έχει βαλθεί να πείσει ότι είναι ο πιο πιστός εκπρόσωπος του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ - ΕΕ στην περιοχή  και αναβαθμίζεται σε σχέση με τον παραδοσιακό εχθρό της τον τούρκικο καπιταλισμό. 

  • Ναι στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του μακεδονικού λαού. Όχι στην ελληνική εθνικιστική επιβολή

    Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ με την οποία η κυβέρνηση επαίρεται ότι «έλυσε» το μακεδονικό είναι μια πρωτοφανής στα χρονικά συμφωνία αλλαγής της συνταγματικής ονομασίας μιας χώρας κατ’επιταγή μιας ισχυρότερης. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΔΜ) υποχρεώνεται να καταθέσει διαπιστευτήρια (αλλαγή ονόματος, αλλαγές στα βιβλία ιστορίας, αλλαγή στον προσδιορισμό των πολιτών της), με αντάλλαγμα την άρση του βέτο της Ελλάδας για την είσοδό της σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Η συμφωνία δεν αφορά μια, έστω και ετεροβαρή, αμοιβαία υποχώρηση. Είναι μια κατάφωρη εμπέδωση της κυριαρχίας ενός πιο ισχυρού καπιταλιστικού κράτους (με 20πλάσιο ΑΕΠ και μέλους των κλαμπ των ισχυρών) σε ένα πιο αδύναμο. Με αυτή την έννοια, αν παίρνουμε στα σοβαρά τον σεβασμό στο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και την εναντίωσή μας στην «δική μας» κυβέρνηση και αστική τάξη, είναι μια αντιδραστική συμφωνία.

     

  • ΣΤΙΣ 30 ΜΑΗ ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ» ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ

    Το ένα χέρι νίβει το άλλο, και τα δυο το πρόσωπο

    Από τη μια μεριά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακολουθώντας τις ντιρεκτίβες των ΕΕ,ΔΝΤ, Κεφαλαίου, νομοθέτησαν τον περασμένο Γενάρη ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας. Από την άλλη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία επιχειρεί να μετατρέψει τις εργατικές απεργίες σε ανάμεικτες  «πανεθνικές μέρες δράσης» παρέα με διάφορους. Στόχος είναι να τις αποστεώσει από κάθε εργατικό αίτημα και να υποτάξει τη μισθωτή εργασία στα συμφέροντα της εργοδοσίας, σε μια λογική κοινωνικού εταιρισμού άνευ προηγουμένου.

    Η ταξική πάλη είναι μεν αέναη, όμως περνάει από πλημμυρίδες και αμπώτιδες ακολουθώντας την πορεία του οικονομικού κύκλου και την αντίστοιχη συμπεριφορά κράτους και κεφαλαίου. Την προηγούμενη περίοδο της σφοδρής επίθεσης του κεφαλαίου, τα συνδικάτα και η γραφειοκρατία τους προσαρμόστηκαν ανάλογα με απεργιακά μπαράζ και αιτήματα περισσότερο προωθημένα, καθώς η ταξική πτέρυγα μέσα σε αυτά συχνά έδινε τον τόνο. Σήμερα με την «Κοινωνική Συμμαχία» επιχειρείται να εμπεδωθεί το μνημονιακό κεκτημένο της τεράστιας κοινωνικής καταστροφής, με μια όμως επιπλέον απόπειρα αντιδραστικής αναδίπλωσης των συνδικάτων υιοθετώντας αιτήματα της αντίπερα όχθης, όπως η επιχειρηματικότητα, η καινοτομία και τα φορολογικά κίνητρα σε επιχειρήσεις. Η γραφειοκρατία προσπαθεί να σύρει τα συνδικάτα στο δόγμα που διατύπωσε ο προηγούμενος  πρόεδρος του ΣΕΒ: «είμαστε όλοι στο ίδιο καράβι που βυθίζεται». Το μόνο που δεν μας λένε οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, είναι ενάντια σε ποιόν στρέφεται η «Κοινωνική Συμμαχία», αν όχι σε κράτος και εργοδοσία; Υπάρχει κάποιος αόρατος εχθρός που δεν γνωρίζουμε;

  • Καμία θεραπεία δεν είναι υποχρεωτική! Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας!

    Το ελληνικό κράτος και το υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζονται να γράψουν άλλη μία μαύρη σελίδα στην ιστορία της παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας στη χώρα μας. Συγκεκριμένα, σε διαβούλευση τίθεται το σχέδιο νόμου «Μέτρα Θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής και λοιπές διατάξεις», το οποίο θέλει να αντικαταστάσει τμήματα του διαβόητου άρθρου 69 του Π.Κ. και περιλαμβάνει σωρεία αντιδραστικών διατάξεων.

    Η συγκεκριμένη πρόταση τίθεται υπό το πρόσχημα μιας «μεταρρύθμισης» των ψυχιατρικών νοσοκομείων και κλινικών –δημοσίων και ιδιωτικών- και της «κοινοτικής ψυχιατρικής», όπως αποκαλούνται τα υποστελεχωμένα και αναχρονιστικά ΚΨΥ, οι διάφορες ΜΚΟ και τα «ιδρύματα» που κερδοφορούν στις πλάτες των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, των οικογενειών τους και των ασφαλιστικών ταμείων. Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τα δικαιώματα τόσο των ληπτών των συγκεκριμένων υπηρεσιών, αλλά σίγουρα επεκτείνεται και σε κοινωνικά σύνολα πολύ ευρύτερα.

  • ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ-ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ

    Στις 6 Δεκέμβρη του 2008, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Κορκονέα. Άμεσα, σύσσωμο το πολιτικό σύστημα εξέφρασε υποκριτικά τη λύπη του για το γεγονός, καταδικάζοντας το περιστατικό ως “μία πληγή στο κράτος δικαίου”. Η κινητοποίηση των μαζικών φορέων ήταν άμεση ενώ προκηρύχθηκαν απεργίες σε πολλούς κλάδους. Ωστόσο, τα γεγονότα που ακολούθησαν σηματοδοτούσαν κάτι ανώτερο. Ο Αλέξης ήταν το θύμα δυστυχώς μιας πολιτικής που είχε ως προαπαιτούμενο για να μπορέσει να εφαρμοστεί, την κλιμάκωση της βίας και της καταστολής απέναντι στο κίνημα. Δεν ήταν άλλη από την πολιτική της ακραίας εκμετάλλευσης των εργαζομένων και της νεολαίας καθώς η κρίση επρόκειτο να ξεσπάσει. Οι μαθητές και οι φοιτητές που βγήκαν στον δρόμο τον Δεκέμβρη του 2008 καταλάβαιναν πως η κρίση θα ξεσπούσε και πως το πολιτικό σύστημα ήταν έτοιμο να την φορτώσει στις πλάτες τους. Έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα ανυπακοής και αγανάκτησης που τράνταξε τη σταθερότητα της χώρας. Η εξέγερση του Δεκέμβρη άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι τόσο στην μνήμη της νεολαίας που είδε μέσα σε λίγα χρόνια όλους τους φόβους της να επιβεβαιώνονται, όσο και ολόκληρης της κοινωνίας.

  • 17 Μάη Γενική Απεργία: Όλοι/ες στον δρόμο!

    Νέα αντεργατικά μέτρα.Στις 17/5 να μπει ένα εμπόδιο στα μέτρα που πηγαίνουν για ψήφιση ύστερα από τη διαπραγμάτευση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ. Εργατικά σωματεία, συνελεύσεις γειτονιάς, φοιτητικοί σύλλογοι, να πούμε ένα συντονισμένο «όχι» στην διάλυση των σχέσεων εργασίας και στις νέες περικοπές του εργατικού εισοδήματος, να παλέψουμε για την επανεμφάνιση ενός εργατικού κινήματος σε ρόλο πρωταγωνιστή.

    Να μην περάσει!

    Εξευτελιστική η συμφωνία που φέρνει η κυβέρνηση. Το ζοφερό σκηνικό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας είναι μια καθαρή συνέχιση της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και της μετακύλισης του κόστους της οικονομικής κρίσης στο εισόδημα των πιο χαμηλόμισθων και των συνταξιούχων. Η πτώση του αφορολόγητου και η νέα επίθεση στις συντάξεις οξύνουν τον ταξικό πόλεμο. Μια σειρά από μεταρρυθμίσεις διαμορφώνουν ένα νέο εργασιακό περιβάλλον, που ακυρώνει κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η περαιτέρω απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, ο δραστικός περιορισμός του δικαιώματος στην απεργία, η διατήρηση του καθεστώτος διάλυσης των συλλογικών συμβάσεων, η προετοιμασία για την επαναφορά του εργοδοτικούlockout, η περαιτέρω αύξηση των ήδη τεράστιων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζόμενων με μπλοκάκι, η επιτάχυνση των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων (ηλεκτρικό, νερό, φυσικό αέριο, λιμάνια, αεροδρόμια) που αυξάνουν το κόστος για τις στοιχειώδες κοινωνικές ανάγκες και αφήνουν τους εργαζόμενους έρμαιο στα χέρια ιδιωτών καπιταλιστών, δείχνουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι αποφασισμένη να πατήσει επί πτωμάτων για διαμορφώσει ένα νέο εργασιακό περιβάλλον.

  • Ανακοίνωση-Καταγγελία στις δυνάμεις της ΚΝΕ

    αναδημοσιεύουμε από τη σελίδα νεολαίας ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

    Ως ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ καταγγέλλουμε απερίφραστα την τραμπούκικη και οργανωμένη από μεριάς ΚΝΕ, επίθεση σε μέλη των σχημάτων ΕΑΑΚ ΕΜΠ και ΕΚΠΑ την Πέμπτη 23/3. Καταγγέλλουμε επίσης την απαράδεχτη κατηγορία του ΜΑΣ που προηγήθηκε της επίθεσης που παρουσίαζε τα ΕΑΑΚ ως συνεργούς της αστυνομίας και της κυβέρνησης, η οποία στάθηκε και ως αφορμή για τα γεγονότα της Πέμπτης.

     

  • ΝΑΙ, ΚΑΙ ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΨΟΝΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ!

    Τρίτη 21 Μαρτίου, 9πμ, Ευελπίδων, κτ.8, αιθ.4

      

    Καμία καταδίκη στο κίνημα μέσα και έξω από τον στρατό

    Κάτω τα χέρια από την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων και το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων «Σπάρτακος»

     

     

    Ψήφισμα αλληλεγγύης της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος στον σ. Νίκο Α. και την επιτροπή αλληλεγγύης στρατευμένων

     

     

     

    Πριν από ένα χρόνο καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε εξοντωτική ποινή φυλάκισης δύο χρόνων με αναστολή, o Νίκος Αργυρίου μέλος της  Επιτροπής Αλληλεγγύη Στρατευμένων μετά από μήνυση του, τότε διοικητή του 586 ΤΠ/Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Γρεβενών και σήμερα απόστρατου αξιωματικού, Δ. Βούτση. Η παραπάνω ποινή, σε αντίθεση με τα αντιπολεμικά αισθήματα εργαζόμενων και νεολαίας και σε παραβίαση δεκάδων διατάξεων περί δικαιωμάτων και δίκαιης δίκης, επιβλήθηκε στο μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων, επειδή στην ιστοσελίδα της Επιτροπής είχε, προ επταετίας, δημοσιευτεί επιστολή φαντάρου που κατήγγειλε καψόνια σε στρατόπεδο.

  • Για τις μετωπικές πρωτοβουλίες

     

    Η πολιτική κατάσταση στη χώρα σήμερα χαρακτηρίζεται από μια ορισμένη στασιμότητα, η οποία ωστόσο δεν εδράζεται σε πολιτική και οικονομική σταθερότητα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υλοποιεί με συνέπεια το 3ο μνημόνιο και την ανανεωμένη ταξική επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων. Οι όποιες αντιπαραθέσεις και εμπλοκές στη διαπραγμάτευση για τη 2η αξιολόγηση είναι πολύ περιορισμένης κλίμακας, κατ' ουσία συμβολικές και όχι ουσιαστικά διαφορετικές από τους βραχύβιους λεονταρισμούς των προηγούμενων κυβερνήσεων σε διάφορες προηγούμενες φάσεις διαπραγματεύσεων.

  • Καμία ανοχή στη βία του κράτους των καπιταλιστών, με κανένα πρόσχημα

    Την 6η Δεκέμβρη 2016, η αστυνομία έδειξε ότι οι λόγοι της εξέγερσης ενάντια στην καταστολή και την καταπίεση μένουν πάντα οι ίδιοι. Την επέτειο της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008, που ακολούθησε τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, τα ΜΑΤ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος το 2008 ως αντιπολίτευση ήθελε να μιλάει στο όνομα της εξεγερμένης νεολαίας, επέλεξαν για να παρουσιάσουν το δικό τους «δόγμα της μηδενικής ανοχής» στις διαδηλώσεις. Το πρωί περικύκλωσαν ασφυκτικά όλη την πορεία των μαθητών και των φοιτητικών συλλόγων, και το απόγευμα, με τον ίδιο τρόπο, έστησαν κλοιό γύρω από όλη τη διαδήλωση, και ιδιαίτερα γύρω από τα μπλοκ της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. 

  • Στη μνήμη του Αλέξη, στο Δρόμο του Δεκέμβρη!

    «Ένας δεν είμαι, μα χιλιάδες!

    Όχι μονάχα οι ζωντανοί -

    κ' οι πεθαμένοι μ' ακολουθάνε

    σε μια αράδα σκοτεινή.»

    Κ. Βάρναλης 

    Τον Δεκέμβρη του 2008 ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός στα Εξάρχεια από τη σφαίρα του μπάτσου Κορκονέα. Δύο εβδομάδες αργότερα, μπράβοι της εργοδοσίας λούζουν την Κωνσταντίνα Κούνεβα με βιτριόλι, γιατί ήταν μια μετανάστρια εργάτρια που τολμούσε να αγωνιστεί για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Τον φετινό Δεκέμβρη, η Βασιλική Παραστατίδου, λογίστρια των “Everest”, στην πλατεία Βικτωρίας, πεθαίνει μετά από έκρηξη στο υπόγειο της επιχείρησης, όπου πραγματοποιούνταν εργασίες συνεργείου ψυκτικών που περιελάμβανε εργασία με φλόγα με χρήση φιαλών με αέριο. Το υπόγειο του καταστήματος δεν είχε έξοδο κινδύνου. Την ίδια μέρα, σε αγαστή συνεργασία, δικαστές και αστυνομικοί καταδικάζουν στον Πολύγυρο αγωνιστές των Σκουριών που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια καθιστικής διαμαρτυρίας για την καταστροφή του Δάσους της περιοχής από την “El Dorado Gold”. Παράλληλα, πρόσφυγες πεθαίνουν κάθε μέρα στα κέντρα κράτησης των νησιών. 

  • Όλοι/ες στην εκδίκαση της έφεσης των αγωνιστών που συνελήφθησαν την 15η Ιούλη 2015

    Το βράδυ της 15ης Ιουλίου '15, μέρα γενικής απεργίας στο δημόσιο, τους δήμους και τα νοσοκομεία ενάντια στο μνημόνιο, κατά το συλλαλητήριο που διοργάνωναν συνδικάτα και κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, η αστυνομία της “κυβέρνησης της αριστεράς” ξόδεψε όλο της το μένος. Η συγκέντρωση χτυπήθηκε βάναυσα. Το κομμάτι της συγκέντρωσης όπου βρίσκονταν τα μέλη της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, με σαφή παρουσία, σημαίες και συνθήματά, δέχτηκε απρόκλητα ιδιαίτερα βίαιη επίθεση από τα ΜΑΤ, που αφού ξυλοκόπησαν και τραυμάτισαν διαδηλωτές τους συνέλαβαν χωρίς λόγο. Δύο σύντροφοι της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αφού ξυλοκοπήθηκαν άγρια κατά τη διάρκεια της επίθεσης, αλλά και μετά τη σύλληψή τους, οδηγήθηκαν την επομένη 16/6, μαζί με άλλους 5, στον εισαγγελέα με πληθώρα γελοίων πλαστών κατηγοριών.

  • Οι εργατικοί αγώνες απέναντι στη βιτρίνα της ΔΕΘ

    Έχει γίνει πια έθιμο κάθε χρονιά οι πρωθυπουργοί να εμφανίζονται στη ΔΕΘ υποσχόμενοι δώρα. Και κάθε χρονιά οι υποσχέσεις γίνονται πιο μίζερες, πιο υποκριτικές, πιο ψεύτικες και πιο γελοίες. Φέτος, ο Τσίπρας υπόσχεται πρόγραμμα “στήριξης των ευπαθών ομάδων” με τα λεφτά που θα πάρει από τις τηλεοπτικές άδειες που πούλησε σε μαφιόζους καπιταλιστές, από τα οποία βέβαια δεν έχει πάρει μέχρι στιγμής απολύτως τίποτα. Ακόμα κι αν τα εισπράξει, όμως, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι πράγματι θα τα δώσει για ένα εντελώς βραχυχρόνιο πρόγραμμα κυβερνητικής φιλανθρωπίας, με το άλλο χέρι τα παίρνει πίσω στο πολλαπλάσιο από την εργατική τάξη και τα καταπιεσμένα στρώματα της κοινωνίας.

    Το ΕΚΑΣ καταργείται και οι συντάξεις μειώνονται κάθε μήνα. Ο νέος εργασιακός και συνδικαλιστικός νόμος προετοιμάζει τη διάλυση όσων δικαιωμάτων απέμειναν στους εργαζόμενους, και κυρίως του δικαιώματος στην απεργία, μειώνοντας ακόμα περισσότερο την ικανότητά τους να διαπραγματεύονται αξιοπρεπείς μισθούς και όρους εργασίας. Με το “προληπτικό” μνημόνιο της άνοιξης και τη συμφωνία του καλοκαιριού, η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα σχεδόν επ' αόριστον, πράγμα που σημαίνει διαρκείς περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και παροχές. Την ίδια στιγμή, στον ιδιωτικό τομέα οι καπιταλιστές απολύουν, μειώνουν μισθούς και αυξάνουν ωράρια, εντελώς ασύδοτοι και ανενόχλητοι από τις κυβερνήσεις. Όχι μόνο αυτό: στο παζάρι των μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, ντόπιοι και διεθνείς μεγαλοεπενδυτές, αγοράζουν με γελοία ποσά τα πάντα: λιμάνια, σιδηροδρόμους, αεροδρόμια, το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, τις συγκοινωνίες, το ηλεκτρικό ρεύμα.

  • ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

    Το προηγούμενο διάστημα εξαπολύθηκε μια εκτεταμένη επίθεση σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους με αποτέλεσμα πολλές συλλήψεις και διώξεις. Αυτό ήρθε σαν επιστέγασμα στο κύμα επιθέσεων από μεριάς των φασιστών, αποδεικνύοντας έτσι την αγαστή συνεργασία των νεοναζί με το κράτος και ολοκληρώνοντας έτσι την επίθεση στον κόσμο του κινήματος και των καταπιεσμένων.

    Πιο συγκεκριμένα, στις 19/4 εκκενώθηκε τοsolicafe στη Χίο με συλλήψεις μεταναστών και αλληλέγγυων, για να πυρποληθεί λίγες μέρες μετά από “αγνώστους”. Στις 20/4 εκκενώθηκε τοNo Border Camp στη Λέσβο, με  αποτέλεσμα 348 συλλήψεις μεταναστών που στεγάζονταν εκεί, οι οποίοι οδηγήθηκαν στο κέντρο κράτησης στη Μόρια. Αλληλέγγυοι που στήριζαν το εγχείρημα κρατήθηκαν έγκλειστοι για 2 ώρες έως ότου απελευθερωθούν. Στις 21/4 η κατάληψη Περσιδιάδου 8 στο Γαλάτσι εκκενώνεται και αυτή. Αυτή τη φορά οι κατηγορίες αφορούσαν τη διατάραξη οικιακής ειρήνης και την παράνομη λήψη ρεύματος, 3 συλληφθέντες. Τέλος, στις 22/4 έχουμε την εκκένωση της κατάληψηςTertle Corner στη Θεσσαλονίκη. Για ακόμη μια φορά είχαμε 15 συλλήψεις αλληλέγγυων και τουλάχιστον 4 μεταναστών οι οποίοι απειλούνται με επαναπροωθήσεις.

  • Αγώνας εντός και εκτός των τειχών

    Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια εντεινόμενη προσπάθεια κατασταλτικής μεθόδευσης εναντίον ανθρώπων που βρίσκονται έγκλειστοι στις ελληνικές φυλακές. Τη Δευτέρα στις 18/4 και από το βράδυ έως τα ξημερώματα στις φυλακές του Κορυδαλλού πραγματοποιήθηκε έρευνα σε κελιά κρατουμένων. Όπως αποδείχθηκε όμως αυτή δεν ήταν μια απλή και τυπική έρευνα. Η αστυνομία με τις Ειδικές Δυνάμεις, τους δεσμοφύλακες, την ασφάλεια και τα ΕΚΑΜ προχώρησαν σε πράξεις φρικαλεότητας καταστρατηγώντας τον προσωπικό τους χώρο, δένοντας κυριολεκτικά τους κρατούμενους με το βλέμμα στον τοίχο, καταστρέφοντας προσωπικά αντικείμενα, πετώντας τρόφιμα στο πάτωμα, κάνοντας ανάκατα τα κελιά. Όσοι δε απ΄τους κρατούμενους προσπάθησαν να αντισταθούν περιφρουρώντας έτσι τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια που τους είχε απομείνει πέσαν θύματα άγριου ξυλοδαρμού και βασανιστηρίων. Αποκορύφωμα υπήρξαν οι μεταγωγές που κατ΄ουσίαν στερούν υποτυπώδη δικαιώματα των κρατουμένων (εκπαιδευτικά δικαιώματα, συνεύρεση με οικογενειακά πρόσωπα κ.α.) διαιωνίζοντας έτσι την κόλαση εντός των τειχών, επισφραγίζοντας τη συνθήκη του σύγχρονου πειθαρχικού ολοκληρωτισμού.

  • Ανακοίνωση της φοιτητικής ομάδας της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

    Διανύουμε την περίοδο που εμφανίζει τις πιο ενδιαφέρουσες και πολύμορφες εκφάνσεις της ταξικής πάλης στην ιστορία του πρόσφατου ελληνικού εργατικού κινήματος. Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Αν.Ελ., η πιο πρόσφατη εναλλακτική της πολιτικής λιτότητας των ΕΕ-ΔΝΤ, αδυνατεί να βρει ένα συνολικό βηματισμό ψήφισης και εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Παράλληλα, ο παράγοντας του τεράστιου προσφυγικού κύματος παρεμβαίνει με χαώδη τρόπο στα πλάνα των «από πάνω», εγείροντας τα αντανακλαστικά της ιστορικής μνήμης, αποκαλύπτοντας ένα μεγάλο κύμα έμπρακτης αλληλεγγύης προς τον απανταχού διωκόμενο. Μέσα σε αυτή την στιγμιαία ανεξέλεγκτη περίοδο για το σύστημα, ανοίγεται η προοπτική για ένα συνολικό κίνημα ικανό να παγώσει την αστική πολιτική και να αποπειραθεί, μέσα σε λίγο μόνο χρόνο, να ανακαταλάβει όλα όσα καταργήθηκαν με νόμους και διατάξεις την τελευταία εξαετία.

  • Η μάχη ενάντια στο νέο ασφαλιστικό, σύνθημα αντεπίθεσης για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες

    Η κυβέρνηση υπέβαλε στους «θεσμούς» την πρότασή της για την κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος. Αν και πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι δεν είναι η τελική και ότι η τελική εκδοχή θα είναι ακόμα χειρότερη, αυτή η πρόταση είναι ένα πραγματικό έγκλημα εις βάρος των τάξεων που υφίστανται εκμετάλλευση, το οποίο διαπράττεται χωρίς αιδώ και σερβίρεται με περιτύλιγμα κοινωνικής ευαισθησίας.

    Είναι απίστευτα προκλητική η στάση των στελεχών της κυβέρνησης, που με περίσσιο θράσος επαναλαμβάνουν διαρκώς ότι δεν πρόκειται να υπάρξει μείωση των συντάξεων.

    Είναι μεγάλη κοροϊδία η επανάληψη του σήριαλτων «σκληρών διαπραγματεύσεων» με τους  «Θεσμούς», η απαίτηση για συστράτευση στην «εθνική προσπάθεια» για τη «σωτηρία του ασφαλιστικού».