Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για το εθνικιστικό συλλαλητήριο και τις αντιεθνικιστικές κινητοποιήσεις της 4ης Φλεβάρη

Το συλλαλητήριο της 4ης Φλεβάρη αποτελεί ένα σημαντικό πολιτικό γεγονός, καθώς αποτελεί έκφανση της προσπάθειας οικοδόμησης  του «μαύρου μετώπου» και νομιμοποίησης, μέσα σε ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας,  των εθνικιστών και φασιστών. Αποτελεί επίσης έκφανση του πόσο επικίνδυνα χαρακτηριστικά μπορεί να πάρει η (κατά τα άλλα δίκαιη) αγανάκτηση ενάντια στην κυβέρνηση, όταν αυτή κινητοποιείται από την ακροδεξιά δημαγωγία.

Ωστόσο, το συλλαλητήριο ήταν μια αποτυχία. Οργανώθηκε συστηματικά και χρηματοδοτήθηκε από μηχανισμούς του  κράτους (στρατός, εκκλησία), τη ΝΔ και τους ΑΝΕΛ και προπαγανδίστηκε ανοιχτά από δημόσια και ιδιωτικά ΜΜΕ. Ο Μητσοτάκης κατάπιε τον φιλελευθερισμό του και προσχώρησε στον πιο γελοίο παραδοσιακό δεξιό εθνικισμό. Προσπαθήθηκε δε να αποδοθεί στο συλλαλητήριο «παλλαϊκός» χαρακτήρας με τη θλιβερή παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη. Με αυτό το δεδομένο, κρίνεται αποτυχημένο γιατί αφενός δεν συγκέντρωσε ούτε κατά διάνοια τα πλήθη που οι διοργανωτές ήθελαν, παρά τα γελοία νούμερα που ισχυρίζονται εκ των υστέρων, και αφετέρου η ΧΑ δεν κατάφερε ούτε στο ελάχιστο να το αξιοποιήσει για να επιβάλει την τρομοκρατία που επιδίωκε.

Διαβάστε περισσότερα: Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για το εθνικιστικό συλλαλητήριο και τις αντιεθνικιστικές...

Ενάντια στα συλλαλητήρια εθνικιστικής μισαλλοδοξίας. Για το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Το εθνικιστικό μίσος τροφοδοτεί τις επεκτατικές βλέψεις του ελληνικού καπιταλισμού, τους ανταγωνισμούς των καπιταλιστών στα Βαλκάνια και τις σχέσεις πατρωνίας με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ο εθνικισμός που συγκροτείται απέναντι στο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού της Δημοκρατίας της Μακεδονίας ανοίγει το δρόμο για τη στρατιωτικοποίηση των κοινωνιών και των κρατών, ενισχύει το ρατσισμό στη μακεδονική μειονότητα που κατοικεί στην Ελλάδα και γίνεται όχημα για την άνοδο του φασισμού.

Η ταξική αλληλεγγύη και ο κοινός αγώνας του Ελληνικού και Μακεδονικού λαού είναι ο μοναδικός όρος για μια ειρηνική συνύπαρξη στα Βαλκάνια. Οι εργατικές τάξεις και οι λαοί των Βαλκανίων δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. Εχθρός τους είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, και όχι κανένας γείτονας. 

Διεθνιστική συγκέντρωση Κυριακή 4/2 1μμ Προπύλαια

 

Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ)

Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας  (ΟΚΔΕ) – Σπάρτακος 

Οργάνωση Μαχητικού Αντιφασισμού (ΟΡΜΑ)

Με τη φλόγα της επανάστασης. Δελτίο Τύπου

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διοργανώνει στις ημέρες του γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου διήμερο εκδηλώσεων με διεθνείς συμμετοχές αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917.  

Στη περίοδο της χειρότερης κρίσης του καπιταλισμού, στο διήμερο εκδηλώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσα στον ιστορικό χώρο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, συναντώνται οι επαναστατικοί δρόμοι του Οκτώβρη του 17 και του Νοέμβρη του 73, για την δική μας συμβολή στην ιδέες που γέννησε η "Φλόγα της Επανάστασης", για ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και πολέμους για τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.  

Το διήμερο ξεκινάει την Τετάρτη 15 Νοέμβρη, στις 6 μμ, στο Μεγάλο Αμφιθέατρο Χημικών (ΜΑΧ) με την εκδήλωση με θέμα:  

"Οκτώβρης του 17 και το αίτημα της επανάστασης στο σήμερα"  με ομιλητές τους: 

Charlie Kimber (SWP - Βρετανία), Patrick Le Moal (NPA - Γαλλία), Albert Homs (Endavant, συμμετέχει στο CUP - Καταλωνία), Παναγιώτη Μαυροειδή (ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και τη Μαρία Στύλλου (περιοδικό "Σοσιαλισμός από τα Κάτω"). Την εκδήλωση θα ανοίξει και θα συντονίσει η Δέσποινα Κουτσούμπα από την ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.  

Την επόμενη ημέρα, Πέμπτη 16 Νοέμβρη στις 6 μμ στο κτήριο Γκίνη, η εκδήλωση έχει θέμα:  

"Πόλεμος, ιμπεριαλισμός και η διεθνιστική απάντηση"  

με ομιλητές τους Mustafa Yalciner (EMEP, Τουρκία), V. Umut Arslan (SEP, Τουρκία), Mohammed Khatib (PFLP, Παλαιστίνη), Αντωνία Βαφειάδου (μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ), Νικόλα Σκούφογλου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Την εκδήλωση θα ανοίξει και θα συντονίσει ο Γιώργος Μαυρομμάτης από την ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.  

Εκτός από τους ομιλητές, και στις δύο εκδηλώσεις, θα υπάρχουν παρεμβάσεις αγωνιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και από άλλες χώρες (Αργεντινή, Ρωσία, Δημοκρατία της Μακεδονίας). 

 

Καλούμε όλες και όλους τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές να πάρουν μέρος στο διήμερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να μαζικοποιήσουν τα μπλοκ της και στη φετινή πορεία του Πολυτεχνείου.

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για το Μακεδονικό

1. Το “Μακεδονικό” δεν είναι ένα “ιστορικό εθνικό θέμα”, αλλά ένα σύγχρονο πολιτικό ζήτημα. Η διαμόρφωση της μακεδονικής εθνότητας και εθνικής συνείδησης ακολουθεί παράλληλη πορεία με αυτήν των άλλων βαλκανικών εθνών (ελληνικό, σερβικό, αλβανικό, βουλγαρικό κλπ), κατά τη μακρόχρονη κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των επακόλουθων ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ των νεογέννητων κρατών (Μακεδονικός Αγώνας, Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α' Παγκόσμιος). Από αυτό προκύπτουν δύο βασικές διαπιστώσεις. Πρώτον, ο εθνικά προσδιοριστικός όρος “Μακεδόνας” είναι εξίσου παλιός με άλλους και όχι μια εφεύρεση της δεκαετίας του '90 με αλυτρωτικά κίνητρα. Δεύτερον, η δημιουργία των νέων κρατών, με τα σύνορά τους που χαράχτηκαν με το αίμα των λαών της περιοχής δεν έλυσε κανένα “εθνικό ζήτημα”, αλλά αντιθέτως μέσα σε καθένα από αυτά παρέμειναν πολυάριθμες μειονότητες που καταπιέστηκαν αλύπητα. Για αυτό το λόγο, το ιστορικό αίτημα για τη σοσιαλιστική ομοσπονδία των Βαλκανίων εξακολουθεί και σήμερα να αποτελεί πυξίδα για τη συναδέλφωση των λαών. 

Διαβάστε περισσότερα: Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για το Μακεδονικό

44 χρόνια μετά, άλλη μια μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη

1973: η χουντική κυβέρνηση συμπλέει πλήρως με τις επιδιώξεις των πιο αντιδραστικών μερίδων του ντόπιου και του αμερικάνικου κεφαλαίου, με τους εφοπλιστές και τους βιομήχανους να τρίβουν τα χέρια τους. Για τους εργαζόμενους άφθονη λιτότητα και καταστολή, για τους αγωνιζόμενους φυλακές, εξορία και βασανιστήρια. Η μεγαλειώδης απάντηση φοιτητών και εργαζομένων μέσα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου πότισε το χώμα για άλλη μια φορά με αίμα, αλλά έδειξε ξεκάθαρα αυτό που είχαν δείξει και οι μεγάλες κινητοποιήσεις της δεκαετίας του ’60. Εκείνες οι καρδιές δε βολεύονταν παρά μόνο στο δίκιο. Λίγους μήνες μετά, η χούντα καταρρέει, μέσα στις πιο μαύρες της στιγμές.

Διαβάστε περισσότερα: 44 χρόνια μετά, άλλη μια μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη

Υποκατηγορίες