Σχόλιο για τα αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Ιουλίου

Οι εκλογές  του Ιούνη ήταν μια επικύρωση του γεγονότος ότι η αριστερή ταλάντωση του πολιτικού εκκρεμούς έχει εξαντληθεί εδώ και αρκετό καιρό και βρισκόμαστε σε φάση δεξιάς ταλάντωσης. Το πόσο θα κρατήσει η δεξιά ταλάντωση όμως δεν είναι ούτε γνωστό ούτε μοιραίο. 

 Εξελέγη, όπως ήταν αναμενόμενο, μια επιθετική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Αυτό δεν έγινε γιατί συνέβη κάποια ριζική μεταστροφή πρώην αριστερών ανθρώπων σε δεξιούς, αλλά γιατί η δεξιά συσπειρώθηκε και απέκτησε αυτοπεποίθηση, απορροφώντας τα ενδιάμεσα βραχύβια κόμματα ή τμήματά τους (ΑΝΕΛ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων). Η δυνατότητα να επανασυσπειρωθεί η δεξιά προέκυψε βασικά λόγω της χυδαίας διαχείρισης Τσίπρα που δικαίωσε εντελώς την ατζέντα των καπιταλιστών και της ΕΕ και διέψευσε βίαια τις προσδοκίες που είχε εναποθέσει πάνω του η εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα.

Ένα πολύ μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων απείχε, ενώ ένα άλλο σημαντικό κομμάτι έμεινε εγκλωβισμένο στον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς κανέναν ενθουσιασμό ή πίστη, από φόβο και από ένα στοιχειώδες ταξικό ένστικτο ενάντια στην επερχόμενη δεξιά. Ωστόσο αυτό δεν μπορούσε να είναι αρκετό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Παρά τα αρκετά υψηλά της ποσοστά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έπεσε λόγω της άθλιας μνημονιακής πολιτικής της, όπως έπεσαν και οι προηγούμενες. 

Διαβάστε περισσότερα: Σχόλιο για τα αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Ιουλίου

Στις 7 Ιούλη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Πρωτοβουλία για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ Αντικαπιταλιστική και Επαναστατική 

Μετά από 4 χρόνια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η απάτη της κυβέρνησης που θα ερχόταν να μας σώσει, εύκολα, με μια απλή ψήφο, έχει αποκαλυφθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρέτησε πιστά τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών και τα σχέδια των τεχνοκρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έφερε το τρίτο μνημόνιο, εφάρμοσε άγρια λιτότητα, ιδιωτικοποίησε δημόσιο πλούτο – με λίγα λόγια, έκανε ακόμα πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες κοινωνικές αναταράξεις ό,τι έκαναν και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Και, ακριβώς όπως και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει αυτό που της αξίζει και θα πέσει με πάταγο.

Η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται και, στο έδαφος που έχει στρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ,  μπορεί να υπόσχεται στους καπιταλιστές ακόμα πιο ξεδιάντροπη επιβολή των συμφερόντων τους, ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση για τους εργαζομένους. Οι μισητοί χαρτογιακάδες της ΝΔ υπόσχονται στα αφεντικά περισσότερα κέρδη, με εργαζόμενους που θα δουλεύουν 7 μέρες την εβδομάδα, χωρίς κανένα δικαίωμα. Δεν θα το πετύχουν. Αυτό που θα αποτρέψει, όμως, τη νέα επίθεση της πολιτικής ναυαρχίδας  του κεφαλαίου, της ΝΔ, δεν είναι η «προοδευτική Συμμαχία» του ΣΥΡΙΖΑ, με τον εσμό των πασόκων, των δεξιών και των πολιτικών γυρολόγων. Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένη ψήφος.

Διαβάστε περισσότερα: Στις 7 Ιούλη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, Μάιος 2019

Μετά από τέσσερα και παραπάνω χρόνια με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους σοσιαλδημοκράτες, δεξιούς και ακροδεξιούς συμμάχους του στην κυβέρνηση, το εργατικό κίνημα βρίσκεται σε κατάσταση αμηχανίας και σύγχυσης. Οι ελπίδες ότι μια κυβέρνηση «της αριστεράς» ή «της κοινωνικής σωτηρίας» θα μας έβγαζε χωρίς κόπο από τη λιτότητα διαψεύστηκαν πικρά, όπως ήταν αναμενόμενο. Το μαζικό ΟΧΙ της εργατικής τάξης και των φτωχών και καταπιεσμένων στρωμάτων στο δημοψήφισμα του 2015 ακυρώθηκε με τον πιο προκλητικό τρόπο, δείχνοντας για μια ακόμα φορά ότι η ψήφος δεν αρκεί για να μας σώσει. Από την άλλη πλευρά, χρόνια ολόκληρα αγώνων και απεργιών έχουν δώσει στους εργαζόμενους σημαντική πολιτική εμπειρία, η οποία θα αποδειχτεί πολύτιμη σε έναν νέο γύρο αγώνων. Τα σημάδια μιας ανάκαμψης του κινήματος υπάρχουν, καθώς η σύγχυση και η απογοήτευση θα υποχωρούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε γρήγορα και απόλυτα μια πολιτική για τα συμφέροντα των ισχυρών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των πολυεθνικών και ντόπιων μεγάλων επιχειρήσεων. Έφερε το τρίτο μνημόνιο και τη διαρκή λιτότητα της μεταμνημονιακής εποπτείας. Ιδιωτικοποίησε λιμάνια, τρένα και αεροδρόμια, χαρίζοντας τον δημόσιο πλούτο στους επιχειρηματίες. Εξανέμισε τα εργασιακά δικαιώματα και γενίκευσε την επισφαλή εργασία, με τα αφεντικά να αποχαλινώνονται ακόμα περισσότερο. Μόνο μέσα στο 2019, μετράμε δεκάδες νεκρούς εργαζόμενους σε ώρα εργασίας, τη στιγμή που σκληραίνει το νομικό πλαίσιο για τα λεγόμενα εργατικά ατυχήματα.  Έκλεισε τους πρόσφυγες σε άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συμμάχησε μόνιμα με την «κεντροαριστερά», δηλαδή με στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ήταν υπεύθυνα για τη βρώμικη διαχείριση του συστήματος για δεκαετίες.  Έκανε κολλητές φιλίες με μεγαλοεπιχειρηματίες και τους πήγε στη Δημοκρατία της Μακεδονίας για να μοιράσουν τη λεία. Διεκδίκησε επιτυχημένα τον ρόλο του νόμιμου εκπροσώπου του αιματοβαμμένου ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο.

Διαβάστε περισσότερα: ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, Μάιος 2019

Ο δρόμος έχει την δική μας ιστορία, μια ιστορία αγώνα και ανυπακοής

Φέτος είναι μία σημαντική χρονιά για το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ. Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την εξέγερση του Stonewall Inn, όταν η Νέα Υόρκη συγκλονίστηκε από τις μαζικές διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις μεταξύ της ΛΟΑΤ κοινότητας και της αστυνομίας. Το Stonewall θυμίζει σε όλες και όλους ότι οι κατακτήσεις μας κερδίζονται με σκληρούς αγώνες που μόνο εμείς μπορούμε να δώσουμε και δεν μπορούμε να τους αναθέσουμε σε κανέναν άλλο να τους δώσει αντί για μας.

Η φετινή χρονιά όμως σημαδεύτηκε και από την απάνθρωπη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου από τα αφεντικά και τους μπάτσους. Ο σεξουαλικός προσανατολισμός του Ζακ, και το γεγονός ότι ήταν οροθετικός και εργαζόταν ως drag queen χρησιμοποιήθηκαν για να αθωωθούν οι δολοφόνοι του. Αποτελεί λοιπόν μία ευθεία επίθεση του συστήματος απέναντι σε ολόκληρη τη ΛΟΑΤ κοινότητα και ιδιαίτερα στα πιο φτωχά στρώματα αυτής. Δεν πρέπει να αφήσουμε να ξεχαστεί τι έκαναν στον Ζακ, να παλέψουμε για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του, να συγκρουστούμε με όλους τους μηχανισμούς του κράτους που αναπαράγουν την βία ενάντια στα ΛΟΑΤ άτομα.

 

Διαβάστε περισσότερα: Ο δρόμος έχει την δική μας ιστορία, μια ιστορία αγώνα και ανυπακοής

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά! (Προκήρυξη για την Πρωτομαγιά 2019)

Εργαζόμενοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά!

Εκατόν τριάντα τρία χρόνια έχουν περάσει από την Πρωτομαγιά του 1886, όταν τα συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη κινητοποιήσεων για την κατοχύρωση του 8ωρου. Ο ηρωικός αγώνας των εργατών βάφτηκε με αίμα από την άγρια καταστολή της αστυνομίας, ωστόσο έγραψε για πάντα τη νικηφόρα ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς που μας θυμίζει ότι μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας μπορεί να δώσει νίκες στην εργατική τάξη. 

Φέτος, όπως και κάθε χρόνο, πρέπει να αναδειχθεί αυτή η όψη της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κόντρα στον τρόπο που την παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ, σαν μια απλή εορταστική επέτειο, προσπαθώντας έτσι να αποκρύψουν την πραγματικότητα την οποία βιώνουν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες. Σήμερα, η ανεργία παραμένει σε υψηλά ποσοστά ενώ η ανασφάλιστη εργασία είναι πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά για τους νέους. Το 8ωρο που κατακτήθηκε πριν από έναν αιώνα δεν ισχύει για τους πολλούς που ωθούνται να εργάζονται 10ωρα και 12ωρα και μάλιστα με μισθούς που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Τον τελευταίο χρόνο είχαμε πολλές εμπειρίες που μπορούν να μας βοηθήσουν να βγάλουμε συμπεράσματα και να οργανώσουμε τον αγώνα μας. Από τη μία είχαμε την αδυναμία σύγκλησης μιας πραγματικής γενικής απεργίας το φθινόπωρο, μιας και δεν μπορέσαμε να ξεπεράσουμε την γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ  που   ήθελαν  να   διασπάσουν   το   εργατικό κίνημα. Από την άλλη όμως είχαμε τη διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη, μαχητικές κινητοποιήσεις ανά κλάδους (νοσοκομεία, τράπεζες), με αποκορύφωμα αυτές των εκπαιδευτικών, αλλά και για πρώτη φορά κηρύχθηκε απεργιακή κινητοποίηση στις 8 Μάρτη, την ημέρα που είναι αφιερωμένη στην πάλη των γυναικών. Δεν ξεχνάμε το ηχηρό παρόν που έδωσε το αντιφασιστικό κίνημα, ενάντια στην παρουσία των φασιστών στους δρόμους, ενάντια στους δολοφόνους του Ζακ Κωστόπουλου, του Εμπουκά από τη Νιγηρία και του Πετρίτ από την Αλβανία. Σημαντική εμπειρία ήταν επίσης η απεργία των εργαζομένων στις ΜΚΟ που αφορούσε τόσο τα δικαιώματα των ίδιων των εργαζομένων, όσο και των προσφύγων.

Διαβάστε περισσότερα: Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά! (Προκήρυξη για την Πρωτομαγιά 2019)

Υποκατηγορίες