Στη σκιά των τραγικών γεγονότων που πλήττουν τη Θεσσαλία, κατατέθηκε το εργασιακό νομοσχέδιο Γεωργιάδη στη βουλή. Η κυβέρνηση επιμένει μετά από ένα καλοκαίρι καταστροφών για τις περισσότερες περιοχές της χώρας, που είτε κάηκαν είτε πλημμύρισαν, να απαντάει με περισσότερη εκμετάλλευση και εξόντωση των εργαζομένων. Στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο η κυβέρνηση ενσωματώνει μια σειρά ευρωπαϊκών οδηγιών που ούτε κατά διάνοια δεν προστατεύουν την εργασία αλλά είναι κομμένες και ραμμένες στις ανάγκες των καπιταλιστών.
Ανάμεσα στις αλλαγές που φέρνει το νομοσχέδιο είναι και οι λεγόμενες συμβάσεις «μηδενικής εργασίας», δηλαδή συμβάσεις που δεν θέτουν καμία υποχρέωση για τους εργοδότες. Πρόκειται για την τυπική κατοχύρωση των σχέσεων εργασίας που γνωρίζουν ήδη οι εργαζόμενοι σε κλάδους όπως η εστίαση όπου αναγκάζονται να κάθονται πάνω από το τηλέφωνο κάθε φορά για να δουν αν πρόκειται να τους καλέσει σήμερα το αφεντικό για δουλειά.
Η κυβέρνηση με επικοινωνιακά κόλπα διατείνεται ότι με αυτό τον τρόπο χτυπάει τη μαύρη εργασία. Οι συμβάσεις μηδενικού χρόνου υποτίθεται θα αναγκάσουν τους εργοδότες να δηλώνουν τους εργαζόμενους ακόμα και αν τους απασχολούν ελάχιστες μέρες. Θα νομιμοποιήσουν όμως την κατάσταση «λάστιχο» που βιώνουν οι εργαζόμενοι κλείνοντας την κουβέντα για σταθερή σχέση εργασίας. Ταυτόχρονα, θα νομιμοποιήσουν τη λογική ότι η εργοδοσία μόνο όταν υπάρχει δουλειά παίρνει κόσμο και όταν η δουλειά πέφτει αφήνει τους εργαζόμενους στη μοίρα τους. Τη λογική δηλαδή ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα δεν έχει ρίσκο και μόνο οι εργαζόμενοι θα πρέπει να είναι οι ζημιωμένοι. Επίσης, είναι βέβαιο, όπως έχει συμβεί και σε άλλα κράτη όπου εφαρμόζονται τέτοιες συμβάσεις, ότι αυτές θα χρησιμοποιηθούν και σε πολλούς άλλους μαζικούς κλάδους της πιο ευάλωτης εργατικής τάξης ούτως ώστε οι εργοδότες να ελαχιστοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους ενάντια στους εργαζόμενους και φυσικά να μπορούν να απολύουν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Στην ίδια λογική κινούνται και οι διατάξεις που ρυθμίζουν την εργασία σε πάνω από έναν εργοδότες. Η κυβέρνηση που υποσχόταν «περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας» φαίνεται ότι τελικά δεν αναγνωρίζει ως πρόβλημα ότι η οχτάωρη εργασία είναι τόσο κακοπληρωμένη ώστε δεν μπορεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση στους εργαζόμενους. Αλλά φέρνει διατάξεις που απλώς θα κάνουν τη δεύτερη δουλειά και άρα την καθημερινή εργασία, έως και 13 ώρες, νόμιμη. Καταργούν έτσι στην ουσία το 5ήμερο – 8ώρο που είναι κεκτημένο χρόνων.
Στο νέο νομοσχέδιο παρατείνεται επίσης σε εξάμηνη η δοκιμαστική περίοδος για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Ενώ, και εδώ, τα επικοινωνιακά κόλπα δεν πείθουν κανέναν και καμία όσον αφορά την απόλυση μετά τη δοκιμαστική περίοδο. Πρόκειται για ακόμα μία έκφανση της λογικής ότι ο εργαζόμενος φταίει αν δεν βρίσκει δουλειά ή απολύεται επειδή δεν αποδίδει αρκετά ή δεν έχει αρκετά προσόντα.
Επίσης, προσπαθεί να τρομοκρατήσει την εργατική τάξη και να καταπνίξει τις αντιστάσεις ποινικοποιώντας ακόμα περισσότερο την απεργία. Θεσμοθετεί μεγάλα πρόστιμα, 5.000 ευρώ, και ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 6 μηνών σε όσους και όσες κάνουν απεργιακή περιφρούρηση ή κατάληψη εργασιακού χώρου.
Δεν πρέπει να αφήσουμε την κυβέρνηση να περάσει αναίμακτα ακόμα ένα αντεργατικό νόμο. Η λίστα με τα εργατικά κεκτημένα που έχουν χαθεί τα τελευταία χρόνια είναι πολύ μεγάλη. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και οι πολιτικές δυνάμεις που δεν καλούν απεργία πρέπει να καταδικαστούν. Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να αγωνιστούν για την απόσυρση του νομοσχεδίου. Η οργή της εργατικής τάξης είναι τεράστια, όχι μόνο για τις μεταρρυθμίσεις που δρομολογούνται στις συνθήκες εργασίας αλλά και λόγω της σκανδαλώδους αδιαφορίας που δείχνει η κυβέρνηση για τις καταστροφές από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες των τελευταίων μηνών. Η οργή αυτή πρέπει να εκφραστεί απεργιακά και οι αντικαπιταλιστικές δυνάμεις να αναλάβουν δράση για την ενοποίηση της εργατικής τάξης για να ξεπεραστούν τα εμπόδια που βάζει η γραφειοκρατία για ακόμα μία φορά, ενάντια και σε αυτό το νομοσχέδιο.
