Ένας διεθνής συντονισμός λιμενεργατικών ενώσεων έχει κηρύξει την 30η Οκτωβρίου Παγκόσμια Ημέρα Δράσης, απεργιών και κινητοποιήσεων, κατά του εμπορίου όπλων, της στρατιωτικοποίησης των λιμανιών και της πολεμικής οικονομίας. Το απεργιακό κάλεσμα αποσκοπεί στην παρακώλυση των στρατιωτικών εφοδιαστικών αλυσίδων και στην ανάδειξη της υπαγωγής των εμπορικών υποδομών στις ανάγκες των πολεμικών μηχανών και συγκρούσεων και, ιδιαίτερα, της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού. Η απεργία της 30ης Οκτωβρίου παραλαμβάνει τη σκυτάλη από την προηγούμενη διεθνή κινητοποίηση, της 6ης Φεβρουαρίου 2026. Τα συνδικάτα προσανατολίζονται προς τη δημιουργία σταθερού συντονισμού προκειμένου να ξαναπιάνουν κάθε φορά το νήμα και να επεκτείνουν αυτό το είδος δράσης.
Η κινητοποίηση της 30ης Οκτώβρη αποφασίστηκε στην τρίτη Διεθνή Συνάντηση Λιμενεργατών στην Ινσταμπούλ τον Μάιο του 2026. Την πρωτοβουλία απαρτίζουν συνδικάτα από τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Χώρα των Βάσκων, την Τουρκία, το Μαρόκο και την Ιταλία, τα οποία εκπροσωπούν εργαζόμενους σε περισσότερα από σαράντα ευρωπαϊκά και μεσογειακά λιμάνια: CGT Ports et Docks (Γαλλία), ΕΝΕΔΕΠ (Ελλάδα), LAB (Χώρα των Βάσκων), Liman-İş (Τουρκία), ODT (Μαρόκο), USB και ORSA Porti (Ιταλία), με συμμετοχή και της κυπριακής ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ-ΠΕΟ. Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν και τα ελληνικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, Στέφενσων και ΠΕΝΕΝ και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, ενώ στηρίζει την πρωτοβουλία και η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (WFTU). Σύμφωνα με την ΕΝΕΔΕΠ, εκατό περίπου λιμάνια σε τέσσερις ηπείρους συγκροτούν το διεθνές απεργιακό μπλοκ της 30ης Οκτώβρη.
Η Παγκόσμια Ημέρα Δράσης αποτελεί μια πιο προωθημένη μορφή πάλης της εργατικής τάξης που, αντί για απλές και μάλλον ανώδυνες για τους κρατούντες καταγγελτικές ανακοινώσεις, μετουσιώνει την γενικευμένη αντίθεση των καταπιεσμένων στον πόλεμο και στον εργασιακό μεσαίωνα σε συγκεκριμένη δράση, που βάζει στο στόχαστρό της τις αναγκαίες για τη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων υλικές συνθήκες: τη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών και στρατευμάτων.
Τα λιμάνια έξω από την εφοδιαστική αλυσίδα του πολέμου!
Η Διακήρυξη της Ινσταμπούλ απαίτησε να πάψει η χρήση των λιμενικών εγκαταστάσεων για τον εφοδιασμό των πολεμικών μηχανών στις εμπόλεμες ζώνες και, πολύ περισσότερο, να πάψει η βαθμιαία μετατροπή τους σε στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Ε.Ε.
Το αίτημα αυτό, έρχεται να υπογραμμίσει ότι, σε μια εποχή αυξανόμενων στρατιωτικών δαπανών μιλιταρισμού και φρενήρους επανεξοπλισμού, σε μια εποχή που το Ισραήλ προχωρά στους σχεδιασμούς του για τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, οι υποδομές των μεταφορών χάνουν το έδαφος της ειρηνικής πολιτικής λειτουργίας τους και οδηγούνται σε όλο και βαθύτερη υπόκλιση στις εφοδιαστικές ανάγκες του πολέμου. Οι θαλάσσιες οδοί, οι αποθήκες, τα λιμάνια και τα δίκτυα διανομής παύουν πλέον να είναι χώροι διακριτοί από τον πόλεμο˙ γίνονται μέρος των αλυσίδων εφοδιασμού που τον συντηρούν.
Αν όμως χρειάζεται η εργασία χιλιάδων ανθρώπων προκειμένου να φτάσει στον προορισμό του το πολεμικό υλικό, η συλλογική τους δράση, η άρνηση φορτοεκφόρτωσης στρατιωτικού εξοπλισμού, μπορεί να το μπλοκάρει. Έτσι, η Παγκόσμια Ημέρα Δράσης υποστηρίζεται και από το Παλαιστινιακό εργατικό κίνημα που καλεί τα συνδικάτα των λιμενεργατών, των μεταφορών και των συναφών κλάδων παγκοσμίως να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση.
Ωστόσο, η επέκταση της διαμαρτυρίας πέρα από τις αποβάθρες είναι ο κρίσιμος κρίκος που μπορεί να συνδέσει τον αγώνα κατά του εμπορίου όπλων με τους άλλους τομείς της εργατικής τάξης αυξάνοντας την πίεση προς τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες που εμπλέκονται στην πολεμική οικονομία. Η αντίθεση στον επανεξοπλισμό και τη στρατιωτικοποίηση δεν πρέπει να παραμείνει περιορισμένη στους εργαζόμενους στο άμεσο κύκλωμα των θαλασσίων μεταφορών. Η απειλή του πολέμου δεν έρχεται από τις φρίκες του παρελθόντος αλλά από το ορατό μέλλον και αφορά ολόκληρο το παγκόσμιο προλεταριάτο και τα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα. Η αντιπολεμική δράση και η αποτροπή του πολέμου που ετοιμάζουν οι αστικές τάξεις – εντός των επόμενων τριών ή τεσσάρων χρόνων, σύμφωνα με τον Βρετανό υπουργό πολέμου – αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Η αντιπολεμική πάλη είναι πάλη για τα εργασιακά δικαιώματα
Η δράση της 30ής Οκτωβρίου δεν περιορίζεται στην αντίθεση στο εμπόριο όπλων. Η Διακήρυξη της Ινσταμπούλ συνδέει τον αγώνα κατά του πολέμου με τα εργασιακά αιτήματα των λιμενεργατών, την εργασιακή ανασφάλεια, την εντατικοποίηση, τα ζητήματα ασφάλειας των χώρων δουλειάς και την πίεση στους μισθούς. 
Τα συνδικάτα απαιτούν πραγματικές αυξήσεις μισθών, σταθερή απασχόληση, μείωση της εργάσιμης εβδομάδας και αξιοπρεπείς συντάξεις. Απορρίπτουν επίσης τη χρήση αυτοματισμού, τεχνητής νοημοσύνης και μηχανοποίησης για την απομείωση των θέσεων εργασίας, την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας ή το συστηματικό ροκάνισμα κατακτημένων εργασιακών δικαιωμάτων.
Αυτά τα αιτήματα αναδεικνύουν την αντίφαση: Από τη μια η αυξανόμενη διοχέτευση κρατικών πόρων για επανεξοπλισμό και τα αυξανόμενα κέρδη των ναυτιλιακών εταιρειών κι από την άλλη η πίεση στους μισθούς, τις συνθήκες διαβίωσης και στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων. Για τα συνδικάτα που οργανώνουν τους εργάτες των θαλασσίων μεταφορών, η υπεράσπιση των λιμανιών και των πλοίων ως χώρων αξιοπρεπούς εργασίας σημαίνει επίσης την απόρριψη της μετατροπής τους σε γρανάζια της πολεμικής μηχανής.
Το σύνθημα της κινητοποίησης, «Λιμάνια για την Ειρήνη, Αξιοπρεπείς Θέσεις Εργασίας», συμπυκνώνει τις δύο διαστάσεις του ίδιου αγώνα: την παύση της χρήσης πολιτικών υποδομών για πολεμικούς σκοπούς και την υπεράσπιση των συνθηκών διαβίωσης όσων εργάζονται σε αυτές.
Η συμμετοχή του κινήματος BDS και της Global Sumud Flotilla στην Παγκόσμια Ημέρα Δράσης υποδεικνύει τη σύνδεση της πολιτικής δράσης στη θάλασσα με την ικανότητα των εργαζομένων να ασκούν πίεση στις εφοδιαστικές αλυσίδες του πολέμου και ενισχύει τη σύγκλιση μεταξύ της διεθνιστικής κινητοποίησης και της συνδικαλιστικής δράσης.
Η αλληλεγγύη να γίνει υλική δύναμη. Κάτω ο πόλεμος!
Το κάλεσμα για δράση στις 30 Οκτωβρίου είναι κάτι παραπάνω από μια μεμονωμένη ημέρα διαμαρτυρίας. Δείχνει προς την οικοδόμηση ενός διεθνούς πολυφωνικού αντιπολεμικού συντονισμού, ικανού να επηρεάσει τις ροές εμπορίου και εφοδιασμού που στηρίζουν τον πόλεμο. Σε τελευταία ανάλυση, η αντίθεση στον πόλεμο δεν μπορεί παρά να αμφισβητήσει με άμεσο τρόπο και τα οικονομικά συμφέροντα που τον προκαλούν και επωφελούνται από αυτόν.
