Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, απόλυτα εναρμονισμένη προς τους αστικούς, κρατικούς και επιχειρηματικούς, σχεδιασμούς επιβάλλει τις λειτουργίες της κεντρικής εξουσίας προκειμένου να εξασφαλίσει και να αναπαράξει τις κυρίαρχες πολιτικές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και υλοποιεί τις αποφάσεις του κράτους, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ιδιωτικού κεφαλαίου (ντόπιου και ξένου).
Δεδομένου ότι η κρατική επιχορήγηση μειώνεται και αντικαθίσταται σταδιακά από έκτακτες ενισχύσεις του Ταμείου Ανάκαμψης και των ευρωπαϊκών κονδυλίων (ΕΣΠΑ), η Περιφέρεια προσαρμόζει τις δραστηριότητές της σε συγκεκριμένα και απολύτως κατευθυνόμενα έργα, που εξασφαλίζουν το μέγιστο κέρδος των εταιρειών και όχι έργα υποδομών με γνώμονα την προστασία και την διευκόλυνση της ζωής των ντόπιων κατοίκων.
Με τις πυρκαγιές του Αυγούστου και τις πλημμύρες των τελευταίων ημερών φάνηκε καθαρά η εναρμόνισή της προς τους αστικούς σχεδιασμούς και η πλήρης έλλειψη ενδιαφέροντος και ενασχόλησης με τις πραγματικές και άμεσες ανάγκες του τόπου.
Η αιτία που συνέβησαν όλα αυτά δεν ήταν η αδυναμία της να αποτρέψει τις καταστροφές. Ήταν η απόλυτη αδιαφορία και η πολιτική επιλογή ιεράρχησης των θεμάτων με τα οποία θα ασχολούνταν. Με μαθηματική ακρίβεια ήταν αναμενόμενο, με δεδομένη την αποψίλωση των δασών (στην οποία επιδίδεται παραχωρώντας τις δασικές εκτάσεις στα επιχειρηματικά συμφέροντα), τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου να ακολουθήσουν θανατηφόρες πλημμύρες.
Επέλεξε για πολιτικούς λόγους να επιδοθεί σε έργα εντυπωσιασμού (κόμβους, λουλουδάκια και στολισμούς) που ικανοποιούν μόνο επίπλαστες ανάγκες και δεν αντιμετωπίζουν ανάγκες ζωτικής σημασίας. Μετέτρεψε τη Θεσσαλία σε ένα απέραντο νατοϊκό στρατόπεδο, «στόλισε» τα βουνά με ανεμογεννήτριες, παραχώρησε το δικαίωμα στις εταιρείες να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά στις γόνιμες εκτάσεις του κάμπου εις βάρος της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, προχώρησε σε αδειοδοτήσεις σε επιχειρήσεις να εγκαταστήσουν τεράστιες τουριστικές μονάδες καταστρέφοντας περιοχές natura και επιβαρύνοντας κι άλλο το φυσικό περιβάλλον.
Ειδικότερα, τα κονδύλια που δόθηκαν για αντιπλημμυρική θωράκιση των θεσσαλικών πόλεων και του θεσσαλικού κάμπου πώς αξιοποιήθηκαν; Ο Περιφερειάρχης επέλεξε για πολιτικούς λόγους να συνεχίσει τα έργα εντυπωσιασμού ή, στην καλύτερη περίπτωση, σε γέφυρες που πολυδιαφημίστηκαν και κατέρρευσαν με την πρώτη δυνατή βροχή και δρόμους που έσπασαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Η νεοφιλελεύθερη διοίκηση και η αλαζονεία του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας και του Δημάρχου Βόλου κατέστρεψε την πόλη του Βόλου και ρήμαξε τον θεσσαλικό κάμπο. Ανυπολόγιστες καταστροφές με ανθρώπινα θύματα, απώλεια όλου του εισοδήματος των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των επαγγελματιών, ξεσπίτωμα για αμέτρητες οικογένειες.
Τώρα μετακυλίουν τις ευθύνες και αλληλοκατηγορούνται για να κερδίσουν τις εντυπώσεις λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Επικαλούνται τη σφοδρότητα των καιρικών φαινομένων. Όμως δεν προκλήθηκαν οι πλημμύρες από τη «μανία της φύσης», αλλά από την ανυπαρξία εγγειοβελτιωτικών έργων τα οποία εμπίπτουν στη δική τους αρμοδιότητα.
Η κλιματική αλλαγή, αποτέλεσμα της καπιταλιστικής λεηλασίας της φύσης, είναι εδώ, δεν το αμφισβητεί κανένας. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την ανυπαρξία σχεδίων πρόληψης και αντιμετώπισης των καταστροφικών φαινομένων που θα είναι όλο και πιο συχνά, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Η κλιματική αλλαγή υπαγορεύει την αναβάθμιση της προστασίας.
Η πρόληψη και η θωράκιση έναντι των στοιχείων της φύσης αποτελούν ξεκάθαρα δικό τους χρέος. Τι έκαναν για να αντιμετωπίσουν τη δυνατή βροχή και ποιες προσπάθειες κατέβαλαν, τι σχέδιο εκπόνησαν στη διάρκεια των τριών εβδομάδων που μεσολάβησαν ανάμεσα στις δυο πλημμύρες ώστε να αποφευχθεί το ίδιο φαινόμενο; Φταίει η εκδικητικότητα και η χαιρεκακία της φύσης; Φταίει η ατυχία μας, όπως είπε ο Βορίδης;
Ο κοινός νους αντιλαμβάνεται ότι για να αντιμετωπίσεις την υπερχείλιση των ποταμιών πρέπει να βαθύνεις και να πλατύνεις τις κοίτες τους και να κάνεις γερά και σταθερά αναχώματα ώστε να μην γίνει ο κάμπος λιμνοθάλασσα. Για να μην μετατραπούν οι δρόμοι σε ποτάμια, οι πόλεις και τα χωριά σε λίμνες το απλούστερο είναι να διατηρούνται καθαροί οι υπόνομοι και να προβλεφθούν οδοί διαφυγής των νερών.
Πόσο δύσκολο είναι να συνειδητοποιήσεις ότι η ασφαλτόστρωση στους δρόμους θα πρέπει να γίνεται με κριτήριο τη διάρκεια και την αντοχή και όχι το κέρδος του αναδόχου εργολάβου; Και, εν τέλει, όταν είσαι τοπικός άρχοντας δεν ξέρεις πως χρειάζεσαι γι’ αυτές τις περιπτώσεις για να προβλέπεις και να προλαμβάνεις τις καταστροφές και όχι να κόβεις κορδέλες και να παραλαμβάνεις με κάθε επισημότητα και διαφήμιση με φωτογραφίες και βίντεο έργα σαθρά και πρόχειρα; Οι καταστροφικές πολιτικές όμως δεν οφείλονται ούτε σε άγνοια, ούτε σε αφέλεια. Είναι συνειδητές πολιτικές επιλογές που υπαγορεύονται από τα συμφέροντα που τόσο πιστά υπηρετούν οι τοπικές διοικήσεις, σε άμεση και αγαστή συνεργασία με τις κρατικές και κοινοτικές κατευθύνσεις.
Μην προσπαθείτε να αποσείσετε από πάνω σας τις ευθύνες. Αυτές βαρύνουν εσάς και το κεντρικό κράτος. Μην ξιφουλκείτε κατόπιν εορτής. Ποιο ήταν το σχέδιό σας το επιτελικό για την πρόληψη; Και όσο για την αντιμετώπιση… εξαφανιστήκατε! Ο καθένας μόνος του. Προσωπική ευθύνη και αυτοπροστασία. Η κρατική αρωγή ήταν για μια ακόμα φορά ανύπαρκτη. Η αποκατάσταση των καταστροφών και η ίδια η επιβίωσή μας βασίστηκε στην αυτενέργεια των πολιτών, στην αλληλεγγύη και στον εθελοντισμό. Ωστόσο, η συγκινητική και με αυτοθυσία αυτενέργεια και αυτοοργάνωση δεν σημαίνει ότι συνθηκολογούμε με τις δημοτικές, περιφερειακές και κρατικές διοικήσεις, αντίθετα είναι ζωτική ανάγκη η αγανάκτηση να γίνει οργανωμένη σύγκρουση μαζί τους.
Ως Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία, στα 14 χρόνια αντιπροσώπευσής μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο διαφωνήσαμε και καταγγείλαμε πολλές φορές τις συγκεκριμένες πολιτικές, οι οποίες αποτελούν επιλογές του νεοφιλελευθερισμού και εμφορούνται από καθαρή ταξική μεροληψία προς όφελος του κεφαλαίου και εναντίον των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων.
Σχήματα όπως η Αριστερή Παρέμβαση είναι ενοχλητικά για τη λειτουργία της περιφερειακής διοίκησης. Αυτή για να επιτελέσει απρόσκοπτα το έργο της χρειάζεται συνδιαχειριστές -άρα συνενόχους- και όχι αντιπαράθεση και διεκδίκηση αυτοοργανωμένων επιτροπών, λαϊκών συνελεύσεων, πρωτοβουλιών , στις οποίες εμείς συμμετείχαμε, τις οποίες στηρίζαμε, αναβαθμίζαμε, συγκροτούσαμε και μεριμνούσαμε όχι μόνο να μεταφέρουμε τη φωνή τους στο Περιφερειακό Συμβούλιο, αλλά να ενθαρρύνουμε τη μαζική συμμετοχή τους σ’ αυτό και την έκφραση των απόψεών τους, της διαμαρτυρίας και της αντίθεσής τους, τη διεκδίκηση και την εναντίωσή τους στο να λαμβάνονται αποφάσεις για την κοινωνική πλειοψηφία ερήμην της ίδιας.
Η κυβέρνηση φρόντισε με τον αντιδημοκρατικό και ληστρικό νόμο Βορίδη να περιορίσει την εκπροσώπηση μικρών και οικονομικά αδύναμων σχημάτων/παρατάξεων. Το απαράδεκτο και ανήκουστο ποσοστό του 3% και το υπέρογκο κόστος συμμετοχής στις εκλογές είναι αποθαρρυντικό και σε πολλές περιπτώσεις απαγορευτικό.
Με προσωπική οικονομική αφαίμαξη κατεβαίνουμε στις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου, και καλούμε τον κόσμο της Θεσσαλίας να ανατρέψει την επικρατούσα καπιταλιστική πολιτική στην Τοπική «αυτοδιοίκηση» που παράγει σχέσεις εξουσίας-εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα να απορρίψει τη λογική της καλύτερης διαχείρισης ή της μερικής θεσμικής διαμαρτυρίας. Να ψηφίσει με ταξικό κριτήριο για να ισχυροποιηθεί το αντικαπιταλιστικό αντιδιαχειριστικό ρεύμα και κυρίως να εξασφαλίσει ο ίδιος τη συμμετοχή του στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή του και την καθημερινότητά του.
