Το πολύνεκρο ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου είναι μια ακόμα μαύρη σελίδα στο διαρκές έγκλημα κατά των προσφύγων που διαδραματίζεται εδώ και χρόνια στα σύνορα της χώρας με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων. Το έγκλημα αυτό έχει ονοματεπώνυμο και είναι η πολιτική των κλειστών συνόρων, είναι η αντίληψη ότι οι πρόσφυγες, οι κατατρεγμένοι των πολέμων του ΝΑΤΟ, είναι εισβολείς. Είναι ο βρώμικος ρόλος του ελληνικού κράτους ως ο βασικός συνοριοφύλακας της Ευρώπης.
Ας μην κάνουν λοιπόν τους αθώους! Ας μην λένε ότι «πρόσφεραν βοήθεια που οι μετανάστες δεν ήθελαν». Το Ελληνικό Λιμενικό Σώμα έχει αρχίσει να δικαιολογεί την αποτυχία του να βοηθήσει, με το επιχείρημα ότι δήθεν οι άνθρωποι που βρίσκονται σε κίνδυνο δεν ήθελαν να διασωθούν στην Ελλάδα. Γιατί όμως οι άνθρωποι αυτοί, ενώ πνίγονται στη θάλασσα, φοβούνται τόσο πολύ να συναντήσουν τις ελληνικές δυνάμεις; Φοβούνται γιατί γνωρίζουν πολύ καλά για τις φρικτές και συστηματικές πρακτικές απώθησης (pushbacks) που εφαρμόζουν οι ελληνικές αρχές. Με τα σκάφη να προσπαθούν συχνά να αποφύγουν τα ελληνικά ύδατα και έτσι να πλέουν σε πολύ μεγαλύτερες διαδρομές διακινδυνεύοντας ακόμα πιο πολύ ανθρώπους στη θάλασσα. Γνωρίζουν ότι χιλιάδες έχουν πυροβοληθεί, χτυπηθεί και εγκαταλειφθεί στη θάλασσα από αυτές τις ελληνικές αρχές. Γνωρίζουν ότι η συνάντηση με την Ελληνική Ακτοφυλακή, την Ελληνική Αστυνομία ή την Ελληνική Συνοριοφυλακή συνήθως δεν σημαίνει τίποτα άλλο από ταλαιπωρία, εξευτελισμό και βία.
Αυτουργός του εγκλήματος είναι η ελληνική αστική τάξη και οι σύμμαχοι της στην ΕΕ. Είναι η απάνθρωπη και δολοφονική πολιτική τους για το μεταναστευτικό. Πρόσφατα η ΕΕ κατέληξε σε μια συμφωνία για το μεταναστευτικό που κάνει ακόμα και την κοινή δήλωση ΕΕ – Τουρκίας να φαντάζει “ανθρωπιστική”. Η ρατσιστική αυτή συμφωνία προβλέπει τη φυλάκιση στα σύνορα των αιτούντων άσυλο που δεν έχουν «σοβαρές πιθανότητες» να το αποκτήσουν (πριν τις αιτήσεις), οδηγώντας στις φυλακές ακόμα και μικρά παιδιά. Δίνουν τη δυνατότητα στη χώρα υποδοχής να επιστρέφει τους πρόσφυγες, όχι στη χώρα προέλευσης, αλλά όπου θέλει αρκεί να μπορεί να αποδειχθεί κάποιος «δεσμός». Δίνει τελικά το δικαίωμα σε όποιον δεν θέλει μετανάστες να το εξαργυρώνει με 20.000 ευρώ το «κεφάλι»! Τόσο αποτιμά η ΕΕ τη ζωή αυτών των ανθρώπων.
Αυτουργός είναι η πολιτική που υπηρέτησαν τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που επιχειρούν να ταξιδέψουν με βάρκες από τη Λιβύη προς την Ιταλία είναι άνθρωποι που πραγματικά δεν έχουν άλλη επιλογή λόγω αυτής της πολιτικής. Η αυστηρότητα με την οποία τοποθετούνται οι απολογητές του ελληνικού αστικού κράτους ενάντια στα κυκλώματα των διακινητών είναι εξοργιστική. Τα κυκλώματα των διακινητών και τα κλειστά σύνορα των κρατών είναι συγκοινωνούντα δοχεία.
Αυτή η βαρβαρότητα δεν θα σταματήσει με υποκριτικά δάκρυα και δήθεν ανθρωπισμό. Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που κάνουν δηλώσεις θλίψης προσπαθούν απλώς να κατευνάσουν το διεθνιστικό κίνημα αλληλεγγύης. Από την άλλη είναι υποκριτικές και οι αντιρατσιστικές διακηρύξεις τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του Μέρα 25. Με διαφορετική βαρύτητα το καθένα, και τα δύο κόμματα, αποδέχονται τη βάρβαρη κανονικότητα της εθνικής ασφάλειας και της εμπλοκής του ελληνικού κράτους στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών. Λίγη χρησιμότητα έχουν όμως και οι αντιιμπεριαλιστικές κορώνες του ΚΚΕ γιατί δεν δίνουν καμία απάντηση στο πώς πρέπει να παλέψουμε εδώ και τώρα για να μπει επιτέλους ένα τέλος στο έγκλημα κατα των προσφύγων, ενώ ταυτόχρονα υποτιμά την επιθετικότητα του ελληνικού κράτους στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Μπορεί οι εκπρόσωποι της ρεφορμιστικής και συνθηκολογημένης αριστεράς να βιάζονται να κηρύξουν την ήττα ή τη συντηρητικοποίηση της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων έπειτα από το αποτέλεσμα της κάλπης της 21ης Μαΐου. Εμείς όμως πιστεύουμε ότι η εργατική τάξη και η νεολαία σε αυτή τη χώρα, που μετράνε τους νεκρούς στα Τέμπη, στα εργατικά ατυχήματα και στο διαλυμένο ΕΣΥ, που βλέπουν τη φρίκη του πολέμου να πλησιάζει επικίνδυνα, μπορούν να δείξουν την αλληλεγγύη τους στα ταξικά τους αδέρφια. Αυτό δεν θα γίνει αν οι πολιτικές δυνάμεις υιοθετούν μετριοπαθείς ή διφορούμενες θέσεις που παρουσιάζονται και ως διεθνιστικές αλλά προσπαθούν ταυτόχρονα να συνομιλήσουν με τις πατριωτικές αυταπάτες του κόσμου.
– Σύνορα ανοιχτά για πρόσφυγες και μετανάστες!
– Κατάργηση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Κατάργηση της συμφωνίας της ΕΕ για τη μετανάστευση. Να ανατραπούν από τα κάτω οι συνομιλίες για μια νέα ρατσιστική συμφωνία των κρατών της ΕΕ.
– Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις σε στεριά και θάλασσα.
– Να γκρεμιστεί ο φράχτης στον Έβρο. Να φύγει η Frontex.
– Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες στις γειτονιές μας. Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
– Άσυλο σε όλους τους πρόσφυγες. Ίσα δικαιώματα σε υγεία, εκπαίδευση, κατοικία και εργασία.
– Διεθνιστική αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς. Θα ζήσουμε μαζί, θα παλέψουμε μαζί.
