Έξω οι ιμπεριαλιστικοί στρατοί από την Ουκρανία.
Έξω ο ρωσικός στρατός από την Ουκρανία – Έξω ΗΠΑ–ΝΑΤΟ–ΕΕ.
Απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο – Έξω οι βάσεις από την Ελλάδα.
Όχι στον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό.
Όχι στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη – Ειρήνη και φιλία των λαών.
Στις 24/02 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εισβολή του ρώσικου στρατού στην Ουκρανία (“ειδική στρατιωτική επιχείρηση” ονομάζει την εισβολή η κυβέρνηση Πούτιν). Για ακόμα μια φορά η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με τη βαρβαρότητα του πολέμου. Χιλιάδες στρατιώτες έχουν σκοτωθεί και δεκάδες χιλιάδες έχουν τραυματιστεί στα πολεμικά μέτωπα. Χιλιάδες άμαχοι έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί, εκατομμύρια έχουν αναγκαστεί να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς. Πόλεις και χωριά στην ανατολική Ουκρανία έχουν ισοπεδωθεί, στρατιωτικοί στόχοι και ζωτικές υποδομές σε όλη την επικράτεια της Ουκρανίας έχουν χτυπηθεί. Τόσο αίμα, τόση καταστροφή και όμως το τέλος του πολέμου δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αντίθετα και οι δύο πλευρές ετοιμάζονται πυρετωδώς για ακόμα σκληρότερη σύγκρουση. Η Μόσχα έχει καλέσει στα όπλα επιπλέον 300 χιλιάδες έφεδρους. Η δύση έχει αποφασίσει να στείλει σύγχρονα τεθωρακισμένα, μεγαλύτερης εμβέλειας πυραυλικά συστήματα, ενώ συζητάει να στείλει ακόμα και σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αλλάζει ολόκληρο τον κόσμο. Η σύγκρουση ανάμεσα στους δυτικούς ιμπεριαλιστές και δυνάμεις όπως η Ρωσία και ή Κίνα επεκτείνεται σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής ζωής. Λόγω του πολέμου, των κυρώσεων που η δύση έχει επιβάλλει στην Ρωσία, καθώς και του κατακερματισμού της παγκόσμιας αγοράς δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες απειλούνται από την πείνα και τις ελλείψεις σε βασικά αγαθά. Στην Ευρώπη οι εργαζόμενοι/ες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα βλέπουν τα εισοδήματά τους να εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό και να οδηγούνται στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Η ανεργία και η επισφαλής εργασία αναμένεται να αυξηθούν λόγω της επιβράδυνσης στην οικονομική ανάπτυξη. Αναμένεται νέα έκρηξη στην υπερχρέωση των νοικοκυριών και των κρατών λόγω της ραγδαίας αύξησης των επιτοκίων. Σε ολόκληρο τον κόσμο αυξάνονται δραματικά οι στρατιωτικές δαπάνες και οι εξοπλισμοί στερώντας κρίσιμους δημόσιους πόρους από την υγεία, την παιδεία, τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι περιφερειακές διενέξεις, οι ανταγωνισμοί, οι διάφοροι εθνικισμοί τροφοδοτούνται από την όξυνση των προβλημάτων και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό των ισχυρών δυνάμεων του πλανήτη.
Οι ελληνικές κυβερνήσεις διαδοχικά έχουν προσδεθεί αποφασιστικά στο άρμα των δυτικών ιμπεριαλιστών. Οι αμερικανικές βάσεις αναβαθμίζονται και επεκτείνονται διαρκώς. Στρατιωτικές συμφωνίες έχουν υπογραφεί με ΗΠΑ και Γαλλία. Τεράστια ποσά κατευθύνονται στην αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού (φρεγάτες, αεροπλάνα, πύραυλοι, κορβέτες κλπ). Εξοπλισμός του ελληνικού στρατού αποστέλλεται στην Ουκρανία. Στελέχη του ουκρανικού στρατού εκπαιδεύονται από τον ελληνικό στρατό. Ανάμεσα στα άλλα, αυτή η πολιτική έχει ως στόχο την ενίσχυση της ελληνικής αστικής τάξης στον ανταγωνισμό της με την τουρκική αστική τάξη όσο αφορά στην κυριαρχία και την εκμετάλλευση του αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου. Ο ανταγωνισμός αυτός είναι άδικος και αντιδραστικός και από τις δύο πλευρές. Τα πρώτα θύματα αυτού του ανταγωνισμού δεν είναι άλλοι από τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τη νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και στις δύο χώρες.
Ο καταστροφικός σεισμός σε Τουρκία και Συρία δείχνει με τον πιο καθαρό τρόπο ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα και οι τεράστιες ανάγκες των εργαζομένων, αλλά και τα αμοιβαία αισθήματα αλληλεγγύης που τρέφουν οι λαοί στις δύο πλευρές του αιγαίου. Αισθήματα που καμία σχέση δεν έχουν με την υποκρισία των κυβερνήσεων, οι υπουργοί εξωτερικών των οποίων, την ίδια στιγμή που αγκαλιάζονται μπροστά στις κάμερες και ανταλλάσσουν λόγια συμπόνιας, συνεχίζουν εκατέρωθεν τις πολεμικές προετοιμασίες, τους εξοπλισμούς, την αλληλοϋπονόμευση κλπ.
