4η Διεθνής, 17ο παγκόσμιο συνέδριο (Φλεβάρης 2018), απόφαση: Ρόλος και καθήκοντα στην οικοδόμηση της 4ης Διεθνούς

Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε από το 17ο Συνέδριο της 4ης Διεθνούς με 106 ψήφους υπέρ, 6 κατά και 3 αποχές.

 

Κεφάλαια

Εισαγωγή

Αναπροσανατολισμός τη δεκαετία του 1990

Το 2003 επαναβεβαιώναμε

Το 2010, η έμφασή μας μετακινήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την υπογράμμιση των πιθανών σχέσεων με ήδη υπάρχουσες αριστερές οργανώσεις διαφόρων τύπων στην ανοικοδόμηση της αριστεράς

Διαφορετικοί δρόμοι για τον ίδιο σκοπό, ρήξεις και διακλαδώσεις

Οι απολογισμοί των εμπειριών μας από την αρχή της δεκαετίας του 1990

Διδάγματα από τους απολογισμούς

Η σημασία της Τέταρτης Διεθνούς

Προς μια νέα Διεθνή;

Διαβάστε περισσότερα: 4η Διεθνής, 17ο παγκόσμιο συνέδριο (Φλεβάρης 2018), απόφαση: Ρόλος και καθήκοντα στην οικοδόμηση...

Να σταματήσουμε τις απάνθρωπες πολιτικές κατά των μεταναστών!

Γραφείο της 4ης Διεθνούς, 25/7/2018

 

Παιδιά χωρισμένα από τις οικογένειές τους και κλεισμένα σε κλουβιά, στις ΗΠΑ του Τραμπ, χιλιάδες μετανάστες πνιγμένοι στη Μεσόγειο, πλοία με μετανάστες που τους απαγορεύεται να προσεγγίσουν την Ιταλία και τη Γαλλία, με την Ουγγαρία του Όρμπαν να δηλώνει ότι η βοήθεια σε πρόσφυγες αποτελεί έγκλημα, 370.000 Ροχίνγκυα να διαφεύγουν προς το Μπανγκλαντές μετά από στρατιωτική επιδρομή και σφαγές από την κυβέρνηση της Μυανμάρ, δεκάδες χιλιάδες οικονομικοί πρόσφυγες από την Αϊτή και τη Βενεζουέλα σε όλες τις χώρες της Νοτίου Αμερικής, πάνω από πέντε εκατομμύρια Σύριοι πρόσφυγες σε εξωτερικό της χώρας και ακόμα περισσότεροι εκτοπισμένοι μέσα στη χώρα… Αυτοί που έχουν την εξουσία στην παλαιά Ευρώπη και στην παλαιά Αμερική ενώνονται σε ένα ιερό κυνήγι μαγισσών ενάντια στο φάντασμα των «μεταναστών»: μια πλατιά συμμαχία, που πάει από τους λαϊκιστές της δεξιάς ώς αυτό που μένει από τους παραδοσιακούς σοσιαλδημοκράτες. Σαλβίνι και Μακρόν, Πούτιν και Τραμπ, σωβινιστές της ανατολής και της δύσης, γάλλοι φιλελεύθεροι και γερμανική αστυνομία...

Παιδιά χωρισμένα από τις οικογένειές τους και κλεισμένα σε κλουβιά, στις ΗΠΑ του Τραμπ, χιλιάδες μετανάστες πνιγμένοι στη Μεσόγειο, πλοία με μετανάστες που τους απαγορεύεται να προσεγγίσουν την Ιταλία και τη Γαλλία, με την Ουγγαρία του Όρμπαν να δηλώνει ότι η βοήθεια σε πρόσφυγες αποτελεί έγκλημα, 370.000 ροχίνγκυα να διαφεύγουν προς το Μπανγκλαντές μετά από στρατιωτική επιδρομή και σφαγές από την κυβέρνηση της Μυανμάρ, δεκάδες χιλιάδες οικονομικοί πρόσφυγες από την Αϊτή και τη Βενεζουέλα σε όλες τις χώρες της Νοτίου Αμερικής, πάνω από πέντε εκατομμύρια σύρους πρόσφυγες σε εξωτερικό της χώρας και ακόμα περισσότερους μετακινούμενους μέσα στη χώρα… Αυτοί που έχουν την εξουσία στην παλαιά Ευρώπη και στην παλαιά Αμερική ενώνονται σε ένα ιερό κυνήγι μαγισσών ενάντια στο φάντασμα των « μεταναστών » ; μια πλατιά συμμαχία, που πάει από τους λαϊκιστές της δεξιάς ώς αυτό που μένει από τους παραδοσιακούς σοσιαλδημοκράτες. Σαλβίνι και Μακρόν, Πούτιν και Τραμπ, σωβινιστές της ανατολής και της δύσης, γάλλοι φιλελεύθεροι και γερμανική αστυνομία...

Διαβάστε περισσότερα: Να σταματήσουμε τις απάνθρωπες πολιτικές κατά των μεταναστών!

Η διεθνιστική αλληλεγγύη προς τον συριακό λαό είναι πιο αναγκαία από ποτέ!

Το Γραφείο της 4ης Διεθνούς

3 Ιουνίου 2018

 

 Η Τέταρτη Διεθνής διακηρύσσει για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη της προς όλους τους βομβαρδισμένους, σφαγιασμένους, βασανισμένους, πεινασμένους και εκτοπισμένους πολίτες στη Συρία. Την αλληλεγγύη της προς τις δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις που συνεχίζουν να υπερασπίζονται τις προσδοκίες μιας ηρωικής εξέγερσης. Επτά χρόνια μετά την έναρξη της συριακής λαϊκής εξέγερσης, αυτή μετατράπηκε σταδιακά σε φονικό πόλεμο διεθνούς χαρακτήρα, η κατάσταση στη χώρα είναι καταστροφική σε όλα τα επίπεδα.

Πιθανόν πάνω από μισό εκατομμύριο είναι οι νεκροί και οι αγνοούμενοι, πάνω από το 80% των οποίων σκοτώθηκαν από τις ένοπλες δυνάμεις και τους συμμάχους του καθεστώτος. Περισσότεροι από 6 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει την χώρα και 7,6 εκατομμύρια είναι οι εσωτερικά εκτοπισμένοι, από ένα πληθυσμό 22,5 εκατομμυρίων το 2011. Το 80% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμούσε τον Ιούνιο του 2017 ότι περίπου το ένα τρίτο όλων των κτιρίων και σχεδόν το ήμισυ όλων των σχολικών και νοσοκομειακών εγκαταστάσεων στη Συρία είχαν υποστεί ζημιές ή είχαν καταστραφεί.

Διαβάστε περισσότερα: Η διεθνιστική αλληλεγγύη προς τον συριακό λαό είναι πιο αναγκαία από ποτέ!

4η Διεθνής, 17ο παγκόσμιο συνέδριο (Φλεβάρης 2018), απόφαση: Καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, ιμπεριαλισμοί, γεωπολιτικό χάος και οι επιπτώσεις τους

Η παρούσα απόφαση υιοθετήθηκε από το 17ο Παγκόσμιο Συνέδριο της 4ης Διεθνούς με 109 ψήφους υπέρ, 5 κατά και 1 αποχή.

 

Περιεχόμενα

Εισαγωγή

Ι. Ένας νέος ιμπεριαλιστικός γαλαξίας

ΙΙ. Μια χρόνια γεωπολιτική αστάθεια

ΙΙΙ. Παγκοσμιοποίηση και κρίση κυβερνησιμότητας

IV. Οι νέοι (πρωτο), (υπο) ιμπεριαλισμοί

V. Νέες ακροδεξιές, νέοι φασισμοί

VI. Αυταρχικά καθεστώτα, δημοκρατική απαίτηση και αλληλεγγύη

VII. Καπιταλιστική επέκταση και κλιματική κρίση

VIII. Ένας κόσμος διαρκών πολέμων

IX. Τα όρια της υπερδύναμης

X. Διεθνισμός κατά καμπισμού

XI. Ανθρωπιστική κρίση

XII. Παγκοσμιοποιημένος κοινωνικός πόλεμος

Grèce-Macédoine : « Accord Tsipras-Zaef »: Un compromis bourgeois pour reconnaître enfin la Macédoine

Par la Tendance Programmatique IVe Internationale* 

1. L’accord signé à Prespes (1) le dimanche 17 juin entre les gouvernements de la Grèce et de la République de Macédoine essaie de résoudre la « nouvelle question macédonienne » (une situation résultant de l’effondrement de la Yougoslavie et de la montée des nationalismes balkaniques au début des années 1990), et cela de façon définitive, au moins pour la Grèce, avec l’annulation du régime d’État paria qu’elle avait imposé à la République de Macédoine. Même avec un dernier chantage, cela constitue cependant une proposition de compromis historique entre les classes bourgeoises nationales et est en mesure de lever une situation d’oppositions dangereuses pour les travailleur·e·s en Grèce, en République de Macédoine et, plus largement, dans les Balkans. Pourtant, cette proposition intervient dans un contexte d’impréparation de la majorité des citoyen·e·s grecs, y compris des masses ouvrières, dans la mesure où elles ont subi depuis trente ans un lavage de cerveau sans précédent sur le thème « la Macédoine est une et elle est grecque ». Même si les réactions sont d’une ampleur beaucoup plus restreinte – par rapport aux réactions inexistantes contre la nouvelle « ligne nationale » de 2008 (2) que l’accord actuel matérialise – que les manifestations nationalistes de 1991-1992, elles sont pourtant réelles et à un moment où la polarisation politique et sociale cristallisée pendant la crise s’est épuisée sous la forme qu’on a connue (surtout mémorandum et anti-mémorandum, mais aussi avec une grande gamme d’expériences de luttes à grande, moyenne et petite échelle). En même temps, malgré le recul du pôle nationaliste de VMRO (3) en République de Macédoine, le changement de nom du pays que prévoit l’accord est en mesure d’apporter le résultat inverse, en blessant le sentiment national des Macédoniens, du fait que le nom est d’une grande portée symbolique.

Διαβάστε περισσότερα: Grèce-Macédoine : « Accord Tsipras-Zaef »: Un compromis bourgeois pour reconnaître enfin la...