Προκήρυξη LCR
της 8/11/2005 (το ίδιο και
στα γαλλικά σε PDF 
)
|
Προκήρυξη LCR
της 8/11/2005 (το ίδιο και
στα γαλλικά σε PDF |
Προκήρυξη της Κομ. Επαναστατικής Λίγκας (LCR Γαλλικό μτ. 4ης Διεθνούς)
Μετάφραση στα ελληνικά: Μηνάς: δημοσιεύτηκε στο Indymedia, με το εξής σχόλιο του μεταφραστή:
"Η παρακάτω προκήρυξη μοιράστηκε στο Παρίσι στις 7/11/2005 απο την Κομμουνιστική Λίγκα (Γαλλικό τμ. 4ης Διεθνούς). Η φωνή της LCR είναι απο τις ελάχιστες αριστερές ριζοσπαστικές φωνές που είναι αλληλέγγυες στους νεαρούς εξεγερμένους. Οταν κάποιο βράδυ οι αστυνομικοί αποχώρησαν απο το Κλισύ του Παρισιού, πολλοί οργισμένοι πολίτες της Δεξιάς και "Αριστεράς" διαφώνησαν και μίλησαν για υποχώρηση και συνθηκολόγηση των αρχών. Μέσα σ' αυτό το κλίμα είναι σημαντικό που υπάρχει μια σημαντική αριστερή ριζοσπαστική της Κομμουνιστικής Επαναστατικής Λίγκας (LCR) φωνή και ακούγεται στο Παρίσι του "φωτός" αλλά και του ρατσισμού." (σχόλιο μεταφραστή)
Ο Σιράκ και η κυβέρνηση επιμένουν και δίνουν το στίγμα τους. Μακρυά απο το να αποκλιμακώσουν την κρίση, απο το να δώσουν τις απαντήσεις για τα καυτά προβλήματα, με την ισχύ αποφασίζουν να επιδεινώσουν την καταπίεση. Ο Σιράκ συνεχίζει να προκαλεί. Εξεγερμένοι απο την τραγωδία του Κλισύ, όταν δύο νεαροί βρήκαν τον θάνατο, οι νεολαίοι δεκάδων πόλεων, σ' ολόκληρη τη χώρα, αψηφούντες τον κίνδυνο, αντιμετωπίζουν εδώ και πολλές νύκτες συνεχόμενες τις δυνάμεις της αστυνομίας. Αν η οργή των νεολαίων, χωρίς μόρφωση, χωρίς δουλειά(η Σιντροέν απέλυσε 700 νέους προσωρινούς), θύματα του ρατσισμού και των διακρίσεων γίνεται αντιληπτή, τότε κάνουν λάθος στους στόχους, όταν καίνε τα αυτοκίνητα των κατοίκων, τα σχολεία, τα γυμνάσια, τα βρεφοκομεία. Ο εχθρός είναι η πολιτική της κυβέρνησης και είναι που μαζί, οργισμένοι νεολαίοι και κάτοικοι πρέπει να αγωνιστούν ενάντια στον Σιράκ και σε όλες τις πολιτικές που συνθλίβουν τα προάστια εδώ και πάνω απο είκοσι χρόνια.
Η πολιτική του Βιλπέν και Σαρκοζί, είναι η μαζική ανεργία και η ανασφάλεια που δεν αποφέρουν παρά μιά αυξανόμενη φτώχεια. Στις περιφέρειες των μεγάλων πόλεων η διαμόρφωση των αληθινών κοινωνικών γκέτο πάει μαζί με τις διακρίσεις, συχνά αφόρητες. Υποβαθμίζοντας τα δημόσια σχολεία γενικεύουν την εκπαιδευτική αποτυχία. Μέσα στη λογική των απορρυθμίσεων οι δημόσιες υπηρεσίες της προσέγγισης καταστρέφονται. Οι προκαταλήψεις δεν μειώνονται. Η κοινωνική κατοικία θυσιάζεται. Ιδού η καθημερινή πραγματικότητα ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού της χώρας. Οταν την ίδια στιγμή η πλειοψηφία του υπουργικού συμβουλίου ελαττώνει την φορολογία στην μεγάλη ακίνητη περιουσία ή απαλλάσσει τα μερίσματα των μετοχικών κεφαλαίων.
Λογικό στμπλήρωμα αυτής της πολιτικής της τάξης, που διακηρύττει χωρίς ντροπή, οι αστυνοικοί έλεγχοι που γίνονται κάθε μέρα και πιο μισητοί και βίαιοι. Ο ρατσισμός διαχέει το δηλητήριο του, ενισχυόμενος απο τις προκλητικές αποφάσεις του Σαρκοζύ, κυριευμένος απο την θέληση του να εγκληματίσει πάνω σε μιά γενιά, ο υπουργός Εσωτερικών, προχωρά υβρίζοντας, αναφερόμενος σε "καθάρματα" και σε "γάγγραινα". Κατά την διάρκεια της προεκλογικής καμπάνιας, ανήσυχος διασπείροντας τον φόβο του Λεπέν στους ψηφοφόρους, ανήγγειλε, οτι θα ξαναγυρίσει κάποια εβδομάδα σ' ένα καινούργιο προάστιο. Αυτό γίνεται αλλά με μοναδική διαφορά οτι ξαναγυρίζει με την ενίσχυση της αστυνομικής καταπίεσης στις αναφερόμενες περιοχές. καθιστώντας τη κατάσταση ακόμη πιο εκρηκτική. Αυτό το κλίμα της βίας, αφόρητο για τους κατοίκους δεν καταφέρνει, παρά να επαυξάνει τις καθημερινές τους δυσκολίες. Αποφασιστικά ο Σαρκοζύ, ο εμπρηστής των προαστίων πρέπει να φύγει.
Δεν είναι η επέμβαση της αστυνομίας αυτή που θα λύσει τα προβλήματα, αλλά αυτά θα λυθούν απο την επέμβαση των πολιτών. Οι κινητοποιήσεις των προοδευτικών δυνάμεων είναι αποφασιστικές. Πρέπει να σταματήσουν οι αστυνομικές προκλήσεις και να απαντήσουμε με άμεσα μέτρα που θα ευννούν μια ζωή αλληλέγγυα στα προάστια και τις πόλεις μας. Μπροστά στις κοινωνικές συμφορές που προκαλούνται απο τα χρόνια του φιλελευθερισμού, πρέπει να απαιτήσουμε η προτεραιότητα να δοθεί στην δημιουργία θέσεων εργασίας, τις δημόσιες υπηρεσίες, το σχολειό, την κατοικία, την προκατάληψη. Η δράση αυτής της κυβέρνησης σπέρνει την φτώχεια και παράγει την απογοήτευση. Τίποτα δεν είναι πιο επείγον απο το να εμποδίσουμε την ήττα. Η LCR καλεί γι αυτό ακριβώς.
7 Νοεμβρίου 2005
Προκήρυξη
LCR της 8/11/2005 (το ίδιο και
στα γαλλικά σε PDF )