Οι διακρίσεις εις βάρος των προσφύγων και άλλων αποκλεισμένων κοινωνικα ομάδων εν μέσω πανδημίας είναι δολοφονικές.

της Βάλιας Δημητρακοπούλου. και του Χρήστου Ανδρικόπουλου

Να μην ανεχτούμε αυτό το διαρκές έγκλημα κυβέρνησης και αφεντικών

Το δυστοπικό σενάριο της εξάπλωσης του κορονοϊού μέσα στα camp των προσφύγων έγινε πραγματικότητα. Τις τελευταίες μέρες τα κρούσματα που εντοπίζονται μέσα στα camp, ανακοινώνονται από το ελληνικό κράτος ξεχωριστά από τα υπόλοιπα κρούσματα, υπενθυμίζοντας μας ότι οι ζωές των προσφύγων έχουν μικρότερη αξία. Αυτό στάθηκε σαν αφορμή για να περικυκλώσει η αστυνομία το KYT στη Ριτσώνα και να μην αφήνει τους πρόσφυγες να βγουν έξω. Το ίδιο έγινε και στην Μαλακάσα και επιπλέον η κυβέρνηση έδωσε εντολή όλα τα ΚΥΤ να μείνουν κλειστά δηλαδή να μην δίνεται η δυνατότητα εξόδου προσφύγων και να μειωθεί η προσέλευση των εργαζομένων των ΜΚΟ. Φυσικά τα ΜΜΕ επιβεβαιώνουν ότι οι νοσούντες θα διαμένουν σε ξεχωριστούς χώρους και ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Δεν μπορεί να υπάρξει όμως πραγματική μέριμνα από την στιγμή που στα camp διαμένουν διπλάσιοι και τριπλάσιοι άνθρωποι από ότι ορίζουν οι προδιαγραφές τους και χωρίς στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής ή ακόμα και νερό. Δεν μπορεί να υπάρξει προστασία της υγείας τους όταν στους ανθρώπους αυτούς στερείται το ΑΜΚΑ και τις παροχές για αυτούς τις έχει αναλάβει το ιδιωτικό σύστημα των ΜΚΟ σε συνδυασμό με τα πενιχρά επιδόματα από τον ΟΗΕ.

Διαβάστε περισσότερα: Οι διακρίσεις εις βάρος των προσφύγων και άλλων αποκλεισμένων κοινωνικα ομάδων εν μέσω πανδημίας...

Όχι στον ρατσισμό, κρατικό ή «από τα κάτω»

     Τα γεγονότα στη Λέσβο και τη Χίο δείχνουν το που οδηγεί η ρατσιστική αντιμεταναστευτική πολιτική και προπαγάνδα.

Από τη μια πλευρά, μια κυβέρνηση ΝΔ που συνεχίζει την εγκληματική πολιτική των στρατοπέδων συγκέντρωσης που υπηρέτησε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε συμπαιγνία με την ΕΕ και τη FRONTEX. Οι φάλαγγες των ΜΑΤ αποβιβάστηκαν εν είδει στρατού κατοχής για να επιβάλουν τη δημιουργία ενός νέου στρατοπέδου, πολύ χειρότερου από της Μόριας και του Καρά Τεπέ, γιατί θα είναι κλειστό, μια πραγματική φυλακή για πρόσφυγες και μετανάστες.

Διαβάστε περισσότερα: Όχι στον ρατσισμό, κρατικό ή «από τα κάτω»

Να εξαλείψουμε οριστικά την Χρυσή Αυγή και τον ναζισμό

Φέτος συμπληρώνονται έξι χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της ναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής. Φυσικά, δεν ήταν το πρώτο περιστατικό δολοφονικής βίας από τη μεριά της ΧΑ. Λίγους μήνες πριν, τον Ιανουάριο του 2013, ναζιστές είχαν σκοτώσει τον εργάτη από το Πακιστάν Σαχζατ Λουκμάν, ενώ από τη δεκαετία του 1990 είναι γνωστές οι δολοφονικές τους επιθέσεις, με γνωστότερη την απόπειρα δολοφονίας του Δημήτρη Κουσουρή.

Από την επόμενη κιόλας μέρα της δολοφονίας του Παύλου, οι αντιφασίστες/στριες μπήκαν δυναμικά στο προσκήνιο. Από το 2012, που η συμμορία εισήλθε στη βουλή, ξέσπασε ένα πολύμορφο, μαχητικό, ταξικό και δυναμικό αντιφασιστικό κίνημα σε όλη τη χώρα που έδωσε μάχες ενάντια στο τέρας. Η δολοφονία του Φύσσα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι χιλιάδες διαδηλωτές υποχρέωσαν την τότε κυβέρνηση Σαμαρά να παραπέμψει σε δίκη τα ανώτερα και μεσαία στελέχη της ΧΑ. Προφανώς, η ΝΔ δεν απέκτησε ξαφνικά αντιφασιστικές ευαισθησίες. Άλλωστε, διαχρονικά βάζει πλάτη σε κάθε ακροδεξιό μόρφωμα και έχει εκλεκτικές συγγένειες με τον φασιστικό υπόκοσμο. Το γεγονός που οδήγησε στην «αλλαγή πλεύσης» ήταν ο κίνδυνος μετατροπής του αντιφασιστικού κινήματος σε ένα κίνημα ευρύτερης ταξικής αναμέτρησης.

Διαβάστε περισσότερα: Να εξαλείψουμε οριστικά την Χρυσή Αυγή και τον ναζισμό

Όχι στη γελοιοποίηση του αντιφασιστικού κινήματος

Η εισαγγελική πρόταση στη δίκη της Χρυσής Αυγής προετοιμάζει την πλήρη απαλλαγή των στελεχών του ναζιστικού κόμματος. Το σύστημα που γεννά τον φασισμό, δείχνει καθαρά, για ακόμα μια φορά, πως τον χρειάζεται. Το βάρος της μάχης ενάντια στον φασισμό πέφτει αποκλειστικά στις πλάτες του αντιφασιστικού κινήματος.

 Δυστυχώς όμως το πρώτο δείγμα γραφής που έδωσε το κίνημα ως απάντηση στην πρόκληση της εισαγγελέως ήταν τελείως κάτω των περιστάσεων. Το Σάββατο 21 Δεκέμβρη ήταν μια καλή ευκαιρία για μια πρώτη άμεση διαδήλωση, και ως απάντηση στην εισαγγελική πρόταση και ως μήνυμα προς τη ναζιστική συμμορία. Ωστόσο η διαδήλωση αυτή με το ζόρι περνά το τεστ της στοιχειώδους σοβαρότητας, εξαιτίας των ηγεμονισμών, των ανταγωνισμών, των πολιτικών λαθών και της γραφειοκρατικής διάσπασης του αντιφασιστικού κινήματος.

Διαβάστε περισσότερα: Όχι στη γελοιοποίηση του αντιφασιστικού κινήματος

16 Μάρτη ενάντια στον ρατσισμό

Στις 21 Μαρτίου του 1960, στο Σάρπβιλ της Ν.Αφρικής, ένα πλήθος μαύρων διαδηλωτών διαμαρτύρεται ειρηνικά μπροστά στα δημοτικά γραφεία της πόλης, ενάντια στην πολιτική των διακρίσεων του Απαρτχάιντ. Αιτία της διαμαρτυρίας ήταν η ρατσιστική πολιτική που υφίσταντο οι μαύροι/ες από την Νοτιοαφρικανική Κυβέρνηση και αστυνομία. Κάθε μαύρος/η ήταν υποχρεωμένος/η, όταν βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, να φέρει βιβλιάριο ταυτότητας, ΑΦΜ, τα στοιχεία του εργοδότη του/ης καθώς και μια σειρά άλλων εγγράφων. Η ποινή, για όποιον/α δεν συμμορφωνόταν, ήταν έως και 30 μέρες φυλάκισης.

Οι συλλήψεις για τους/ις «παραβάτες/ριες»ήταν καθημερινό φαινόμενο, και όπως θα υπέθετε κανείς/μία, συνοδεύονταν από ξυλοδαρμούς, εξευτελισμό, βιασμούς κλπ. Έτσι λοιπόν, εκείνη την ημέρα, ένα πλήθος 5-7 χιλιάδων ανθρώπων συγκεντρώθηκε και απαιτούσε να πάψει αυτή η πολιτική. Η απάντηση του κράτους ήταν άμεση. 300 αστυνομικοί άνοιξαν πυρ στο άοπλο και ειρηνικό πλήθος δολοφονώντας 70 ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες άλλους.Σχεδόν 6 χρόνια μετά, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ καθιερώνει την 21η Μαρτίου ως ημέρα κατά του ρατσισμού.

Διαβάστε περισσότερα: 16 Μάρτη ενάντια στον ρατσισμό