Η Διεθνής

Εμπρός της γης οι κολασμένοι
Της πείνας σκλάβοι, εμπρός, εμπρός,
Το δίκιο από τον κρατίρα βγαίνει
Σα βροντή, σαν κεραυνός

Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
Τώρα εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν, εμείς.

* Στον αγώνα ενωμένοι
Κι ας μη λείψει κανείς
Ω νά τη! μας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής *

Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
Με πλάνα λόγια, μας γελούν
Της γης οι δούλοι και ραγιάδες
Μοναχοί τους θα σωθούν.

Για να σπάσουν τα δεσμά μας
Για να πάψει η σκλαβιά
Να νιώσουμε τη γροθιά μας
Και της ψυχής μας τη φωτιά.

* Ρεφρέν